Posts tonen met het label Paul Gauguin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Paul Gauguin. Alle posts tonen

woensdag 25 maart 2020

Synthetisme

KUNSTTERMEN | Synthetisme


de beoefenaars van deze kunstrichting begonnen "uit het hoofd" te  schilderen



Het synthetisme komt uit de hoek van "Les Nabis"



Het synthetisme komt uit de hoek van "Les Nabis" en dan met name de persoon van Paul Gauguin en had zijn hoogtepunt in de periode 1888 tot 1894. Invloeden bleven echter zichtbaar tot in de 20e eeuw. Het synthetisme kan gezien worden als een onderstroom van het symbolisme.

Schilderen uit het hoofd

Kenmerkend was dat de beoefenaars van deze kunstrichting "uit het hoofd" gingen schilderen om daarmee vooral de eigen verbeelding en de opgewekte emoties een grotere kans te geven om een rol te spelen in het eindproduct. 

Dat dit eindproduct daarmee flink van de realiteit af kon gaan wijken, werd niet echt als een bezwaar gezien. Het onderwerp diende vooral om bepaalde emotie op te wekken, die dan weergegeven moest worden. Wat het onderwerp dan was, was in feite voor de synthetisten verder niet zo belangrijk. Ook de oorspronkelijke kleuren deden er niet toe. Een rood grasland was voor deze kunstenaars geen enkel probleem.

Synthetisme is mengen van realiteit en emotie

Omdat hier sprake was van een bewust mengen van de realiteit en emotie werd dit het synthetisme genoemd. Dus een synthese, een samengaan,  van realiteit en emotie. Zaken die normaal gesproken een flinke emotie oproepen als religie en dood speelden een flinke rol in het werk.

Het synthetisme had weinig gemeenschappelijks

De stijl van het Synthetisme had verder niet veel bijzondere gemeenschappelijke kenmerken. We vinden heel grof geschilderd maar ook heel gedetailleerd werk. Soms lijkt het werk niet af. Er werd gebruik gemaakt van vlakke, weinig zeggende kleuren tot een explosief kleurgebruik. Kortom, geen lijn, geen eenheid maar een puur individualistische benadering waardoor het niet echt als een stroming of beweging gezien kan worden.

dinsdag 24 maart 2020

Les Nabis

KUNSTTERMEN | Les Nabis


Een groep kunstenaars op zoek naar een vorm van betekenis op het platte land


Een kunstenaarsgroep met een bijzondere missie

 Les Nabis was een invloedrijke kunstenaarsgroep die aan het einde van de negentiende eeuw ontstond in Frankrijk. De naam Les Nabis is afkomstig uit het Hebreeuws en betekent letterlijk "de profeten". Die naam was niet toevallig gekozen. De kunstenaars zagen zichzelf als vernieuwers die een nieuwe richting aan de kunst wilden geven. Zij wilden verder kijken dan de zichtbare werkelijkheid en probeerden diepere betekenissen en spirituele waarden in hun werk tot uitdrukking te brengen.

De groep bestond voornamelijk uit jonge kunstenaars die zich afzetten tegen de heersende opvattingen binnen de kunstwereld. Zij waren op zoek naar nieuwe manieren om gevoelens, ideeën en symbolische betekenissen zichtbaar te maken. Daarbij vonden zij inspiratie in de landelijke omgeving van Bretagne, waar kunstenaarskolonies zoals Pont-Aven een belangrijke rol speelden.

Pont-Aven als bron van inspiratie

Pont-Aven was een klein dorp in Bretagne dat uitgroeide tot een geliefde ontmoetingsplaats voor kunstenaars. De rust van het platteland vormde een scherp contrast met het drukke leven van Parijs. Veel kunstenaars zagen het eenvoudige bestaan van de boerenbevolking als een bron van authenticiteit en oprechtheid.

Voor de leden van Les Nabis vertegenwoordigde het platteland meer dan alleen een mooie omgeving. Zij zagen er een levenswijze die volgens hen dichter bij de essentie van het bestaan stond. In een tijd waarin industrialisatie en verstedelijking steeds meer invloed kregen, zochten zij juist naar rust, spiritualiteit en verbondenheid met traditie.

Deze zoektocht naar betekenis zou een belangrijk kenmerk worden van hun kunst.

De invloed van Paul Gauguin

Een grote inspiratiebron voor Les Nabis was de beroemde kunstenaar Paul Gauguin. Gauguin verbleef enige tijd in Pont-Aven en ontwikkelde daar een stijl die sterk afweek van het traditionele realisme.

Hij vond dat kunst niet simpelweg een exacte weergave van de werkelijkheid moest zijn. Volgens Gauguin moest een kunstenaar gevoelens, ideeën en innerlijke ervaringen zichtbaar maken. Zijn gebruik van krachtige kleuren, vereenvoudigde vormen en symbolische elementen maakte diepe indruk op de jonge kunstenaars van Les Nabis.

Vooral Paul Sérusier werd sterk beïnvloed door Gauguins ideeën. Sérusier groeide uit tot een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de beweging en hielp de principes van Les Nabis verder ontwikkelen.

Kunst als spirituele ervaring

De leden van Les Nabis waren ervan overtuigd dat kunst meer moest zijn dan een decoratieve afbeelding. Zij wilden het onzichtbare zichtbaar maken. Gevoelens, dromen, mystieke ervaringen en spirituele inzichten moesten een plaats krijgen binnen hun werk.

Daarom speelden symboliek en spiritualiteit een grote rol. Veel schilderijen bevatten verborgen betekenissen of verwijzingen naar religieuze en filosofische ideeën. De kunstenaars geloofden dat kunst een middel kon zijn om diepere waarheden te ontdekken.

Deze nadruk op het innerlijke leven sloot goed aan bij het symbolisme, een kunststroming die eveneens geïnteresseerd was in dromen, verbeelding en mystiek. Les Nabis ontwikkelden deze ideeën verder en gaven er een eigen invulling aan.

Symbolisme en synthetisme

Binnen de kunstgeschiedenis wordt Les Nabis vaak verbonden met het synthetisme. Deze stroming ontstond onder invloed van Gauguin en vormde een belangrijke tak binnen het symbolisme.

Het synthetisme ging uit van het idee dat een kunstwerk niet alleen moest bestaan uit een natuurgetrouwe weergave van de werkelijkheid. De kunstenaar mocht indrukken, emoties en symbolische betekenissen samenbrengen tot een nieuw geheel. Het beeld werd daarmee een synthese van waarneming, gevoel en idee.

Deze benadering gaf kunstenaars veel vrijheid. Zij hoefden zich niet langer strikt aan de zichtbare werkelijkheid te houden, maar konden hun eigen interpretatie centraal stellen.

De stijl van Les Nabis

De schilderstijl van Les Nabis was opvallend vernieuwend voor die tijd. De kunstenaars gebruikten vaak grote, vlakke kleurpartijen zonder veel aandacht voor realistische schaduwen of perspectief. Kleuren werden niet gekozen omdat zij natuurgetrouw waren, maar omdat zij een bepaalde sfeer of betekenis konden oproepen.

Ook contourlijnen speelden een belangrijke rol. Vormen werden vaak duidelijk omlijnd, waardoor het werk soms deed denken aan glas-in-loodramen of Japanse houtsneden. De invloed van niet-westerse kunst was dan ook duidelijk aanwezig.

Daarnaast experimenteerden de kunstenaars met uiteenlopende materialen en technieken. Zij beperkten zich niet tot traditionele schilderkunst, maar werkten ook met decoratieve kunstvormen, affiches, illustraties en interieurontwerpen.

Een blijvende invloed

Hoewel Les Nabis als georganiseerde groep slechts enkele decennia actief was, bleef hun invloed nog lang voelbaar. Hun nadruk op symboliek, kleurgebruik en persoonlijke expressie vormde een belangrijke schakel tussen het postimpressionisme en latere moderne kunststromingen.

Door hun zoektocht naar spiritualiteit en betekenis gaven zij de kunst een nieuwe richting. Hun ideeën over de vrijheid van de kunstenaar en de kracht van kleur zouden nog vele generaties kunstenaars inspireren.


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

zaterdag 2 februari 2019

Symbolisme

KUNSTSTROMINGEN | Symbolisme


Je afzetten wordt de norm

Het symbolisme was een richting die zich verzette tegen al datgende wat men als burgerlijk zag. Het symbolisme putte dan ook inspiratie uit spiritualisme en anarchisme, met name om zich tegen het burgerlijke af te zetten. Anarchie en zaken als spirtualisme werden gezien als mogelijkheden om af te zetten tegen de burgerlijke elementen van de samenleving als politiek en geloof

Een reactie op de industralisatie

Het  symbolisme wordt ook vooral gezien als een reactie op de oprukkende industrialisatie aan het einde van de negentiende eeuw. Waar dit vooral vaak positief werd gezien vanuit een stukje materialisme, veel mensen kregen een hogere welvaart, zagen de symbolisten toch voor de meer negatieve kanten aan de industrialisatie. Men ging dan ook op weg naar meer spirituele zaken.

Symbolisme in de schilderkunst

Men wilde binnen het symbolisme ook meer gaan schilderen op basis van intuïtie dan op basis van waarneming en werkelijkheid. Met name een bekend kunstenaar als Gaugain speelde een belangrijke rol bij deze stroming.

Soms onwezenlijke afbeeldingen

Het gevolg is wel dat schilderijen uit het symbolisme eerder een andere, niet werkelijk bestaande wereld lijken weer te geven die niet veel relatie met de echte, dagelijks waarneembare wereld had. Sommige weergaven lijken dromen of nachtmerries van de kunstenaar die hij in een beeld gegoten heeft.

Verstorende elementen die afleiden van de werkelijkheid zijn dan ook belangrijke elementen in de kunst van de symbolisten.

De invloed van "les nabis"

De groep "profeten" van Les Nabis uit Frankrijk wordt wel als een voorloper dan wel aanstichter van het symbolisme gezien omdat zij eigenlijk de eersten waren die met de ideeën van het symbolisme naar buiten traden.Maar er waren meer groeperingen die echter minder bekend zijn geworden, al was het maar omdat zij minder schilders met een bekende naam aan zich hadden weten te binden.

Jean Moréas is de grondlegger van de naam symbolisme

De term symbolisme komt uit een andere hoek, namelijk uit de poëzie. De dichter Jean Moréas gebruikt de term voor het eerst in een manifest dat gepubliceerd werd in "le figaro".  Moréas pleit voor de nadruk op het uitdrukken van "de idee" in de kunst. Van concrete afbeeldingen moest Moréas niet veel hebben. Een manier om dat uitdrukken van ideeën te realiseren is met het gebruik van allerlei symbolen. En daar hebben we dan ook de oorsprong van de naam symbolisme te maken. Decoratieve elementen in de afbeeldingen hadden slechts als nut om de symbolen die in de afbeelding zaten te ondersteunen.

Andere uitgangspunten van de symbolisten

Een ander uitgangspunt was dat bekend was dat kleuren emotie op konden wekken of uit konden drukken en de symbolisten gingen er van uit dat dit ook moest gelden voor vormen en lijnen. Verbeelding was daarbij van groter belang dan de weergave van de realiteit. Gevoelens en indrukken moesten leidend worden voor het geproduceerde kunstwerk.

Niet alleen schilderkunst

De symbolisten waren niet alleen in de schilderkunst terug te vinden maar ook in de literatuur en in de muziek. Het boek A rebours van Joris Karl Huysmans uit 1884 geeft een duidelijk inkijk in de kleine wereld rond het symbolisme in die tijd. Bekende namen zijn Gustave Moreau en Odilon Redon.

Rose + croix

In 1892 wordt in Parijs de beweging "Rose + croix" opgericht, waarbij de aandacht binnen het symbolisme gericht wordt op klassieke thema's zoals mystiek, oude legenden en esthetiek. Schoonheid uit de natuur staat voorop en worden belangrijke onderwerpen die we kort daarna in de art nouveau terug zouden gaan vinden. Rose + croix organiseert veel bijeenkomsten en tentoonstellingen die volgens sommigen haast een religieuze ondertoon hebben. Veel kunstenaars uit het buitenland krijgen een kans om te exposeren waaronder de later bekende Noor Edvard Munch wiens werk "de schreeuw" internationale bekendheid krijgt. Er zijn overigens meerdere varianten van gemaakt. En waarschijnlijk is het van de meest geimiteerde schilderijen uit de moderne kunst.

Les vingt en James Ensor

België kent de beweging Les vingt (de twintig) die als zeer vooruitstrevend gezien moet worden. Als wat als vernieuwend gezien kan worden is welkom. Een andere bekende Belg uit deze tijd is James Ensor die vanuit Oostende aan een lange serie vaak experimentele schilderijen begint. Niet alleen zijn onderwerpen zijn origineel en gedurfd. Ook zijn schildertechnieken kennen vele nieuwe varianten.

Extra zoektermen

Symbolisme kunststroming
kenmerken van het symbolisme 
symbolisme schilderkunst 
Paul Gauguin symbolisme 
Edvard Munch De Schreeuw 
Odilon Redon kunst 
Gustave Moreau schilderijen 
Les Nabis kunstgroep 
Jean Moréas manifest 

Primitivisme

KUNSTSTROMINGEN | Primitivisme


Bijeffecten van de de kolonisatie in de 19e eeuw



De kunst uit de gebiedsdelen overzee was zeer gewild 


Op het einde van de 19e eeuw hadden veel Europese landen grote gebieden overzee als kolonie onder hun hoede genomen, in het algemeen uit puur economische motieven. Een eigen wingewest om goedkope grondstoffen vandaag te halen was nooit weg, ook toen niet.

De kennismaking met de inheemse kunst

Één van de zaken die uit deze  overzeese gebiedsdelen vandaan gehaald werd was de lokale kunst. Deze inheemse kunstwerken werden naar Europa gehaald, om hier vaak in speciale musea zoals het Amsterdamse Tropenmuseum tentoongesteld te worden. Of om verkocht te worden aan verzamelaars. Deze kunstwerken werden heel neerbuigend "primitieve kunst" genoemd. Overigens iets wat uitstekend paste bij de manier waarop er in die tijd over de "wilden" en hun "primitieve kunst" werd gedacht. Een eerste aanhangers van deze nu niet meer denkbare denkbeelden was de Fransman Paul Paul Gauguin

Frustraties over de kwaliteit van de Europese kunst

Deze nieuwe trend was uiteraard ook de kunstenaars niet ontgaan. En vele jongere avant-gardistische kunstenaars togen naar de nieuwe gebieden in met name de Stille oceaan, het Caraïbisch gebied en Afrika om daar inspiratie op te doen en mogelijk ook zelf kunst te gaan produceren die invloeden van de inheemse kunst in zich zou hebben. Een belangrijke drijfveer daarbij was frustratie over het leven in Europa en met name de kunstrichtingen die in de ogen van deze kunstenaars duidelijk eens een nieuwe impuls nodig had.

Inheemse kunst was superieur in de ogen van kunstenaars

De inheemse kunst had in hun ogen een grotere zuiverheid en een hogere moraal. Deze kunst was ten opzichte van de Europese kunst oprecht en authentiek. Deze kunst van de inlanders was heel anders dan de klassieke kunst van de academies van de overheden in Europa. Al met al was het primitivisme geboren. Deze primitieve kunst was vaak een soort een voorloper van wat veel later de naïeve kunst zou gaan heten. Dat de oorspronkelijke makers van de primitieve kunst deze vooral produceerden voor de handel met de zogenaamde ontwikkelde landen, was veel mensen in die ontwikkelde landen volkomen ontgaan. Wat dat betreft waren de primitieve kunstenaars slimmer dan veel mensen dachten. Ze kenden op een gegeven moment de waarde van wat men maakte en dat werd goed uitgebuit.


Nieuw leven in de westerse kunst

Het primitivisme is van 1880 een belangrijke stroming in de moderne kunst. Kunstenaars ging op zoek naar niet-westerse culturen om daar hun inspiratie te vinden. De stroming leeft betrekkelijk lang en komt pas rond 1970 tot een einde. Een voornaam doel van het primitivisme was steeds opnieuw om de Westerse kunst nieuw leven in te blazen. Men ging er daarbij van uit dat deze primitieve culturen nog puur waren en niet aangetast door de moderne stromingen in de westerse wereld. En dus nog "onbedorven" waren. Een aantal Europese landen hadden zogenaamde koloniën in de nieuwe werelden en van daar kwamen voorbeelden naar Europa van stoffen in nieuwe kleuren, het gebruik van maskers, voorwerpen voor rituelen en dergelijke. Met name die maskers zien we bij heel wat kunstenaars terugkomen. 

Primitivisme als inspiratiebron voor vernieuwing

Vernieuwing bleef een rol spelen. En het primitivisme was dan ook zeker een inspiratiebron voor de richtingen die in Frankrijk "Fin du siècle" of  "Art nouveau" werd genoemd, In Duitsland onder "Jugendstil" is terug te vinden met "Wiener Sezession" in Oostenrijk. In Nederland had met voor deze kunstvormen met hun krommingen en golvende lijnen een vrij nuchtere benaming gekozen, namelijk "Nieuwe kunst",   



Primitivisme



Bekende namen die als stuwende kracht achter het primitivisme gezien kunnen worden zijn Gauguin en Pablo Picasso.

De stijl viel niet goed in Europa

De stijl van veel primitieve kunstenaars was eenvoudig en ongecompliceerd. Dit was voor de gevestigde orde in Europa dan ook een reden om uitgebreid neer te kijken op het primitivisme. Dat de kunstenaars met een nieuw kleurgebruik versimpelde vormen en weinig gebruik van details  duidelijk buiten de in veel ogen superieure westerse normen ging,  vond men in Europa maar niets. 

Kunst kan flink reactionair zijn en is dat ook nu vaak nog steeds

Het omarmen van vernieuwende denkbeelden is nooit de sterkste kant van de kunstwereld geweest. En is dat vaak nu ook nog nog niet. Reactionair denken met een grote weerstand voor innovatie is tot op de dag van vandaag bij heel veel kunstenaars nog volop terug te vinden. Een trend wordt vaak door het publiek van kunstliefhebbers eerder opgepakt dan binnen de kunstwereld zelf.

Het primitivisme houdt goed stand

Toch wisten de ideeën en denkbeelden die de basis waren voor het primitivisme goed en langdurig stand te houden. Invloeden waren er niet alleen in de schilderkunst, maar de denkbeelden en principes  vond ook een uitweg in andere kunstvarianten zoals muziek en beeldhouwkunst. Uiteindelijk zijn veel elementen uit de inheemse kunst langzaam maar zeker in de westerse kunst geïntegreerd.

Maskers worden een populair verzamelobject


Met name de Fransen hadden nogal wat handelsposten overzee in deze periode van de geschiedenis en allerlei inheems voorwerpen werden mee naar Frankrijk genomen om daar voor veel geld verkocht te worden aan kunstverzamelaars. Met name maskers werden populair door deze handel en we zien ook verscheidene kunstenaars zoals Picasso die zich aan dit populaire verzamelobject gaan wagen.

Andere typerende kunstenaars uit het primitivisme



Post-impressionisme

KUNSTSTROMINGEN | Post-impressionisme


Kunst in de nadagen van het impressionisme


Geen echt samenhangende groep


De schilders van het post-impressionisme hadden niet zozeer een gezamenlijk doel bij het schilderen maar werkten ieder voor zich. Ze leverden vooruitstrevend werk in de nadagen van de impressionistische richting. Toch kan er van een samenhangende groep kunstenaars daardoor niet gesproken worden.

Deelnemende schilders

We denken dan aan schilders als Manet, van GoghCèzanne, Seurat en Gauguin. Deze kunstenaars hadden hun wortels liggen in het impressionisme, maar waren alleen op zoek naar nieuwe wegen om vorm aan hun kunst te geven.

Ieder zijn specialisme

Cèzanne had daarbij een duidelijk voorkeur voor de manier waarop de voorstelling op het doek was opgebouwd. Van Seurat is bekend dat hij zich vooral richtte op de manier waarop het menselijk oog met het verschijnsel kleur omgaat. Van Gogh is vooraf bekend geworden door zijn zeer expressionistische manier van werken met een gedreven stijl, voorkomend uit zijn rusteloze innerlijk. Gauguin vinden we vooral terug in de symboliek, in het werken met lijnen en kleurvlakken.

De oorsprong van de naam

De oorsprong van de naam komt van een tentoonstelling in Londen met de naam "Manet en de post-impressionisten" die werd georganiseerd door Roger Fry. Fry was conservator van het New Yorkse Metropolitan Museum of Art geweest in de periode 1906 tot 1910. De tenstoonstelling op zich was geen succes en riep vooral weerstand en ergernis op. 

Maar het voordeel van een negatieve ontvangst is dan wel een flinke naamsbekendheid. En daarmee was het begrip post-impressionisme wel goed vastgezet. In feite was de naam nog niet eens bedacht. Het was meer dat de organisatoren het niet eens konden worden wat er nu voor een soort van verzamelnaam moest komen voor de getoonde werken. Een tweede expositie, twee jaar later, werd duidelijk positiever ontvangen door het publiek, wat waarschijnlijk weer samenhangt met het feit dat men inmiddels aan de naam gewend was geraakt. Nieuwe aanpak in de kunst wordt maar zelden positief opgepakt door het grote publiek, zo is in de geschiedenis wel gebleken.






Post-impressionisme

Bekende namen zijn Manet, Gauguin, Cézanne  en Vincent van Gogh. De smaak van de grote massa werd door de aanhangers van het post-impressionisme volledig genegeerd.

Dit is bijvoorbeeld terug te vinden in het feit dat men gewoon de natuur weergaf zoals men die zag en geen poging deed daar iets verhalends in aan te brengen zoals in die tijd toch wel gebruikelijk was.

Typerende kunstenaars uit het  Post-impressionisme


Andere onderliggende stromingen in de 19e eeuw