Posts tonen met het label Art Nouveau. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Art Nouveau. Alle posts tonen

maandag 6 juli 2026

Jan Toorop

KUNSTENAARS | Jan Toorop  

Vernieuwer tussen symbolisme en moderniteit 

Personalia Jan Toorop


Volledige naam: Johannes Theodorus Toorop

Geboortejaar: 1858

Geboorteplaats: Purworejo, Java, Nederlands-Indië (het huidige Indonesië)

Jaar van overlijden: 1928

Plaats van overlijden: Den Haag, Nederland


Biografie

Jan Toorop behoort tot de meest veelzijdige en invloedrijke kunstenaars uit de Nederlandse kunstgeschiedenis. Tijdens zijn lange carrière ontwikkelde hij zich voortdurend en werkte hij in verschillende stijlen en kunststromingen. Hierdoor wordt hij gezien als een belangrijke schakel tussen de negentiende-eeuwse kunst en de moderne kunst van de twintigste eeuw.

Toorop werd geboren in 1858 op Java, destijds onderdeel van Nederlands-Indië. Op jonge leeftijd verhuisde hij naar Nederland om zijn opleiding voort te zetten. Zijn artistieke talent werd al snel herkend en hij studeerde aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Later vervolgde hij zijn opleiding aan de Academie voor Schone Kunsten in Brussel, waar hij kennismaakte met vernieuwende artistieke ideeën.

In de beginperiode van zijn carrière werd Toorop beïnvloed door het realisme en het impressionisme. Hij schilderde landschappen, portretten en taferelen uit het dagelijks leven. Al snel bleek echter dat hij voortdurend op zoek was naar nieuwe manieren om zich artistiek uit te drukken. Hierdoor ontwikkelde hij een zeer persoonlijke beeldtaal die hem onderscheidde van veel van zijn tijdgenoten.

Een belangrijke fase in zijn ontwikkeling begon toen hij in contact kwam met kunstenaarsgroepen zoals Les XX in Brussel. Daar ontmoette hij vernieuwers uit heel Europa en maakte hij kennis met het symbolisme. Deze stroming richtte zich niet op het letterlijk weergeven van de werkelijkheid, maar op het uitdrukken van ideeën, emoties en spirituele thema's.

Binnen het symbolisme creëerde Toorop enkele van zijn bekendste werken. Schilderijen en tekeningen uit deze periode kenmerken zich door sierlijke lijnen, mysterieuze figuren en een bijna droomachtige sfeer. Zijn beroemde werk De drie bruiden wordt vaak beschouwd als een hoogtepunt van het Nederlandse symbolisme. In dit schilderij combineert hij symboliek, religieuze verwijzingen en decoratieve vormen tot een complex en intrigerend geheel.

Toorop speelde ook een belangrijke rol in de verspreiding van de art nouveau in Nederland. Zijn kenmerkende lijnenspel, waarin golvende en organische vormen centraal staan, had invloed op architecten, ontwerpers en grafische kunstenaars. Zijn affiches en illustraties behoren tot de mooiste voorbeelden van Nederlandse art nouveau.

Naast zijn symbolistische werk bleef Toorop experimenteren. Hij maakte kennis met het pointillisme, een techniek waarbij kleine kleurstippen samen een beeld vormen. Ook deze stijl wist hij op een persoonlijke manier toe te passen. Hierdoor ontwikkelde hij een oeuvre dat een grote verscheidenheid aan technieken en benaderingen omvat.

Religie speelde een steeds belangrijkere rol in zijn leven. Nadat hij zich in 1905 tot het rooms-katholicisme had bekeerd, ontstonden veel religieuze werken. In deze schilderijen combineerde hij zijn symbolistische beeldtaal met spirituele thema's en christelijke motieven.

Door zijn voortdurende vernieuwingsdrang en zijn open houding tegenover nieuwe ideeën had Jan Toorop een grote invloed op jongere kunstenaars. Zijn werk vormde een inspiratiebron voor zowel symbolisten als modernisten. Tegenwoordig wordt hij beschouwd als een van de belangrijkste Nederlandse kunstenaars van zijn tijd.


Stromingen

  • Symbolisme
  • Art Nouveau (Jugendstil)
  • Pointillisme
  • Impressionisme
  • Modernisme

Jan Toorop wordt vooral gerekend tot het Symbolisme. Daarnaast wordt zijn werk verbonden met het Art Nouveau (Jugendstil), het Impressionisme, het Pointillisme en het vroege Modernisme. Zijn veelzijdigheid maakt hem tot een van de moeilijkst te categoriseren kunstenaars uit de Nederlandse kunstgeschiedenis.


Extra informatie over Jan Toorop

Jan Toorop was niet alleen schilder, maar ook tekenaar, illustrator en ontwerper. Zijn invloed reikte daardoor verder dan de schilderkunst alleen. Vooral zijn decoratieve lijnenspel heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van de Nederlandse art nouveau.

Tegenwoordig bevinden zijn werken zich in de collecties van belangrijke musea in Nederland en daarbuiten. Zijn kunst blijft fascineren door de combinatie van schoonheid, symboliek en spirituele diepgang.


Stromingen en richtingen

Kunstenaars

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc.


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

Wiener Sezession

 

KUNSTBEGRIPPEN : Wiener Sezession 


De kunstenaars die met schoonheid én vernieuwing een revolutie ontketenden

 

Wat gebeurt er wanneer kunstenaars weigeren zich nog langer aan de regels van hun tijd te houden?


De Wiener Sezession bewijst dat artistieke vernieuwing niet ontstaat door harder te werken binnen bestaande kaders, maar door nieuwe wegen te durven inslaan. Ontdek hoe deze invloedrijke beweging niet alleen de kunst veranderde, maar ook waardevolle lessen biedt voor kunstenaars die zich vandaag sterker willen profileren en hun eigen artistieke identiteit willen ontwikkelen.

In het kort:

  • De Wiener Sezession ontstond aan het einde van de negentiende eeuw als een moedige breuk met traditionele kunstinstellingen en gaf kunstenaars de vrijheid om nieuwe stijlen, technieken en ideeën te ontwikkelen die nog altijd inspireren.

  • De kunstenaars van de Wiener Sezession zagen kunst als een totaalervaring waarin schilderkunst, architectuur, design, grafiek en toegepaste kunst elkaar versterkten, waardoor hun invloed veel verder reikte dan alleen het museum.

  • Voor hedendaagse kunstenaars laat de Wiener Sezession zien dat een duidelijke visie, samenwerking, een herkenbare stijl en het durven afwijken van gevestigde verwachtingen kunnen bijdragen aan artistieke én commerciële groei.

De Wiener Sezession

Het ontstaan van een artistieke revolutie

Aan het einde van de negentiende eeuw verkeerde de kunstwereld in Oostenrijk in een periode van grote veranderingen. Veel kunstenaars voelden zich beperkt door de conservatieve kunstacademies en officiële tentoonstellingen. Deze instellingen bepaalden grotendeels welke kunst als waardevol werd beschouwd en welke kunstenaars kansen kregen om hun werk aan het publiek te tonen.

In 1897 besloot een groep vooruitstrevende kunstenaars daarom een eigen weg in te slaan. Zij verlieten de gevestigde kunstenaarsvereniging en richtten de Wiener Sezession op. De naam "Sezession" verwijst letterlijk naar het afscheiden van een bestaande organisatie. Daarmee maakten zij duidelijk dat zij niet langer wilden voldoen aan de traditionele verwachtingen van de kunstwereld.

Hun doel was niet om oude kunst af te wijzen, maar om ruimte te creëren voor experiment, internationale samenwerking en artistieke vrijheid.

Een nieuwe visie op kunst

De Wiener Sezession geloofde dat kunst voortdurend moest vernieuwen. Iedere generatie kunstenaars moest volgens hen haar eigen beeldtaal ontwikkelen. Daarom stonden zij open voor invloeden uit heel Europa en nodigden zij buitenlandse kunstenaars uit om samen tentoonstellingen te organiseren.

Hun motto werd beroemd:

"Aan iedere tijd haar kunst. Aan iedere kunst haar vrijheid."

Deze gedachte vormt nog steeds een inspirerend uitgangspunt voor veel hedendaagse kunstenaars. Kunst hoeft niet gevangen te blijven in regels uit het verleden, maar mag zich blijven ontwikkelen samen met de samenleving.

Meer dan alleen schilderkunst

Een opvallend kenmerk van de Wiener Sezession was dat de kunstenaars geen onderscheid wilden maken tussen zogenaamde hoge en lage kunst.

Schilderkunst, beeldhouwkunst, architectuur, meubels, glaswerk, sieraden, affiches, grafisch ontwerp en interieurontwerp moesten volgens hen samen één harmonieus geheel vormen.

Hierdoor ontstond het idee van het Gesamtkunstwerk, oftewel het totaalkunstwerk. Een gebouw werd niet alleen ontworpen door een architect, maar ook voorzien van speciaal ontworpen meubels, verlichting, wanddecoraties en gebruiksvoorwerpen die allemaal dezelfde artistieke visie uitdroegen.

Deze manier van denken heeft grote invloed gehad op moderne vormgeving, design en architectuur.

De stijl van de Wiener Sezession

Hoewel iedere kunstenaar een eigen stijl ontwikkelde, zijn er duidelijke kenmerken terug te vinden.

Veel werken tonen sierlijke lijnen, decoratieve patronen en rijke ornamenten. Tegelijkertijd zijn er geometrische vormen zichtbaar die vooruitlopen op latere moderne kunst.

Goudkleurige accenten, symboliek, gestileerde plantenmotieven en elegante composities komen regelmatig voor. Ook menselijke emoties, dromen, liefde, vergankelijkheid en spiritualiteit kregen veel aandacht.

De Wiener Sezession vormt daarmee een brug tussen het negentiende-eeuwse symbolisme en de kunst van de twintigste eeuw.

Belangrijke kunstenaars

De bekendste vertegenwoordiger van de Wiener Sezession is zonder twijfel Gustav Klimt. Zijn decoratieve schilderijen met bladgoud, symbolische figuren en rijke patronen zijn wereldwijd beroemd geworden.

Ook Koloman Moser speelde een belangrijke rol. Hij ontwierp niet alleen schilderijen, maar ook meubels, glaswerk, stoffen, affiches en boekomslagen.

Daarnaast leverde Josef Hoffmann een grote bijdrage aan de beweging. Zijn architectuur en interieurontwerpen sloten perfect aan bij het ideaal van het totaalkunstwerk.

Andere invloedrijke namen zijn Joseph Maria Olbrich en Carl Moll.

Het beroemde Sezessionsgebouw

Om hun idealen zichtbaar te maken liet de Wiener Sezession een eigen tentoonstellingsgebouw bouwen.

Het gebouw werd ontworpen door Joseph Maria Olbrich en groeide uit tot een icoon van de beweging. Vooral de opvallende gouden koepel, opgebouwd uit vergulde laurierbladeren, is wereldberoemd geworden.

Boven de ingang staat nog altijd hun beroemde motto dat perfect samenvat waar de beweging voor stond:

"Aan iedere tijd haar kunst. Aan iedere kunst haar vrijheid."

Een fictief verhaal over moed en vernieuwing

Emma was een jonge kunstschilder die jarenlang probeerde te schilderen zoals haar docenten dat van haar verwachtten. Haar techniek was uitstekend, maar haar werk voelde leeg. Tijdens een museumbezoek bleef ze onverwacht lang staan bij een tentoonstelling over de Wiener Sezession.

Ze zag hoe kunstenaars meer dan honderd jaar geleden de moed hadden gehad om zich los te maken van bestaande regels. Niet omdat zij tegen traditie waren, maar omdat zij trouw wilden blijven aan hun eigen visie.

Die avond besloot Emma een experiment te beginnen. Ze combineerde schilderkunst met zelf ontworpen lijsten, grafische patronen en handgeschreven teksten. Haar eerste tentoonstelling trok minder bezoekers dan gehoopt, maar de reacties waren enthousiast. Mensen herkenden eindelijk haar eigen stijl.

Enkele maanden later kreeg ze opdrachten voor complete interieurprojecten waarin schilderijen, wanddecoraties en objecten samen één geheel vormden. Emma ontdekte dat juist haar eigenheid haar grootste kracht was geworden.

De invloed op hedendaagse kunstenaars

De ideeën van de Wiener Sezession zijn verrassend actueel. Ook tegenwoordig zoeken kunstenaars naar manieren om verschillende disciplines met elkaar te verbinden. Kunst, fotografie, digitale media, vormgeving, installaties en interieurontwerp lopen steeds vaker in elkaar over.

Daarnaast laat deze kunststroming zien hoe belangrijk een duidelijke artistieke identiteit is. De kunstenaars maakten niet alleen opvallende werken, maar presenteerden zich ook gezamenlijk, organiseerden eigen tentoonstellingen en ontwikkelden een herkenbare uitstraling.

Juist deze combinatie van artistieke kwaliteit, samenwerking en sterke presentatie maakt de Wiener Sezession nog altijd relevant voor kunstenaars die hun werk professioneel onder de aandacht willen brengen.

Waarom de Wiener Sezession nog altijd inspireert

De Wiener Sezession bewijst dat echte vernieuwing vaak begint met het stellen van vragen. Niet iedere traditie hoeft te worden afgewezen, maar iedere kunstenaar mag onderzoeken welke vormen, materialen en ideeën het beste passen bij zijn of haar eigen visie.

De beweging laat zien dat artistieke vrijheid en vakmanschap uitstekend samengaan. Door open te staan voor nieuwe invloeden zonder de kwaliteit uit het oog te verliezen, creëerden deze kunstenaars een stijl die ruim een eeuw later nog steeds bewondering oproept.

Hun nalatenschap herinnert iedere kunstenaar eraan dat originaliteit niet ontstaat door het volgen van de massa, maar door het ontwikkelen van een authentieke, persoonlijke beeldtaal. Dus wil je niet alleen meer leren over invloedrijke kunststromingen zoals de Wiener Sezession, maar ook ontdekken hoe je jouw eigen artistieke identiteit kunt vertalen naar meer zichtbaarheid, een sterker merk en meer verkoopkansen? Verdiep je dan ook in kunstmarketing, positionering en publieksopbouw. Juist de combinatie van artistieke kwaliteit en slimme promotie helpt jouw werk om het publiek te bereiken dat er echt op zit te wachten.

Ontdek hoe de Wiener Sezession de moderne kunst voorgoed veranderde

De Wiener Sezession was veel meer dan een nieuwe kunststroming. Het was een beweging van kunstenaars die bewust kozen voor vrijheid, vernieuwing en samenwerking. In dit artikel lees je hoe zij zich losmaakten van de traditionele kunstwereld, waarom het idee van het totaalkunstwerk zo revolutionair was en welke invloed hun werk nog altijd heeft op hedendaagse kunstenaars. Daarnaast ontdek je hoe hun visie op artistieke identiteit, presentatie en samenwerking verrassend actueel is voor iedereen die zijn kunst niet alleen wil maken, maar ook succesvol wil promoten en verkopen.



Stromingen en richtingen

Kunstenaars

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc.


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

maandag 3 mei 2021

Edward Burne-Jones

 

KUNSTENAARS | Edward Burne-Jones


Pionier van het Estheticisme en grootmeester van de schone kunsten


Personalia Edward Burne-Jones

  • Geboortejaar 1833
  • Geboorteplaats Birmingham, Engeland
  • Jaar van overlijden 1898

Biografie


Edward Burne-Jones (1833–1898) was een van de belangrijkste kunstenaars van het laat-Victoriaanse tijdperk en een centrale figuur binnen de Britse kunstwereld. Zijn werk wordt gekenmerkt door uitzonderlijke schoonheid, verfijning en een dromerige sfeer. Burne-Jones liet zich inspireren door mythologische, religieuze en middeleeuwse thema’s en groeide uit tot een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het Estheticisme.

Samen met zijn vriend en creatieve partner William Morris speelde hij een grote rol in de artistieke vernieuwingen van de 19e eeuw. Zijn kunst beïnvloedde niet alleen tijdgenoten, maar ook latere stromingen zoals de Art Nouveau. De succesvolle tentoonstelling van zijn werk in de Grosvenor Gallery in 1877 betekende een belangrijk keerpunt in zijn carrière en bevestigde zijn status als toonaangevend kunstenaar.

Vroege leven en opleiding


Edward Burne-Jones werd op 28 augustus 1833 geboren in Birmingham, Engeland, in een arbeidersgezin. Zijn moeder overleed kort na zijn geboorte, waarna hij voornamelijk door zijn vader werd opgevoed. Al vroeg ontwikkelde hij een grote belangstelling voor kunst, literatuur en religie.

Aanvankelijk studeerde Burne-Jones theologie aan de Universiteit van Oxford, waar hij in 1853 William Morris ontmoette. Deze ontmoeting bleek bepalend voor zijn leven en artistieke ontwikkeling. Samen raakten zij gefascineerd door de Middeleeuwen, gotische architectuur en de kunst van de Italiaanse Renaissance.

Hoewel Burne-Jones geen formele kunstopleiding had gevolgd, besloot hij zijn toekomst volledig aan de kunst te wijden. Hij bestudeerde intensief de werken van Renaissance-meesters zoals Sandro Botticelli, Andrea Mantegna en Fra Angelico. Vooral de elegante composities en sierlijke lijnen van Botticelli zouden een blijvende invloed op zijn stijl hebben.

In 1856 ontmoette Burne-Jones de kunstenaar Dante Gabriel Rossetti, medeoprichter van de Pre-Raphaelite Brotherhood. Rossetti stimuleerde zijn artistieke ontwikkeling en introduceerde hem in de wereld van de Pre-Raphaelite beweging, die zich verzette tegen de academische kunsttradities van die tijd.

Samenwerking met William Morris en de Arts and Crafts-beweging


De samenwerking tussen Edward Burne-Jones en William Morris behoort tot de invloedrijkste artistieke partnerschappen van de 19e eeuw. Beide kunstenaars deelden een liefde voor ambacht, schoonheid en middeleeuwse kunst.

In 1861 richtten zij samen het bedrijf Morris, Marshall, Faulkner & Co. op. Dit collectief produceerde decoratieve kunst en ambachtelijke objecten zoals wandtapijten, meubels, behang, glas-in-loodramen en illustraties. Het bedrijf groeide uit tot een belangrijk onderdeel van de Arts and Crafts-beweging, die zich verzette tegen de negatieve gevolgen van industrialisatie en massaproductie.

Burne-Jones ontwierp talloze glas-in-loodramen en decoratieve werken voor kerken en openbare gebouwen in Groot-Brittannië. Een van de bekendste voorbeelden zijn de ramen van St. Martin’s Church in Birmingham. Zijn ontwerpen vallen op door hun verfijnde lijnvoering, subtiele kleuren en mystieke uitstraling.

Deze samenwerking gaf Burne-Jones de mogelijkheid om zijn ideeën over schoonheid en esthetiek verder te ontwikkelen en toe te passen binnen zowel schilderkunst als decoratieve kunst.

Het Estheticisme en de Aesthetic Movement

Het Estheticisme, ook bekend als de “kunst om de kunst”-beweging, ontstond als reactie op de moralistische Victoriaanse kunst. Binnen deze stroming stond schoonheid centraal, zonder dat kunst noodzakelijk een religieuze of maatschappelijke boodschap hoefde uit te dragen.

Edward Burne-Jones werd een van de belangrijkste vertegenwoordigers van deze beweging. Zijn schilderijen kenmerken zich door poëtische composities, harmonieuze kleuren en een bijna droomachtige sfeer. Hij creëerde ideale werelden vol mysterie, sereniteit en symboliek.

Zijn fascinatie voor mythologie, legendes en Middeleeuwse verhalen komt duidelijk naar voren in meesterwerken zoals The Golden Stairs (1880). Dit schilderij toont een groep sierlijke vrouwen die langzaam een trap afdalen in een verstilde, symbolische omgeving. Het werk straalt rust, elegantie en tijdloosheid uit.

De tentoonstellingen in de Grosvenor Gallery speelden een grote rol in de verspreiding van het Estheticisme. Burne-Jones verwierf hier grote bekendheid met werken zoals The Beguiling of Merlin, dat lovende kritieken kreeg en zijn reputatie als visionair kunstenaar versterkte.

Kenmerken van zijn werk en artistieke visie

Het werk van Edward Burne-Jones is direct herkenbaar door de etherische sfeer, sierlijke composities en idealisering van de menselijke figuur. Zijn schilderijen tonen vaak lange, elegante vrouwenfiguren met serene gezichtsuitdrukkingen en vloeiende bewegingen.

In tegenstelling tot de dramatische realistische kunst van veel tijdgenoten koos Burne-Jones voor verstilling, harmonie en verfijning. Zijn subtiele kleurgebruik en zachte lijnen versterken de dromerige uitstraling van zijn kunstwerken.

De invloed van de Italiaanse Renaissance, vooral van Botticelli, is duidelijk zichtbaar in zijn composities en idealistische schoonheidsidealen. Tegelijkertijd sloot zijn visie nauw aan bij de idealen van de Arts and Crafts-beweging, waarin vakmanschap, kwaliteit en ambacht centraal stonden.

Burne-Jones verzette zich tegen de opkomst van massaproductie en industrialisatie. Hij geloofde dat kunst een bron van schoonheid en inspiratie moest zijn en hechtte grote waarde aan handwerk en artistieke perfectie.

Samenwerking met  William Morris


Edward Burne-Jones werkte veel samen met William Morris. Hij was  grondlegger van de zogenaamde Aesthetic Movement. Bij deze beweging werd schoonheid een doel op zich. Zij grootste bekendheid krijgt Edward Burne-Jones met een expositie in 1877 in de Grosvenor Gallery

Latere jaren en nalatenschap

In de laatste jaren van zijn leven bleef Edward Burne-Jones actief als schilder en ontwerper, ondanks gezondheidsproblemen. Hij bleef een prominente figuur binnen de Britse kunstwereld en ontving in 1894 een riddertitel als erkenning voor zijn bijdrage aan kunst en cultuur.

Burne-Jones overleed op 17 juni 1898, maar zijn invloed bleef groot. Zijn werk inspireerde de Art Nouveau-beweging, die veel van zijn esthetische idealen overnam, zoals sierlijke lijnen, decoratieve patronen en aandacht voor schoonheid en symboliek.

Vandaag de dag wordt Edward Burne-Jones herinnerd als een visionair kunstenaar die schoonheid centraal stelde in zijn werk. Zijn schilderijen, ontwerpen en decoratieve kunstwerken blijven bewonderd vanwege hun technische perfectie, romantische sfeer en tijdloze elegantie.

 

Stromingen

Edward Burne-Jones wordt tot het Estheticisme gerekend.


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

William Morris

KUNSTENAARS | William Morris 

Een voorloper van de Art Nouveau

Personalia William Morris

  • Geboortejaar 1834
  • Geboorteplaats Walthamstow, Engeland
  • Jaar van overlijden 1896

Biografie

William Morris was niet alleen een ontwerper van kunst maar hij probeerde dat ook nog eens volledig in het dagelijkse leven op te nemen. Zijn droom is daarbij, om uiteindelijk alle huiskamers met kunst te vullen. Morris begon alleen,. Hij ontwierp bijvoorbeeld  behang. Maar na verloop van tijd gaat hij meer bedrijfsmatig werken. En dan worden er zaken als wandtegels, glas-in-lood,  gordijnen, tapijten etc. vervaardigd. 


Maar Morris gaat verder en stort zich ook op de literatuur. Zelfs een eigen  uitgeverij staat op zijn verlanglijstje. De boeken in deze uitgeverij zijn exclusief en worden  zeer ambachtelijk vervaardigd. Iets wat uiteraard ook in de prijs duidelijk tot uiting komen. Op punt werkt Morris samen met de kunstenaar Burke-Jones.
 

Het werk van kunstenaar William Morris wordt door velen ook wel gezien als een soort voorloper van de Art Nouveau

William Morris, geboren op 24 maart 1834 in Walthamstow, Engeland, en overleden op 3 oktober 1896, was een buitengewoon veelzijdige en invloedrijke figuur uit de Victoriaanse periode. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste ontwerpers, schrijvers en sociale hervormers van zijn tijd en speelde een doorslaggevende rol in de ontwikkeling van de Arts and Crafts Movement. Morris was niet alleen een productieve kunstenaar, maar ook een idealist die kunst en schoonheid wilde integreren in het dagelijks leven. Zijn visie was dat ieder huishouden kunst mocht bevatten, ongeacht sociale klasse. Hij wordt vaak gezien als een voorloper van de Art Nouveau en zijn werk sluit aan bij zowel het mediëvalisme als het estheticisme.

Jeugd en invloeden

William Morris groeide op in een welgestelde familie in Walthamstow, destijds een landelijke omgeving nabij Londen. Al op jonge leeftijd raakte hij gefascineerd door middeleeuwse kunst en architectuur, een interesse die zijn hele leven zou bepalen. Hij studeerde aan Marlborough College en later aan Exeter College, Oxford. Aanvankelijk overwoog hij een kerkelijke loopbaan, maar in Oxford ontmoette hij Edward Burne-Jones, waarna beiden besloten zich volledig aan kunst en literatuur te wijden.

In deze periode ontstond Morris’ blijvende interesse in de Middeleeuwen, die zowel zijn werk als zijn filosofie van ambacht en ontwerp diepgaand beïnvloedde. Hij idealiseerde de middeleeuwse gilden, waarin vakmanschap en handwerk centraal stonden, en keerde zich tegen de gevolgen van industrialisatie en massaproductie, die volgens hem leidden tot kwaliteitsverlies en esthetische verarming.

Kunst en ontwerp: Arts and Crafts Movement

Morris begon zijn carrière als ontwerper van behang en textiel, met sterke inspiratie uit de natuur en middeleeuwse kunst. Hij ontwierp herhalende patronen met bloemen, bladeren en planten, zoals het beroemde “Trellis”- en “Willow Boughs”-behang, dat nog steeds wordt geproduceerd en iconisch is binnen interieurontwerp.

Wat hem onderscheidde, was zijn overtuiging dat kunst niet beperkt moest blijven tot musea, maar een integraal onderdeel van het dagelijks leven moest zijn. Elk object – van meubels tot boekomslagen – moest met dezelfde zorg worden ontworpen als een kunstwerk.

Later richtte hij Morris & Co. op, waarmee hij interieurproducten van hoge kwaliteit produceerde, zoals wandtegels, glas-in-lood, textiel, tapijten en meubels. Samen met ontwerpers als Philip Webb en Dante Gabriel Rossetti ontwikkelde hij een totaalbenadering van interieurontwerp waarin alle elementen harmonieus samenkwamen.

Literatuur en de Kelmscott Press

Naast ontwerper was William Morris ook schrijver, dichter en prominent lid van de Pre-Raphaelite Brotherhood. Hij schreef romans, essays en gedichten waarin hij vaak een utopische middeleeuwse wereld verbeeldde, zoals in The Well at the World’s End en News from Nowhere.

In 1891 richtte hij de Kelmscott Press op, uit verzet tegen de industrialisering van de boekdrukkunst. De Kelmscott Press stond voor handmatige productie met aandacht voor papier, typografie en illustratie. De beroemdste uitgave, The Canterbury Tales van Geoffrey Chaucer, geldt nog altijd als een meesterwerk van boekkunst.

Sociale hervorming

William Morris was ook actief als sociaal hervormer. Hij was kritisch over de industrialisatie en de gevolgen voor arbeiders, die volgens hem werden vervreemd van hun werk. Hij sloot zich aan bij de Social Democratic Federation en later de Socialist League, waar hij pleitte voor betere arbeidsomstandigheden, eerlijke lonen en waardering voor handwerk.

Zijn sociale visie draaide om het idee dat arbeid zinvol en creatief moest zijn. Hij verzette zich tegen de scheiding tussen denken en doen, typisch voor industriële arbeid, en pleitte voor een samenleving waarin kunst, arbeid en dagelijks leven één geheel vormden.

Voorloper van Art Nouveau

Hoewel Morris vooral verbonden is met de Arts and Crafts Movement, wordt zijn werk vaak gezien als een belangrijke voorloper van Art Nouveau. De vloeiende lijnen, organische vormen en natuurmotieven in zijn werk vonden later weerklank in deze internationale stijl.

Zijn invloed reikte echter verder dan vormgeving alleen. Zijn ideeën over sociale rechtvaardigheid, vakmanschap en schoonheid in het dagelijks leven beïnvloedden zowel kunststromingen als bredere maatschappelijke debatten over arbeid en industrialisatie.

Nalatenschap

William Morris liet een blijvende erfenis achter in design, literatuur en sociale theorie. Zijn idealen over schoonheid, ambacht en integratie van kunst in het dagelijks leven blijven tot op vandaag relevant. Zijn ontwerpen worden nog steeds geproduceerd en zijn boeken gelden als hoogtepunten van ambachtelijke drukkunst.

Zijn gedachte dat kunst voor iedereen toegankelijk moet zijn, blijft inspireren in een tijd waarin massaproductie en consumptiecultuur nog steeds domineren. Morris wordt daarom gezien als een pionier die kunst, design en sociale hervorming op unieke wijze heeft verbonden.

Kortom, William Morris was een sleutelfiguur die de basis legde voor moderne designfilosofieën en een blijvende impact had op kunst, maatschappij en esthetiek.

Stromingen

William Morris wordt tot het Mediëvalisme en het Estheticisme gerekend. 

 


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

donderdag 26 maart 2020

Art Nouveau

KUNSTTERMEN | Art Nouveau


Elk land heeft een eigen variant van de art nouveau


De benamingen zijn niet altijd even vleiend


Eind 1900 zien we een brede stroming in de beeldende kunst ontstaan die "art nouveau"wordt genoemd,  Er zijn echter meer namen in omloop, waaronder het Duitse "Jugendstil" en het typisch platte Nederlandse "slaoliestijl". In Oostenrijk wordt het "sezession" genoemd hoewel dat begrip breder is. In Italië "Stile Liberty". Niet alleen kende veel landen dus een eigen benaming, men greep ook vaak terug op nationale symbolen. In Engeland komen we veel uit de Keltische beweging tegen. Parijs zoekt het in de rococo.

Art Nouveau

Art Nouveau was veelzijdig inzetbaar

Art nouveau kon veelzijdig gebruikt worden en werd op allerlei gebieden van de kunst ingezet. Niet alleen in de grafiek en schilderkunst maar vooral ook in de architectuur, zowel binnen als buiten waar we ontwerpen terugvinden van de Belgische architect Victor Horta of de Franse Hector Guimard.

Veel onderwerpen naar de natuur

Als onderwerpen vinden we veel natuurlijk afbeeldingen als gestileerde takken en ranken van planten, vaak gecombineerd met vrouwenfiguren, Ook bepaalde abstracte figuren komen regelmatig terug, zoals de arabesk. Dit is een figuur, ook vaak met planten en bladeren die oneindig vaak aan elkaar te zetten is. De oorsprong komt uit het Midden Oosten maar vond in de tijd van Art Nouveau ook in het westen een toepassing. Volgens sommigen schoot de Art Nouveau wel eens een beetje door, bijvoorbeeld door waterlelies langs stoelpoten te laten klimmen, maar dat is een kwestie van smaak.

Decoratief effect staat bij Art Nouveau voorop

In tegenstelling tot het symbolisme vinden we in de art nouveau niet veel symbolen meer terug. Ook geen verhalende werken meer. Alles was gericht op het behalen van een decoratief effect.

De naam Art Nouveau

De naam komt voort uit een winkel die La maison d árt nouveau was genoemd. Deze bevond zich in Parijs en was geopend door een Duitse kunsthandelaar met de naam Siegfried Bing. Na een ontmoeting met Louis Comfort Tiffany kreeg Bing het exclusieve recht om de tiffany glaskunst in europa te verkopen. Dit materiaal is voor velen onlosmakelijk met de art nouveau verbonden. Met name in de glazen lampen werden de elementen van de art nouveau uitgebreid verwerkt.



Opkomst van de affiche

Naast glaswerk zagen we nog een nieuwe kunstvorm, namelijk de affiche. Een bekend ontwerper
van deze affiches is Alphonse Mucha.

Betrekkelijk duur door veel handwerk

 Art nouveau had veel betrekkelijk dure technieken die veel handwerk vereisten. Dat maakte het duur en alleen voor betrekkelijk kleine groepen bereikbaar. Dat heeft er ook voor gezorgd dat er niet veel meer van over is.

Toorop

De eerder genoemde slaoliestijl komt van een affiche dat Toorop had gemaakt voor "Delftsche Slaolie" e n dat vele elementen van de art nouveau bevatte. De term Slaolie is kennelijk aangeslagen en blijven hangen in het geheugen van de Nederlanders. 

Art  nouveau. Brievenbus in Den Haag

Restanten art nouveau in Nederland

In tegenstelling tot andere landen is er in Nederland niet zo heel veel art nouveau te vinden zoals we dat wel in België en Frankrijk terugvinden. Het  is bij het grote publiek ook nooit echt aangeslagen. Nederlanders vonden  het te wuft en te buitenissig. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg is tenslotte het Nederlandse motto. We zijn er art nouveau attributen aangebracht aan huizen en gebouwen die niet echt als zodanig zijn ontworpen. Wie er oog voor heeft kan daar nog wel iets van vinden. Een mooi voorbeeld is de bovenstaande brievenbus op een huis in Den Haag

Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

zaterdag 2 februari 2019

Secessionisme

KUNSTSTROMINGEN | Secessionisme

Afscheidingen van kunstenaars die het gebruikelijke wel gezien hebben

De bron van het secessionisme


We beginnen met een citaat:

"We verklaren de oorlog aan de steriele routine, het starre byzantinisme, aan alle vormen van slechte smaak. Onze secession is geen strijd van moderne kunstenaars tegen oude, maar een strijd om verheffing van de kunst tegenover  de marskramers die zich kunstenaar noemen en die er een commercieel belang bij hebben dat de kunst niet kan opbloeien"

aldus Hermann Bahr, de geestelijke vader van het secessionisme.

Afscheidingen van de bestaande kunstwereld

Het secessionisme (ook wel secession of sezession genaamd) is een stroming onder enkele Duitse en Oostenrijkse kunstenaars die eind negentiende eeuw een alternatief zochten voor de gevestigde kunstacademies. Het was in feite één van de vele afscheidsbewegingen die we rond 1900 overal vinden. Het betreft altijd kunstenaars op zoek naar nieuwe wegen omdat men het oude wel gezien heeft.Omdat iedereen zijn eigen weg zoekt zit er niet veel eenheid of lijn in het werk dat uit deze bewegingen voortkomt. Het gezamenlijke doen zorgde uiteindelijk voor de eenheid, niet het werk.De eerste afscheiding als zodanig vond plaats in München.
 

De Sezession van München

München was lang de spil in de Duitse kunstbeweging geweest maar was deze rol aan het verliezen in de strijd tegen Berlijn waar vernieuwing meer kansen leek te krijgen wat een aantrekkingskracht op jongeren kunstenaars had.  Het is dan ook niet vreemd dat in München in 1892 de eerste sezession plaats had. Er kwam een eigen tentoonstellingsruimte voor de afscheidingsbeweging die al snel toonaangevend werd. Wel bleek de groep uit München nog moeite te hebben met het breken met de traditionele Duitse waarden waardoor het werk niet als baanbrekend werd gezien. Maar de eerste afscheiding in Duitsland was er wel een feit door geworden en het sloeg al snel over naar omringende landen

De Weense beweging en sezession

In Wenen vinden we één van de belangrijkste voorbeelden van zo'n afscheiding terug. Wenen was op een cultureel hoogtepunt. Het was op dat moment nog de vierde stad van Europa met toen 2 miljoen inwoners. Kunst vond hier een uitstekende voedingsbodem. Dat gold niet alleen voor kunst. Dat zie je wel als we er andere namen uit die zogenaamde Belle Epoque bij halen: Sigmund Freud, Gustav Mahler, en Otto Wagner. Het is dus niet vreemd dat het Secessionisme hier voet aan de grond krijgt en de afscheiding werd in 1897 opgericht.

Gustav Klimt was de eerste voorzitter Weense sezession

Gustav Klimt was de eerste voorzitter maar hij verliet de Weense sezession in  1905. De beweging had niet alleen kunstschilders onder de leden maar ook architecten en andere kunstenaars. Men ging zelfs over tot het oprichten van een eigen tijdschrift dat "ver sacrum" heette. Ook had men een motto dat bijvoorbeeld boven het eigen tentoonstellingsgebouw te vinden was: "Laat elk tijdperk zijn kunst, laat kunst haar vrijheid".

secessionisme

Afzetten tegen de tradities

Kenmerkend voor het seccesionisme was dus het afzetten tegen academische traditie en de vaak traditionele benadering. Daarbij stond men binnen deze richting van de sezession positief tegenover het impressionisme maar  negatief tegenover het expressionisme.  Hoewel eenheid in het werk bij het Secessionisme ontbreekt zijn er wel vaak elementen terug te vinden die doen denken aan de Art Nouveau.

Gustav Klimt

De grote man achter de Weense beweging was toch wel Gustav Klimt. De werken van Klimt stonden vaak flink ter discussie, met name vanwege het erotische karakter van zijn werk. Want Klimt had eigenlijk maar één onderwerp, namelijk vrouwen.  Volgens sommigen waren zijn afbeeldingen van zijn lievelingsonderwerp zelfs pornografisch van aard maar dat lijkt toch wel wat overdreven te zijn. Het had ook wel wat met de tijdsgeest te maken. Tijdgenoot Sigmund Freud had over dit onderwerp ook een duidelijke mening.

Fors reacties op het werk van Klimt

Maar met name het werk "filosofie en geneeskunde" deed nogal wat stof opwaaien. Later deed Klimt het nog eens dunnetjes over met zijn "Beethovenfries". Toch waren er ook veel kunstenaars die het juist voor Klimt opnamen. Klimt was zoon van een zilver- en goudgraveur en kende daardoor de toepassingsmogelijkheden van deze metalen die hij veelvuldig in zijn kunstwerken verwerkte. Dit geeft het werk van Klimt een zeer herkenbare stijl

Berlijnse sezession

In 1899 werd e Berlijnse tak opgericht. Sturende kracht hier was Max Liebermann. Liebermann groeide later uit tot Duitslands meest invloedrijke impressionist. Ondanks het vernieuwende dat de beweging meende te zijn, werd er veel "te modern" werk geweigerd.

Neue Sezession 

Deze weigeringen leverde nog een variant op, opgericht door gefrustreerde kunstenaars, namelijk de Neue Sezession onder leiding van Georg Tappert en Max Pechstein. Met name een aantal expressionistische kustenaars konden hier terecht.  



Bekende namen uit het seccessionisme zijn

Andere onderliggende stromingen in de 19e eeuw

Extra zoektermen voor secessionisme

  • Secessionisme kunststroming
  • Gustav Klimt kunst
  • Weense kunst rond 1900
  • Weense Sezession geschiedenis
  • Belle Époque kunst
  • Jugendstil en secessionisme
  • Ver Sacrum tijdschrift
  • Oostenrijkse kunstenaars
  • Duitse kunststromingen
  • Moderne kunstgeschiedenis

Primitivisme

KUNSTSTROMINGEN | Primitivisme


Bijeffecten van de de kolonisatie in de 19e eeuw



De kunst uit de gebiedsdelen overzee was zeer gewild 


Op het einde van de 19e eeuw hadden veel Europese landen grote gebieden overzee als kolonie onder hun hoede genomen, in het algemeen uit puur economische motieven. Een eigen wingewest om goedkope grondstoffen vandaag te halen was nooit weg, ook toen niet.

De kennismaking met de inheemse kunst

Één van de zaken die uit deze  overzeese gebiedsdelen vandaan gehaald werd was de lokale kunst. Deze inheemse kunstwerken werden naar Europa gehaald, om hier vaak in speciale musea zoals het Amsterdamse Tropenmuseum tentoongesteld te worden. Of om verkocht te worden aan verzamelaars. Deze kunstwerken werden heel neerbuigend "primitieve kunst" genoemd. Overigens iets wat uitstekend paste bij de manier waarop er in die tijd over de "wilden" en hun "primitieve kunst" werd gedacht. Een eerste aanhangers van deze nu niet meer denkbare denkbeelden was de Fransman Paul Paul Gauguin. 

Frustraties over de kwaliteit van de Europese kunst

Deze nieuwe trend was uiteraard ook de kunstenaars niet ontgaan. En vele jongere avant-gardistische kunstenaars togen naar de nieuwe gebieden in met name de Stille oceaan, het Caraïbisch gebied en Afrika om daar inspiratie op te doen en mogelijk ook zelf kunst te gaan produceren die invloeden van de inheemse kunst in zich zou hebben. Een belangrijke drijfveer daarbij was frustratie over het leven in Europa en met name de kunstrichtingen die in de ogen van deze kunstenaars duidelijk eens een nieuwe impuls nodig had.

Inheemse kunst was superieur in de ogen van kunstenaars

De inheemse kunst had in hun ogen een grotere zuiverheid en een hogere moraal. Deze kunst was ten opzichte van de Europese kunst oprecht en authentiek. Deze kunst van de inlanders was heel anders dan de klassieke kunst van de academies van de overheden in Europa. Al met al was het primitivisme geboren. Deze primitieve kunst was vaak een soort een voorloper van wat veel later de naïeve kunst zou gaan heten. Dat de oorspronkelijke makers van de primitieve kunst deze vooral produceerden voor de handel met de zogenaamde ontwikkelde landen, was veel mensen in die ontwikkelde landen volkomen ontgaan. Wat dat betreft waren de primitieve kunstenaars slimmer dan veel mensen dachten. Ze kenden op een gegeven moment de waarde van wat men maakte en dat werd goed uitgebuit.


Nieuw leven in de westerse kunst

Het primitivisme is van 1880 een belangrijke stroming in de moderne kunst. Kunstenaars ging op zoek naar niet-westerse culturen om daar hun inspiratie te vinden. De stroming leeft betrekkelijk lang en komt pas rond 1970 tot een einde. Een voornaam doel van het primitivisme was steeds opnieuw om de Westerse kunst nieuw leven in te blazen. Men ging er daarbij van uit dat deze primitieve culturen nog puur waren en niet aangetast door de moderne stromingen in de westerse wereld. En dus nog "onbedorven" waren. Een aantal Europese landen hadden zogenaamde koloniën in de nieuwe werelden en van daar kwamen voorbeelden naar Europa van stoffen in nieuwe kleuren, het gebruik van maskers, voorwerpen voor rituelen en dergelijke. Met name die maskers zien we bij heel wat kunstenaars terugkomen. 

Primitivisme als inspiratiebron voor vernieuwing

Vernieuwing bleef een rol spelen. En het primitivisme was dan ook zeker een inspiratiebron voor de richtingen die in Frankrijk "Fin du siècle" of  "Art nouveau" werd genoemd, In Duitsland onder "Jugendstil" is terug te vinden met "Wiener Sezession" in Oostenrijk. In Nederland had met voor deze kunstvormen met hun krommingen en golvende lijnen een vrij nuchtere benaming gekozen, namelijk "Nieuwe kunst",   



Primitivisme



Bekende namen die als stuwende kracht achter het primitivisme gezien kunnen worden zijn Gauguin en Pablo Picasso.

De stijl viel niet goed in Europa

De stijl van veel primitieve kunstenaars was eenvoudig en ongecompliceerd. Dit was voor de gevestigde orde in Europa dan ook een reden om uitgebreid neer te kijken op het primitivisme. Dat de kunstenaars met een nieuw kleurgebruik versimpelde vormen en weinig gebruik van details  duidelijk buiten de in veel ogen superieure westerse normen ging,  vond men in Europa maar niets. 

Kunst kan flink reactionair zijn en is dat ook nu vaak nog steeds

Het omarmen van vernieuwende denkbeelden is nooit de sterkste kant van de kunstwereld geweest. En is dat vaak nu ook nog nog niet. Reactionair denken met een grote weerstand voor innovatie is tot op de dag van vandaag bij heel veel kunstenaars nog volop terug te vinden. Een trend wordt vaak door het publiek van kunstliefhebbers eerder opgepakt dan binnen de kunstwereld zelf.

Het primitivisme houdt goed stand

Toch wisten de ideeën en denkbeelden die de basis waren voor het primitivisme goed en langdurig stand te houden. Invloeden waren er niet alleen in de schilderkunst, maar de denkbeelden en principes  vond ook een uitweg in andere kunstvarianten zoals muziek en beeldhouwkunst. Uiteindelijk zijn veel elementen uit de inheemse kunst langzaam maar zeker in de westerse kunst geïntegreerd.

Maskers worden een populair verzamelobject


Met name de Fransen hadden nogal wat handelsposten overzee in deze periode van de geschiedenis en allerlei inheems voorwerpen werden mee naar Frankrijk genomen om daar voor veel geld verkocht te worden aan kunstverzamelaars. Met name maskers werden populair door deze handel en we zien ook verscheidene kunstenaars zoals Picasso die zich aan dit populaire verzamelobject gaan wagen.

Andere typerende kunstenaars uit het primitivisme