Posts tonen met het label Les Nabis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Les Nabis. Alle posts tonen

woensdag 5 mei 2021

Maurice Denis

 

KUNSTENAARS | Maurice Denis


Pionier van Symbolisme, Post-Impressionisme en religieuze moderne kunst



Personalia Maurice Denis

  • Geboortejaar 1870
  • Geboorteplaats [plaats]
  • Jaar van overlijden 1943

Biografie

Maurice Denis (1870–1943) was een van de belangrijkste Franse kunstenaars en kunsttheoretici van het fin de siècle en het begin van de twintigste eeuw. Hij speelde een sleutelrol binnen het Symbolisme, het Post-Impressionisme en de kunstenaarsgroep Les Nabis. Denis was niet alleen een begaafd schilder, maar ook een invloedrijk denker die nieuwe ideeën formuleerde over de aard van kunst. Zijn werk vormt een brug tussen de traditionele religieuze schilderkunst en de moderne kunststromingen die de twintigste eeuw zouden vormgeven.


Vroege leven en opleiding

Maurice Denis werd geboren op 25 november 1870 in Granville, een kustplaats in Normandië, Frankrijk. Al op jonge leeftijd ontwikkelde hij een grote belangstelling voor tekenen en schilderen.

In 1888 begon hij zijn opleiding aan de École des Beaux-Arts in Parijs. Daarnaast volgde hij lessen aan de Académie Julian, waar hij kennismaakte met jonge kunstenaars die dezelfde vernieuwingsdrang deelden.

Tijdens deze periode kwam hij onder de invloed van Paul Gauguin, wiens synthetistische stijl een blijvende indruk op hem maakte. Gauguins vereenvoudigde vormen, krachtige kleuren en symbolische benadering van kunst zouden een belangrijke rol spelen in Denis' artistieke ontwikkeling.


Les Nabis en het Symbolisme

Maurice Denis werd een prominent lid van Les Nabis, een avant-gardistische kunstenaarsgroep waartoe ook Pierre Bonnard, Édouard Vuillard en Paul Sérusier behoorden.

De Nabis keerden zich af van het naturalisme en het impressionistische streven naar een directe weergave van de werkelijkheid. Zij beschouwden kunst als een middel om ideeën, emoties en spirituele ervaringen zichtbaar te maken.

Denis werd de belangrijkste theoreticus van de groep. Zijn beroemdste uitspraak uit 1890 behoort tot de meest geciteerde teksten uit de moderne kunstgeschiedenis:

"Een schilderij is, voordat het een strijdros, een naakte vrouw of een anekdote voorstelt, in wezen een plat vlak bedekt met kleuren in een bepaalde ordening."

Met deze uitspraak benadrukte hij dat vorm, kleur en compositie minstens zo belangrijk zijn als het onderwerp van een kunstwerk. Deze gedachte zou later grote invloed hebben op de ontwikkeling van de abstracte kunst.


Symbolistische schilderkunst

Als symbolistisch kunstenaar zocht Denis naar diepere betekenissen achter de zichtbare werkelijkheid. Zijn schilderijen bevatten vaak religieuze, mythologische en spirituele thema's.

Hij gebruikte zachte kleuren, vereenvoudigde vormen en harmonieuze composities om een sfeer van contemplatie en mystiek op te roepen. Zijn werk richt zich minder op realistische observatie en meer op innerlijke beleving en spirituele ervaring.

Hiermee onderscheidde hij zich van veel van zijn tijdgenoten en ontwikkelde hij een herkenbare persoonlijke stijl.


Invloeden van Neo-Impressionisme en Post-Impressionisme

Hoewel Denis vooral bekendstaat als symbolist, vertonen zijn werken ook invloeden van het Neo-Impressionisme en het Post-Impressionisme.

Hij bewonderde de kleurtheorieën van Georges Seurat en Paul Signac, maar paste deze op een vrijere en meer decoratieve manier toe dan de pointillisten.

Daarnaast liet hij zich inspireren door kunstenaars als Vincent van Gogh en Paul Cézanne. Van hen nam hij het idee over dat schilderkunst niet alleen een weergave van de werkelijkheid hoeft te zijn, maar ook een zelfstandig middel tot expressie.


Religieuze kunst en klassieke idealen

Een van de meest kenmerkende aspecten van Denis' oeuvre is zijn toewijding aan religieuze kunst. Als overtuigd katholiek zag hij kunst als een middel om spirituele waarden zichtbaar te maken.

In een tijd waarin veel kunstenaars afstand namen van religieuze onderwerpen, bleef Denis juist actief religieuze schilderijen, fresco's en kerkdecoraties maken.

Een belangrijk project was zijn werk voor de kapel van het Heilig Hart in Saint-Germain-en-Laye, waar hij religieuze iconografie combineerde met moderne artistieke inzichten.

Daarnaast bewonderde hij renaissancemeesters zoals Fra Angelico en Piero della Francesca. Hun evenwichtige composities en spirituele rust vormden een belangrijke inspiratiebron voor zijn latere werk.


Kunsttheoreticus en opleider

Naast zijn schilderwerk verwierf Denis grote bekendheid als schrijver en kunsttheoreticus. Zijn essays hadden een aanzienlijke invloed op de kunstwereld van zijn tijd.

In zijn teksten benadrukte hij het belang van:


Symboliek.

Spiritualiteit.

Decoratieve harmonie.

De zelfstandige waarde van vorm en kleur.

In 1919 richtte hij samen met andere kunstenaars het Ateliers d'Art Sacré op. Deze opleiding had als doel jonge kunstenaars op te leiden voor religieuze kunst en monumentale decoratie.

Hiermee probeerde Denis een heropleving van de religieuze kunst in Frankrijk te stimuleren.


Erfgoed en invloed

Maurice Denis overleed in 1943, maar zijn invloed op de moderne kunst bleef groot. Zijn ideeën over compositie, kleur en symboliek vormden een belangrijke schakel tussen het negentiende-eeuwse Symbolisme en de abstracte kunst van de twintigste eeuw.

Zijn werk bevindt zich tegenwoordig in de collecties van belangrijke musea en wordt gewaardeerd om de combinatie van spirituele inhoud, decoratieve schoonheid en moderne vormgeving.

Door zijn unieke positie tussen traditie en vernieuwing geldt Maurice Denis als een van de meest invloedrijke kunstenaars van zijn generatie.


Samenvatting

Maurice Denis was een kunstenaar, theoreticus en vernieuwer die een cruciale rol speelde in de ontwikkeling van de moderne kunst. Als lid van Les Nabis en als voorvechter van het Symbolisme combineerde hij religieuze diepgang met vernieuwende ideeën over vorm en kleur. Zijn invloed reikt van het Post-Impressionisme tot de abstracte kunst en zijn werk blijft een inspirerend voorbeeld van de ontmoeting tussen spiritualiteit en moderniteit.

 

Stromingen

Maurice Denis wordt tot de volgende stromingen gerekend.


 

Extra info


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

dinsdag 4 mei 2021

Pierre Bonnard

 

KUNSTENAARS | Pierre Bonnard 

Een meester van kleur en sfeer

Personalia Pierre Bonnard 

  • Geboortejaar 1867
  • Geboorteplaats Fontenay-aux-Roses, nabij Parijs
  • Jaar van overlijden 1947

Biografie

Pierre Bonnard behoort tot de belangrijkste Franse schilders van de late negentiende en vroege twintigste eeuw. Hij werd geboren op 3 oktober 1867 in Fontenay-aux-Roses, nabij Parijs, en overleed in 1947 in Le Cannet aan de Franse Rivièra. Bonnard staat vooral bekend om zijn kleurrijke schilderijen, intieme interieurs, zonnige landschappen en gevoelige weergaven van het dagelijks leven. Hoewel hij vaak in verband wordt gebracht met het postimpressionisme, ontwikkelde hij een geheel eigen stijl die hem een unieke plaats in de kunstgeschiedenis heeft gegeven.

De jonge jaren

Aanvankelijk leek een artistieke carrière niet vanzelfsprekend voor Bonnard. Op aandringen van zijn familie studeerde hij rechten. Toch bleek zijn belangstelling voor kunst sterker dan zijn interesse in de juridische wereld. Tijdens zijn studie volgde hij lessen aan kunstacademies in Parijs, waar hij bevriend raakte met andere jonge kunstenaars.

In de jaren 1880 sloot Bonnard zich aan bij een groep kunstenaars die bekend werd als Les Nabis. Deze beweging zocht naar nieuwe manieren om de werkelijkheid weer te geven. De leden waren sterk beïnvloed door het werk van Paul Gauguin en wilden meer nadruk leggen op kleur, decoratieve vormen en persoonlijke expressie dan op een natuurgetrouwe afbeelding.

Les Nabis en de zoektocht naar vernieuwing

Binnen Les Nabis kreeg Bonnard al snel de bijnaam "de Japanse Nabi". Deze naam verwees naar zijn grote bewondering voor Japanse prentkunst. Japanse houtsneden hadden in die tijd een enorme invloed op Europese kunstenaars. Bonnard liet zich inspireren door de vlakverdeling, de sterke contouren en de onverwachte composities die hij in deze prenten zag.

Zijn vroege werk bevat vaak decoratieve patronen, heldere kleuren en een bijzondere aandacht voor de opbouw van het beeldvlak. Hij ontwierp niet alleen schilderijen, maar ook affiches, illustraties, boekomslagen en decoratieve panelen. Daarmee behoorde hij tot de kunstenaars die de grenzen tussen beeldende kunst en toegepaste kunst wilden doorbreken.

Het dagelijkse leven als inspiratiebron

Wat Bonnard bijzonder maakt, is zijn aandacht voor alledaagse onderwerpen. Hij schilderde geen grote historische gebeurtenissen of heroïsche taferelen. In plaats daarvan richtte hij zich op het leven om hem heen. Zijn huis, zijn tuin, zijn vrienden en vooral zijn levenspartner Marthe vormden een onuitputtelijke bron van inspiratie.

Veel van zijn bekendste schilderijen tonen rustige interieurs waarin het zonlicht door ramen naar binnen valt. Vaak zien we een gedekte tafel, een badende vrouw of een kamer gevuld met warme kleuren. Deze scènes lijken eenvoudig, maar zijn zorgvuldig opgebouwd en stralen een bijzondere intimiteit uit.

Bonnard schilderde meestal niet rechtstreeks naar de werkelijkheid. Hij maakte schetsen en werkte later vanuit zijn herinnering. Hierdoor kregen zijn schilderijen een dromerig en persoonlijk karakter.

Kleur als belangrijkste expressiemiddel

Voor Bonnard was kleur belangrijker dan een exacte weergave van vormen. Hij gebruikte rijke combinaties van geel, oranje, rood, paars en blauw om sfeer en emotie op te roepen. Zijn schilderijen lijken soms te baden in licht.

In tegenstelling tot veel impressionisten probeerde Bonnard niet alleen een momentopname van het licht vast te leggen. Hij gebruikte kleur om herinneringen, gevoelens en stemmingen uit te drukken. Hierdoor wordt hij vaak beschouwd als een voorloper van latere moderne kunstenaars die kleur als zelfstandig expressiemiddel gebruikten.

Landschappen en de Franse Rivièra

Vanaf de jaren twintig woonde Bonnard een groot deel van het jaar in Le Cannet, aan de Middellandse Zee. Het heldere licht en de kleurrijke natuur van Zuid-Frankrijk inspireerden hem tot een reeks prachtige landschappen.

In deze werken vervagen soms de grenzen tussen interieur en landschap. Een open raam vormt dan de overgang tussen een kamer en een zonovergoten tuin. Hierdoor ontstaat een gevoel van ruimte en verbondenheid met de natuur.

Invloed en nalatenschap

Pierre Bonnard bleef tot op hoge leeftijd actief schilderen. Hoewel zijn werk tijdens zijn leven soms werd overschaduwd door meer radicale moderne stromingen, groeide zijn reputatie na zijn dood aanzienlijk.

Tegenwoordig wordt hij beschouwd als een van de grootste kleurkunstenaars van de twintigste eeuw. Zijn vermogen om gewone momenten om te zetten in beelden vol warmte, licht en emotie heeft generaties kunstenaars beïnvloed.

Zijn schilderijen herinneren ons eraan dat schoonheid vaak te vinden is in de kleine momenten van het dagelijks leven. Juist die combinatie van eenvoud, kleur en intimiteit maakt het werk van Pierre Bonnard nog altijd geliefd bij kunstliefhebbers over de hele wereld.

Vriendschap met Matisse


Pierre Bonnard en Henri Matisse waren goede vrienden. In gang gezet door zoiets simpels als een ansichtkaart van Amsterdam in 1925 die door Henri Matisse naar Pierre Bonnard werd verstuurd. De tekst was simpel: "Leve de schilderkunst. In vriendschap, Matisse". Deze eenvoudige kaart is het begin van een vriendschap. Een vriendschap die tot het einde van hun leven zou duren. 

De tweede wereldoorlog zorgt voor een onderbreking in de directe contacten. Beide kunstenaars zoeken tijdens de oorlogsjaren een vorm van isolement op. Een isolement dat ze niet eenvoudig valt en ze schrijven elkaar over de meest uiteenlopende zaken. Zeker als beide schilders ouder worden vallen vele collega's weg. Iets wat ook een bron van correspondentie is. Ook wisselen ze onderling schilderijen uit.

Kleur als doel op zich

Bonnard zag kleur als een doel op zich. Soms mengde hij een bijzondere kleur waarna hij deze op oudere werken aan ging brengen. Dit ging zo ver dat zelfs werken van hem die al in een museum hingen, niet veilig waren voor zijn aanpassingen. Bonnaard was één van de laatste echte impressionisten.

Stromingen

Pierre Bonnard wordt tot het Impressionisme gerekend.


woensdag 25 maart 2020

Synthetisme

KUNSTTERMEN | Synthetisme


de beoefenaars van deze kunstrichting begonnen "uit het hoofd" te  schilderen



Het synthetisme komt uit de hoek van "Les Nabis"



Het synthetisme komt uit de hoek van "Les Nabis" en dan met name de persoon van Paul Gauguin en had zijn hoogtepunt in de periode 1888 tot 1894. Invloeden bleven echter zichtbaar tot in de 20e eeuw. Het synthetisme kan gezien worden als een onderstroom van het symbolisme.

Schilderen uit het hoofd

Kenmerkend was dat de beoefenaars van deze kunstrichting "uit het hoofd" gingen schilderen om daarmee vooral de eigen verbeelding en de opgewekte emoties een grotere kans te geven om een rol te spelen in het eindproduct. 

Dat dit eindproduct daarmee flink van de realiteit af kon gaan wijken, werd niet echt als een bezwaar gezien. Het onderwerp diende vooral om bepaalde emotie op te wekken, die dan weergegeven moest worden. Wat het onderwerp dan was, was in feite voor de synthetisten verder niet zo belangrijk. Ook de oorspronkelijke kleuren deden er niet toe. Een rood grasland was voor deze kunstenaars geen enkel probleem.

Synthetisme is mengen van realiteit en emotie

Omdat hier sprake was van een bewust mengen van de realiteit en emotie werd dit het synthetisme genoemd. Dus een synthese, een samengaan,  van realiteit en emotie. Zaken die normaal gesproken een flinke emotie oproepen als religie en dood speelden een flinke rol in het werk.

Het synthetisme had weinig gemeenschappelijks

De stijl van het Synthetisme had verder niet veel bijzondere gemeenschappelijke kenmerken. We vinden heel grof geschilderd maar ook heel gedetailleerd werk. Soms lijkt het werk niet af. Er werd gebruik gemaakt van vlakke, weinig zeggende kleuren tot een explosief kleurgebruik. Kortom, geen lijn, geen eenheid maar een puur individualistische benadering waardoor het niet echt als een stroming of beweging gezien kan worden.

dinsdag 24 maart 2020

Les Nabis

KUNSTTERMEN | Les Nabis


Een groep kunstenaars op zoek naar een vorm van betekenis op het platte land


Een kunstenaarsgroep met een bijzondere missie

 Les Nabis was een invloedrijke kunstenaarsgroep die aan het einde van de negentiende eeuw ontstond in Frankrijk. De naam Les Nabis is afkomstig uit het Hebreeuws en betekent letterlijk "de profeten". Die naam was niet toevallig gekozen. De kunstenaars zagen zichzelf als vernieuwers die een nieuwe richting aan de kunst wilden geven. Zij wilden verder kijken dan de zichtbare werkelijkheid en probeerden diepere betekenissen en spirituele waarden in hun werk tot uitdrukking te brengen.

De groep bestond voornamelijk uit jonge kunstenaars die zich afzetten tegen de heersende opvattingen binnen de kunstwereld. Zij waren op zoek naar nieuwe manieren om gevoelens, ideeën en symbolische betekenissen zichtbaar te maken. Daarbij vonden zij inspiratie in de landelijke omgeving van Bretagne, waar kunstenaarskolonies zoals Pont-Aven een belangrijke rol speelden.

Pont-Aven als bron van inspiratie

Pont-Aven was een klein dorp in Bretagne dat uitgroeide tot een geliefde ontmoetingsplaats voor kunstenaars. De rust van het platteland vormde een scherp contrast met het drukke leven van Parijs. Veel kunstenaars zagen het eenvoudige bestaan van de boerenbevolking als een bron van authenticiteit en oprechtheid.

Voor de leden van Les Nabis vertegenwoordigde het platteland meer dan alleen een mooie omgeving. Zij zagen er een levenswijze die volgens hen dichter bij de essentie van het bestaan stond. In een tijd waarin industrialisatie en verstedelijking steeds meer invloed kregen, zochten zij juist naar rust, spiritualiteit en verbondenheid met traditie.

Deze zoektocht naar betekenis zou een belangrijk kenmerk worden van hun kunst.

De invloed van Paul Gauguin

Een grote inspiratiebron voor Les Nabis was de beroemde kunstenaar Paul Gauguin. Gauguin verbleef enige tijd in Pont-Aven en ontwikkelde daar een stijl die sterk afweek van het traditionele realisme.

Hij vond dat kunst niet simpelweg een exacte weergave van de werkelijkheid moest zijn. Volgens Gauguin moest een kunstenaar gevoelens, ideeën en innerlijke ervaringen zichtbaar maken. Zijn gebruik van krachtige kleuren, vereenvoudigde vormen en symbolische elementen maakte diepe indruk op de jonge kunstenaars van Les Nabis.

Vooral Paul Sérusier werd sterk beïnvloed door Gauguins ideeën. Sérusier groeide uit tot een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de beweging en hielp de principes van Les Nabis verder ontwikkelen.

Kunst als spirituele ervaring

De leden van Les Nabis waren ervan overtuigd dat kunst meer moest zijn dan een decoratieve afbeelding. Zij wilden het onzichtbare zichtbaar maken. Gevoelens, dromen, mystieke ervaringen en spirituele inzichten moesten een plaats krijgen binnen hun werk.

Daarom speelden symboliek en spiritualiteit een grote rol. Veel schilderijen bevatten verborgen betekenissen of verwijzingen naar religieuze en filosofische ideeën. De kunstenaars geloofden dat kunst een middel kon zijn om diepere waarheden te ontdekken.

Deze nadruk op het innerlijke leven sloot goed aan bij het symbolisme, een kunststroming die eveneens geïnteresseerd was in dromen, verbeelding en mystiek. Les Nabis ontwikkelden deze ideeën verder en gaven er een eigen invulling aan.

Symbolisme en synthetisme

Binnen de kunstgeschiedenis wordt Les Nabis vaak verbonden met het synthetisme. Deze stroming ontstond onder invloed van Gauguin en vormde een belangrijke tak binnen het symbolisme.

Het synthetisme ging uit van het idee dat een kunstwerk niet alleen moest bestaan uit een natuurgetrouwe weergave van de werkelijkheid. De kunstenaar mocht indrukken, emoties en symbolische betekenissen samenbrengen tot een nieuw geheel. Het beeld werd daarmee een synthese van waarneming, gevoel en idee.

Deze benadering gaf kunstenaars veel vrijheid. Zij hoefden zich niet langer strikt aan de zichtbare werkelijkheid te houden, maar konden hun eigen interpretatie centraal stellen.

De stijl van Les Nabis

De schilderstijl van Les Nabis was opvallend vernieuwend voor die tijd. De kunstenaars gebruikten vaak grote, vlakke kleurpartijen zonder veel aandacht voor realistische schaduwen of perspectief. Kleuren werden niet gekozen omdat zij natuurgetrouw waren, maar omdat zij een bepaalde sfeer of betekenis konden oproepen.

Ook contourlijnen speelden een belangrijke rol. Vormen werden vaak duidelijk omlijnd, waardoor het werk soms deed denken aan glas-in-loodramen of Japanse houtsneden. De invloed van niet-westerse kunst was dan ook duidelijk aanwezig.

Daarnaast experimenteerden de kunstenaars met uiteenlopende materialen en technieken. Zij beperkten zich niet tot traditionele schilderkunst, maar werkten ook met decoratieve kunstvormen, affiches, illustraties en interieurontwerpen.

Een blijvende invloed

Hoewel Les Nabis als georganiseerde groep slechts enkele decennia actief was, bleef hun invloed nog lang voelbaar. Hun nadruk op symboliek, kleurgebruik en persoonlijke expressie vormde een belangrijke schakel tussen het postimpressionisme en latere moderne kunststromingen.

Door hun zoektocht naar spiritualiteit en betekenis gaven zij de kunst een nieuwe richting. Hun ideeën over de vrijheid van de kunstenaar en de kracht van kleur zouden nog vele generaties kunstenaars inspireren.


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

maandag 4 februari 2019

Académie Ranson

KUNSTTERMEN  |  Académie Ranson


Académie Ranson: broedplaats van moderne kunst in Parijs


Ontstaan van de Académie Ranson

De Académie Ranson was een particuliere kunstacademie in Parijs die een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van de moderne kunst aan het begin van de twintigste eeuw. De academie werd in 1908 opgericht door de Franse kunstenaar Paul Ranson, een prominente figuur binnen de kunstenaarsgroep Les Nabis. Zijn doel was om een alternatieve opleiding te bieden voor kunstenaars die zich niet thuis voelden binnen de traditionele en vaak conservatieve kunstacademies van die tijd.

De school ontstond in een periode waarin veel kunstenaars op zoek waren naar nieuwe vormen van expressie. De officiële kunstopleidingen legden sterk de nadruk op technische perfectie en academische regels, terwijl steeds meer kunstenaars juist wilden experimenteren met kleur, vorm en persoonlijke verbeelding. De Académie Ranson bood hiervoor een inspirerende omgeving.

De invloed van Les Nabis

De wortels van de Académie Ranson lagen duidelijk bij Les Nabis, een invloedrijke kunstenaarsgroep die actief was aan het einde van de negentiende eeuw. Tot deze groep behoorden onder andere Pierre Bonnard, Édouard Vuillard en Maurice Denis.

De leden van Les Nabis geloofden dat kunst meer moest zijn dan een natuurgetrouwe weergave van de werkelijkheid. Zij zagen een schilderij als een zelfstandig kunstwerk waarin kleur, compositie en symboliek centraal stonden. Deze ideeën vormden de filosofische basis van de Académie Ranson. Studenten werden aangemoedigd om hun eigen artistieke visie te ontwikkelen in plaats van bestaande regels klakkeloos te volgen.

Onderwijs en werkwijze

De Académie Ranson onderscheidde zich door haar open en experimentele karakter. In tegenstelling tot veel traditionele kunstscholen was er veel ruimte voor individuele ontwikkeling. Studenten kregen lessen in schilderkunst, tekenen, compositie en decoratieve kunst, maar werden vooral aangemoedigd om hun creativiteit te onderzoeken.

Na het overlijden van Paul Ranson in 1909 werd de school voortgezet door zijn vrouw, Marie-France Ranson. Onder haar leiding groeide de academie uit tot een ontmoetingsplaats voor vernieuwende kunstenaars. Verschillende docenten brachten hun eigen visie mee, waardoor studenten kennismaakten met uiteenlopende stijlen en technieken.

Het onderwijs richtte zich niet alleen op vakmanschap, maar ook op artistieke vrijheid. Hierdoor ontstond een dynamische sfeer waarin nieuwe ideeën konden ontstaan en zich ontwikkelen.

Belangrijke kunstenaars en docenten

In de loop der jaren waren verschillende bekende kunstenaars verbonden aan de Académie Ranson. Een van de meest invloedrijke docenten was Roger Bissière, die vanaf de jaren twintig een belangrijke rol speelde binnen de school. Zijn lessen stimuleerden studenten om persoonlijke oplossingen te zoeken voor artistieke vraagstukken.

Ook kunstenaars zoals Henri Hayden en Jean Le Moal waren verbonden aan de academie. Hierdoor bleef de school een centrum voor artistieke vernieuwing, zelfs toen de oorspronkelijke invloed van Les Nabis geleidelijk afnam.

Invloed op de moderne kunst

Hoewel de Académie Ranson nooit zo groot werd als sommige andere Parijse kunstacademies, had zij een opmerkelijke invloed op de moderne kunst. De school bood een vrijplaats voor kunstenaars die wilden experimenteren en nieuwe wegen wilden verkennen. Veel studenten namen de ideeën van de academie mee in hun eigen werk en droegen zo bij aan de ontwikkeling van moderne stromingen zoals het symbolisme, het expressionisme en de abstracte kunst.

De nadruk op persoonlijke expressie en artistieke onafhankelijkheid sloot goed aan bij de veranderingen die de kunstwereld in de twintigste eeuw doormaakte. Hierdoor wordt de Académie Ranson nog steeds gezien als een belangrijke schakel tussen de kunst van de negentiende eeuw en de moderne kunst van de twintigste eeuw.

Een blijvende erfenis

De geschiedenis van de Académie Ranson laat zien hoe belangrijk alternatieve kunstopleidingen kunnen zijn voor artistieke vernieuwing. Door jonge kunstenaars vrijheid, inspiratie en ruimte voor experiment te bieden, speelde de academie een betekenisvolle rol in de ontwikkeling van de moderne kunst. De ideeën die binnen haar muren werden besproken en ontwikkeld, leven nog altijd voort in hedendaagse kunstopleidingen en in de kunstwerken van generaties kunstenaars die werden beïnvloed door haar vernieuwende visie.


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen



zaterdag 2 februari 2019

Symbolisme

KUNSTSTROMINGEN | Symbolisme


Je afzetten wordt de norm

Het symbolisme was een richting die zich verzette tegen al datgende wat men als burgerlijk zag. Het symbolisme putte dan ook inspiratie uit spiritualisme en anarchisme, met name om zich tegen het burgerlijke af te zetten. Anarchie en zaken als spirtualisme werden gezien als mogelijkheden om af te zetten tegen de burgerlijke elementen van de samenleving als politiek en geloof

Een reactie op de industralisatie

Het  symbolisme wordt ook vooral gezien als een reactie op de oprukkende industrialisatie aan het einde van de negentiende eeuw. Waar dit vooral vaak positief werd gezien vanuit een stukje materialisme, veel mensen kregen een hogere welvaart, zagen de symbolisten toch voor de meer negatieve kanten aan de industrialisatie. Men ging dan ook op weg naar meer spirituele zaken.

Symbolisme in de schilderkunst

Men wilde binnen het symbolisme ook meer gaan schilderen op basis van intuïtie dan op basis van waarneming en werkelijkheid. Met name een bekend kunstenaar als Gaugain speelde een belangrijke rol bij deze stroming.

Soms onwezenlijke afbeeldingen

Het gevolg is wel dat schilderijen uit het symbolisme eerder een andere, niet werkelijk bestaande wereld lijken weer te geven die niet veel relatie met de echte, dagelijks waarneembare wereld had. Sommige weergaven lijken dromen of nachtmerries van de kunstenaar die hij in een beeld gegoten heeft.

Verstorende elementen die afleiden van de werkelijkheid zijn dan ook belangrijke elementen in de kunst van de symbolisten.

De invloed van "les nabis"

De groep "profeten" van Les Nabis uit Frankrijk wordt wel als een voorloper dan wel aanstichter van het symbolisme gezien omdat zij eigenlijk de eersten waren die met de ideeën van het symbolisme naar buiten traden.Maar er waren meer groeperingen die echter minder bekend zijn geworden, al was het maar omdat zij minder schilders met een bekende naam aan zich hadden weten te binden.

Jean Moréas is de grondlegger van de naam symbolisme

De term symbolisme komt uit een andere hoek, namelijk uit de poëzie. De dichter Jean Moréas gebruikt de term voor het eerst in een manifest dat gepubliceerd werd in "le figaro".  Moréas pleit voor de nadruk op het uitdrukken van "de idee" in de kunst. Van concrete afbeeldingen moest Moréas niet veel hebben. Een manier om dat uitdrukken van ideeën te realiseren is met het gebruik van allerlei symbolen. En daar hebben we dan ook de oorsprong van de naam symbolisme te maken. Decoratieve elementen in de afbeeldingen hadden slechts als nut om de symbolen die in de afbeelding zaten te ondersteunen.

Andere uitgangspunten van de symbolisten

Een ander uitgangspunt was dat bekend was dat kleuren emotie op konden wekken of uit konden drukken en de symbolisten gingen er van uit dat dit ook moest gelden voor vormen en lijnen. Verbeelding was daarbij van groter belang dan de weergave van de realiteit. Gevoelens en indrukken moesten leidend worden voor het geproduceerde kunstwerk.

Niet alleen schilderkunst

De symbolisten waren niet alleen in de schilderkunst terug te vinden maar ook in de literatuur en in de muziek. Het boek A rebours van Joris Karl Huysmans uit 1884 geeft een duidelijk inkijk in de kleine wereld rond het symbolisme in die tijd. Bekende namen zijn Gustave Moreau en Odilon Redon.

Rose + croix

In 1892 wordt in Parijs de beweging "Rose + croix" opgericht, waarbij de aandacht binnen het symbolisme gericht wordt op klassieke thema's zoals mystiek, oude legenden en esthetiek. Schoonheid uit de natuur staat voorop en worden belangrijke onderwerpen die we kort daarna in de art nouveau terug zouden gaan vinden. Rose + croix organiseert veel bijeenkomsten en tentoonstellingen die volgens sommigen haast een religieuze ondertoon hebben. Veel kunstenaars uit het buitenland krijgen een kans om te exposeren waaronder de later bekende Noor Edvard Munch wiens werk "de schreeuw" internationale bekendheid krijgt. Er zijn overigens meerdere varianten van gemaakt. En waarschijnlijk is het van de meest geimiteerde schilderijen uit de moderne kunst.

Les vingt en James Ensor

België kent de beweging Les vingt (de twintig) die als zeer vooruitstrevend gezien moet worden. Als wat als vernieuwend gezien kan worden is welkom. Een andere bekende Belg uit deze tijd is James Ensor die vanuit Oostende aan een lange serie vaak experimentele schilderijen begint. Niet alleen zijn onderwerpen zijn origineel en gedurfd. Ook zijn schildertechnieken kennen vele nieuwe varianten.

Extra zoektermen

Symbolisme kunststroming
kenmerken van het symbolisme 
symbolisme schilderkunst 
Paul Gauguin symbolisme 
Edvard Munch De Schreeuw 
Odilon Redon kunst 
Gustave Moreau schilderijen 
Les Nabis kunstgroep 
Jean Moréas manifest