Posts tonen met het label krachtige penseelstreken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label krachtige penseelstreken. Alle posts tonen

zaterdag 2 februari 2019

Impressionisme

KUNSTSTROMINGEN | Impressionisme


Het licht gaat geschilderd worden met een krachtige penseel en veel verf


Het duurde even voor de richting aansloeg bij de "echte kenners"


Bij het impressionisme, waarvan vele varianten in omloop zijn, werd de academische manier van weergeven losgelaten om vervangen te worden door afbeeldingen die de wereld weergaven in lijnen en gekleurde vlakken, weergegeven met krachtige penseelstreken en een overvloed aan verf. Het impressionisme begint rond 1870 en eindigt rond 1900 nadat vanaf 1880 de eerste tekenen van het uit elkaar groeien van de impressionistische kunstenaars al zichtbaar werd.


Impressionisme

Het impressionisme lag niet lekker bij de Salon

Het impressionisme is een stroming die rond 1860 in Frankrijk ontstond. Doel van deze stroming was om vooral de werking van het licht tot uitdrukking te brengen. Daarnaast was er ook wel een neiging tot afzetten en rebellie, met name tegen de stringente regels van de Salon van Parijs die bij de middeleeuwse grootmeesters waren blijven steken. Vele impressionisten zagen hun pogingen tot deelname afgewezen worden, vaak alleen omdat het ingeleverde werk te anders en veel te vernieuwend was. De Salon had zo zijn eisen op het gebied van onderwerpen. Die onderwerpen moesten klassiek zijn. Bijbels, mythologisch en dergelijke. Maar geen naar waarneming geschilderde "ordinaire" onderwerpen als gewone mensen die aan het werk waren. 

Licht, kleur en kleurweergave speelden een grote rol

De optische werking van licht, schaduw en atmosfeer speelde daardoor bij het  impressionisme een grote rol. Licht is belangrijk als je buiten naar de natuur schildert. Het verandert constant, zowel van intensiteit als kleur. Die kleuren moesten snel weergegeven worden anders was de situatie al weer totaal veranderd. En er werd druk gezocht naar de beste manier om licht en kleuren weer te geven. Kleuren werden bijvoorbeeld vaak optisch gemengd.  We vinden dat zogenaamde divisionisme ook terug bij bijvoorbeeld bij het pointillisme van Seurat en Signac

Bekende namen in de wereld van het impressionisme zijn Turner, Monet, Renoir, Degas, Cézanne en Monet.

Over licht gesproken

In de tijd van de impressionisten zien we ook de eerste fotografie. Nog primitief maar snel ontwikkelend. Voor een figuratief schilderij was het moeilijk om de werkelijkheid van een foto te verbeteren. Dit was ook de impressionisten duidelijk. Een schilderij moest meer dan een figuratief schilderij gaan worden, hoe geweldig de schildertechniek van veel figuratieve schilders ook was. Een bijkomend effect van de fotografie was dat het publiek steeds nieuwsgieriger werd naar kunst die een visie op die werkelijkheid van de fotografie kon geven. 

Invloed van de dichter, schrijver en kunstcriticus Charles Baudelaire

Het essay  "De schilder van het moderne leven" van de dichter, schrijver en kunstcriticus Charles Baudelaire wordt ook gezien als een startpunt van het impressionisme. Baudelaire stond er om bekend dat hij schilders steunde die door de Salon van Parijs waren afgewezen. En dat kwam nog al eens voor.  Hij was bijvoorbeeld een bewonderaar van Delacroix, die door anderen bijna verafschuwd werd door zijn eigen aanpak. "De schilder van het moderne leven" wordt door velen als het fundament gezien dat de met name de invloed van licht en beweging op schilderijen beschreef. Ook besefte Baudelaire dat dit betekende dat de kunstenaar uit het atelier vandaan moest en op locatie moest gaan schilderen. 

Invloed van  kunsthandelaar Durand Ruel

Monet en een groep gelijkgestemden besluiten een vereniging op te richten op advies van de kunsthandelaar Durand Ruel die hij in Engeland heeft ontmoet. Doel van de vereniging is om een stuk zelfvertrouwen uit te stralen en niet meer de bedelaar uit te hangen of men wel bij de normale Salon of de Salon des refusés mag hangen. Hun kunst is goed genoeg om er zelfstandig mee naar buiten te kunnen treden. Durand Ruel had een goede naam bij de impressionistische kunstenaars door een netwerk van enthousiaste klanten en verzamelaars op te bouwen die het werk van de impressionisten wilden kopen. 

De eerste tentoonstelling

Op 15 april 1874 is de eerste tentoonstelling die door deze nieuwe vereniging wordt georganiseerd. De ontvangst is niet al te positief en één van de critici, Louis Leroy, spreekt van "impressionismen".  Deze term is afgeleid van de naam van een schilderij dan Monet eerder schilderde en dat hij de naam Impression Soleil Lévant had gegeven. Louis Leroy had weinig goede woorden over voor de impressionisten maar zorgde er wel voor dat door zijn aanhoudende kritiek de groep aan bekendheid én sympathie wist te winnen.

Impression Soleil Levant

Volgens astronoom Donald Olson van Texas State University begon het impressionisme  op woensdag 13 november 1872, even na half acht 's morgens. Dat was volgens zijn berekeningen namelijk exact het moment waarop Claude Monet vanuit zijn hotelkamer in Le Havre de zonsopgang waarnam die hij vastlegde in zijn schilderij Impression, Soleil Levant 
 
Impression, Soleil Levant , Claude Monet
Impression, Soleil Levant , Claude Monet

Geuzennaam

Maar in plaat van dat deze term impressionisten als beledigend wordt gezien wordt het als een geuzennaam opgepakt. Het werk van de leden van deze groep impressionisten is zeer verschillend. Licht en kleur spelen wel altijd een belangrijke rol, vaak meer dan de weergave van details. Het impressionisme wilt het moment en het licht van het moment vastleggen. Meestal in een stevige penseelstreek.

Manet

Ook Manet wordt benaderd omdat hij hier al veel experimenten mee heeft gedaan maar uit angst zich onmogelijk te maken bij de salons weigert hij zich bij de impressionisten aan te sluiten. Licht en kleur vervagen steeds meer naar een soort van verfvlekken. Deze dienen weer te geven wat de impressionisten "zien" en niet wat ze denken te weten. Want dan geven ze een eigen interpretatie aan de werkelijkheid en dat gaat ten koste van de indruk, de impressie.

De gebruikte techniek van het impressionisme

Kenmerkend voor de gebruikte techniek van de impressionisten is, dat je van dichtbij eigenlijk alleen maar ruwe penseelstreken ziet. Pas van een iets grotere afstand zien je goed wat het voorstelt. Het impressionisme wordt wel als de laatste fase van de figuratieve kunst gezien, die vóór die tijd eigenlijk voornamelijk in het atelier werd geschilderd. De impressionisten waren de eersten die uit dat atelier tevoorschijn kwamen om "en plein air" aan het werk te gaan.  Een uitzondering was Degas, die liever in zijn atelier bezig bleef maar die wel ter plaatste schetsen maakte.
 

Ruimtelijk werk bij het impressionisme

Het impressionisme wordt altijd in één adem genoemd met schilderkunst. Het grootste deel is dat ook inderdaad maar er is wel degelijk ruimtelijk impressionistisch werk ook gemaakt. Bijvoorbeeld Renoir en Dégas  maakten ruimtelijk werk en ook van de beeldhouwer Rodin zijn impressionistische beelden bekend. Kenmerkend zijn de ruwe, niet glad gepolijste oppervlaktes van de werken.

Geweigerd door de Salon

De Salon de Paris was in de tijd van de impressionisten nog altijd toonaangevend. Wat daar hing was goed, wat er niet hing was niet goed. Alleen schilderijen die tot in het extreme detail waren uitgewerkt maakten op de Salon een kans. En om bij het grote publiek door te breken was een plek op de salon eigenlijk wel noodzakelijk. Maar omdat de impressionisten deze manier van schilderen afwezen, kwamen ze niet in aanmerking. Een eigen vorm van exposeren bood daarvoor de oplossing en de erkenning kwam daarmee toch ook op gang.

Het impressionisme slaat verder aan


De nieuwe stijl van het impressionisme slaat aan. Ook verzamelaars krijgen interesse en de aandacht verlegt zich van het platteland naar de steden. Met name Edgar Degas weet zich hier goed aan te passen en het leven van de stad wordt door hem dan ook op allerlei manieren vastgelegd. Vanaf 1880 begint de groep uit elkaar te groeien. 

En het impressionisme is populair gebleven


Impressionistische schilderwerken zijn populair en je treft de bekendste voorbeelden dan ook op allerlei plaatsen aan. Ze zijn "veilig", meestal niet echt choquerend.  Eerder neigend naar romantiek.  Impressionistische schilderwerken worden op allerlei plekken gereproduceerd. Op blikken koektrommels bijvoorbeeld, allerlei reproducties en legpuzzels. Dat heeft ook tot gevolg gehad dat het impressionisme een kunstrichting is geworden die door veel mensen, ook zonder verstand van kunst, nog wel herkend wordt. Zeker ten opzichte van later werk uit het modernisme en helemaal uit de wereld van de conceptuele kunst lijkt het impressionisme wat saai en gedateerd maar de schare aanhangers is gewoon constant. Wat als een groot compliment in de veranderlijke kunstwereld gezien moet worden. Sterker nog, volgens sommigen is het impressionisme de laatste "echte" kunst geweest en is er daarna alleen dubieus materiaal verschenen. De mening die natuurlijk mag maar waar heel wat op af te dingen viel. 

Nederlandse stromingen van het impressionisme

In Nederland hebben we een aantal stromingen gezien die zeer dicht tegen het impressionisme aan hingen. Dit waren de Haagse School, de Amsterdamse School en de Larense School.



Meer typerende kunstenaars in het impressionisme


Andere onderliggende stromingen in de 19e eeuw



Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen


Fauvisme

KUNSTSTROMINGEN | Fauvisme


Het fauvisme was van korte duur


Van scheldwoord naar een begrip


Het fauvisme is een richting in de schilderkunst die in 1905 opkwam. "fauve" is Frans voor "wilde" en dit typeert de schilderwerken in krachtige penseelstreken. Omdat de stroming in 1907 al weer verdwenen was mag het fauvisme wel gezien worden als de kortst durende kunstrichting ooit.

Matisse. Vrouw met hoed. Public domain
Matisse. Vrouw met hoed. Public domain

 

Herkenbaar aan de felle, vaak primaire kleuren

Bij het fauvisme wordt veel gebruik gemaakt wordt van primaire en liefst complementaire kleuren. Deze vrij felle kleuren worden in rauwe, zware penseelstreken opgezet in grote kleurvlakken, waarbij details slechts een ondergeschikte rol in het schilderwerk spelen.

De oorsprong van de naam fauvisme

De naam komt van een commentaar van de kunstcriticus  Louis Vauxcelles. Bij een expositie in de herfstsalon in Parijs noemde deze het getoonde werk het werk van "fauves". Hij vond de schilderstijl agressief met te weinig gevoel voor nuance. Overigens wordt het fauvisme ook wel met het "Frans expressionisme" aangeduid.



Matisse als informeel leider

Een bekend aanhanger van het fauvisme is Matisse, die ook vaak als de informele leider van de beweging wordt gezien. Kleur speelde niet meer de rol die het altijd gespeeld had. Natuurlijke of realistische kleuren deden er bij de fauvisten niet toe.  De kleuren zijn bij het echte fauvisme vaak verre van natuurgetrouw. Blauwe bomen in een groene lucht zijn geen enkel probleem.

Doorborduren op het post-impressionisme

Wel maakte men dankbaar gebruik van de eerdere experimenten met kleur van de post-impressionisten. Schilders als Seurat en Signac hadden het werken met kleuren aardig op zijn kop gezet en daar werd nu op verder gewerkt. 

Verschil met andere richtingen is vaak klein

Omdat men zich eigenlijk niet aan enige regel hield, maakte het fauvisme de weg vrij voor grotere  richtingen die dat ook niet deden zoals het kubisme en het expressionisme. Gezien de sterke verwantschap met het expressionisme is het niet altijd even simpel om het verschil tussen fauvisme en expressionisme aan te geven. Sommigen zien het fauvisme als een onderstroom van het expressionisme of zelfs een ver doorgevoerde variant.

Matisse. the-joy-of-life   Public domain
Matisse. the-joy-of-life   Public domain



Basis in Zuid Frankrijk

De fauvisten hadden een voorkeur voor werken in het zuiden van Frankrijk zoals in Marseille en st Tropez, waar veel licht en felle kleuren terug te vinden waren.

Andere kenmerkende kunstenaars in het fauvisme

Maurice de Vlaminck "Aan de bar"  public domain
Maurice de Vlaminck "Aan de bar"  public domain


Hoe kan ik als kijker kunst uit de stroming van het fauvisme herkennen

Het fauvisme is een kunststroming die je als kijker vaak direct voelt voordat je precies begrijpt waarom. 

De schilderijen uit deze stroming lijken energiek, fel, spontaan en soms bijna “wild”. Dat is niet toevallig: de naam fauves betekent letterlijk “wilde dieren”. De stroming ontstond rond 1905 in Frankrijk en kunstenaars wilden vooral emotie, kleur en vrijheid tonen in plaats van een natuurgetrouwe weergave.

Bekende kunstenaars uit het fauvisme zijn onder meer Henri Matisse, André Derain en Maurice de Vlaminck.

Typische kenmerken waaraan je fauvisme herkent

1. Het gebruik van extreem felle, verzadigde kleuren

Dit is het belangrijkste kenmerk.

Fauvisten gebruikten:

  • Pure, onverdunde kleuren;
  • Kleuren rechtstreeks uit de tube;
  • Onnatuurlijke kleurcombinaties.

Een gezicht kon rustig groen zijn, een lucht rood en schaduwen dieppaars. De kleur hoefde in  geen enkel geval realistisch te zijn, maar moest wel het goede gevoel oproepen.

Bijvoorbeeld:

  • Een boom hoeft niet bruin en groen te zijn
  • Een zee kan oranje worden geschilderd
  • Huid kan blauw, geel of rood zijn

Kleur is dus belangrijker dan werkelijkheid.

2. Er is sprake van duidelijk zichtbare en losse penseelstreken

Fauvistische schilderijen ogen vaak snel en spontaan gemaakt.

Je ziet:

  • Ddikke verfstreken;
  • Losse contouren;
  • Weinig gladde afwerking;
  • Krachtige beweging in de verf.

Dat geeft energie aan het werk.

3. Er is bij de fauvisten weinig aandacht voor realistische details

Fauvisten wilden geen fotografische werkelijkheid schilderen.

Daarom zie je vaak:

  • Vereenvoudigde vormen;
  • Weinig perspectief;
  • Platte vlakken;
  • Minimale details.

Het schilderij draait meer om sfeer en expressie dan om precisie.

4. De aanwezigheid van vaak sterke contrasten

Fauvisten gebruikten vaak kleuren die botsen of juist heel sterk tegenover elkaar staan.

Denk aan:

  • Rood naast groen;
  • Blauw naast oranje;
  • Geel naast paars.

Daardoor krijgen schilderijen uit het fauvisme een krachtige visuele spanning.


André Derain, "Gezicht op de brug en de rivier" Public domain



5. Fauvisten stellen emotie boven de werkelijkheid

Het gevoel van de kunstenaar staat centraal.

Vraag jezelf als kijker af:

  • Welke emotie geeft dit werk?
  • Voelt het vrolijk, agressief, warm of onrustig?
  • Welke rol speelt kleur daarin?

Bij het fauvisme is emotie belangrijker dan correcte weergave.

Maurice de Vlaminck "Aan de bar"  public domain

Onderwerpen die binnen het fauvisme vaak voorkomen

Veel fauvisten schilderden onderwerpen als:

  • Landschappen;
  • Havens;
  • Mensen;
  • Interieurs;
  • Mediterrane scènes;
  • Stillevens.

Maar zelfs deze gewone onderwerpen krijgen door de gebruikte kleuren een bijna explosieve uitstraling.

Waar moet je als kijker naar fauvistisch werk speciaal op letten?

Probeer eens bewust te kijken naar:

Het kleurgebruik

Vraag je eerst af:

  • Zijn de kleuren realistisch?
  • Waarom zou de kunstenaar deze kleuren kiezen?

De opgewekte energie

  • Voelt het schilderij rustig of juist levendig?

Is en sprake van opvallende vereenvoudiging

  • Welke details zijn bewust weggelaten?

Is er sprake van veel contrast

  • Welke kleuren trekken direct je aandacht?

Verschil met andere stromingen

Fauvisme versus impressionisme

Bij het impressionisme draait het om:

  • Licht;
  • Sfeer;
  • Natuurlijke indrukken.

Bij het fauvisme draait het om:

  • Expressieve kleur;
  • Kracht;
  • Emotie.

Fauvisme versus expressionisme

Het fauvisme lijkt op het eerste gezicht veel op het expressionisme, maar is meestal:

  • Lichter;
  • Kleurrijker;
  • Decoratiever.

Expressionisme wordt vaak donkerder en emotioneler geladen.

Een handige kijkmethode

Als je er nog aan twijfelt of een werk al of niet fauvistisch is, stel jezelf dan deze vragen:

  • Zijn de kleuren onnatuurlijk fel?
  • Is kleur belangrijker dan detail?
  • Zijn de penseelstreken zichtbaar?
  • Oogt het werk spontaan en energiek?
  • Is realisme minder belangrijk dan gevoel?

Kun je meerdere keren “ja” antwoorden, dan kijk je waarschijnlijk naar kunst uit het fauvisme.

Bekende werken uit het  om eens te bekijken

Kijk bij de werken van:

  • Henri Matisse;
  • André Derain;
  • Raoul Dufy;
  • Kees van Dongen.

Quotes en uitspraken over het fauvisme

Enkele bekende en veel geciteerde uitspraken over het fauvisme, kleur en expressie van kunstenaars die met deze stroming verbonden zijn, zijn de volgende:

“Wanneer ik groen gebruik, betekent dat niet gras. Wanneer ik blauw gebruik, betekent dat niet lucht.”
Henri Matisse

Bovestaande quote vat perfect samen dat kleur bij het fauvisme vooral emotioneel en expressief wordt gebruikt.

“Ik wil met kleur een emotie bereiken.”
Henri Matisse

“Kleur helpt mij mijn gevoel uit te drukken.”
André Derain

“Het fauvisme was een beproeving door vuur.”
Henri Matisse

Matisse bedoelde hiermee dat het fauvisme een radicale zoektocht was naar artistieke vrijheid.

“Instinct moet de baas zijn.”
Maurice de Vlaminck

Een typische fauvistische gedachte: Spontaniteit en gevoel zijn belangrijker dan academische regels.

“Ik wilde schilderen met het hart en de nieren.”
Maurice de Vlaminck

“Kleur was voor ons dynamiet.”
André Derain

Deze uitspraak laat zien hoe revolutionair kleurgebruik voor de fauvisten voelde.

“Exactheid is niet de waarheid.”
Henri Matisse

“Ik droom van een kunst van evenwicht, zuiverheid en rust.”
Henri Matisse

Kees van Dongen, "Zelf portrait" Public domain

Hoe maak je zelf duidelijk herkenbaar fauvistisch werk?

Fauvisme is een kunststroming die vooral bekendstaat om het gebruik van krachtige, onnatuurlijke kleuren, spontane penseelstreken en een directe, emotionele benadering van de werkelijkheid. De fauvisten wilden niet de zichtbare werkelijkheid kopiëren, maar de beleving ervan uitdrukken. Wanneer je zelf werk wilt maken dat direct als fauvistisch herkenbaar is, draait het vooral om durf, eenvoud en kleur.

Kies een eenvoudig onderwerp

Fauvisten kozen vaak alledaagse onderwerpen. Denk aan:

  • Landschappen
  • Bloemstillevens
  • Portretten
  • Interieurs
  • Straatgezichten
  • Bomen en tuinen
  • Zeegezichten

Het onderwerp hoeft niet ingewikkeld te zijn. Juist een eenvoudige compositie geeft alle ruimte aan kleur en expressie.

Gebruik gerust onnatuurlijke kleuren

Dit is misschien wel het belangrijkste kenmerk.

Schilder een boom gerust:

  • blauw
  • paars
  • rood
  • oranje

Maak de lucht:

  • geel
  • roze
  • felgroen

Een gezicht mag bestaan uit:

  • paarse schaduwen
  • groene neus
  • rode wangen
  • blauwe kin

Vraag jezelf voortdurend af:

"Welke kleur voelt goed?"

Niet:

"Welke kleur zie ik?"

Werk vooral met zuivere kleuren

Gebruik kleuren zoveel mogelijk rechtstreeks uit de tube.

Bijvoorbeeld:

  • cadmiumrood
  • ultramarijn
  • kobaltblauw
  • citroengeel
  • cadmiumgeel
  • vermiljoen
  • smaragdgroen
  • viridiaan
  • magenta

Meng zo weinig mogelijk grijstinten.

Hoe zuiverder de kleuren blijven, hoe krachtiger het fauvistische effect.

Maak gebruik van sterke kleurcontrasten

Fauvisten hielden van botsende kleuren.

Combineer bijvoorbeeld:

  • rood naast groen
  • geel naast paars
  • blauw naast oranje
  • roze naast gifgroen
  • turkoois naast rood

Juist die spanning zorgt voor energie in het schilderij.

Vereenvoudig de vormen die je gebruikt

Werk niet alle details uit.

Laat weg:

  • kleine blaadjes
  • individuele haren
  • bakstenen
  • fijne texturen

Zoek naar de grote vlakken.

Vraag jezelf af:

"Kan dit eenvoudiger?"

Werk met duidelijk zichtbare penseelstreken

Verberg de verfstreken niet.

Laat iedere streek zichtbaar zijn.

Gebruik:

  • brede kwasten
  • stevige halen
  • losse bewegingen
  • dikke verf

Het schilderij mag zichtbaar geschilderd zijn.

Maak gebruik van donkere contouren

Veel fauvisten zetten vormen aan met donkere lijnen.

Dat kan met:

  • donkerblauw
  • donkerpaars
  • zwart
  • donkergroen

Daardoor blijven de kleurvlakken duidelijk van elkaar gescheiden.

Denk in kleurvlakken

In plaats van alles geleidelijk in elkaar over te laten lopen, maak je grote kleurvlakken.

Bijvoorbeeld:

  • één vlak voor een boomstam
  • één vlak voor een grasveld
  • één vlak voor de lucht

Weinig overgangen zorgen voor meer kracht.

Laat emotie belangrijker zijn dan werkelijkheid

Vraag jezelf tijdens het schilderen af:

  • Welke sfeer wil ik oproepen?
  • Welke kleuren passen daarbij?
  • Welke kleuren maken mij blij?
  • Welke kleuren maken spanning?

De emotie bepaalt de kleurkeuze.

Gebruik een eenvoudige compositie

Fauvistische schilderijen zijn meestal overzichtelijk.

Plaats:

  • een boom centraal
  • een huis tegen een heuvel
  • een vaas bloemen op tafel
  • een gezicht beeldvullend

Een heldere compositie laat de kleuren optimaal spreken.

Werk snel en daardoor intuïtief

Fauvisme draait om spontaniteit.

Probeer een schilderij eens binnen:

  • 30 minuten
  • 1 uur
  • maximaal 2 uur

Te lang doorwerken leidt vaak tot overcorrectie en verlies van de oorspronkelijke energie.

Durf rustig eens flink te overdrijven

  • Maak kleuren feller.
  • Maak contrasten groter.
  • Maak schaduwen paars.
  • Maak zonlicht oranje.
  • Maak gras rood als dat beter voelt.
  • Overdrijving hoort bij de stijl.

Laat eens wat wit doek zichtbaar

Niet ieder stukje hoeft volledig dichtgeschilderd te zijn.

Soms versterken kleine open plekken juist de levendigheid van het werk.

Maak gebruik van dikke verf

Bij voorkeur schilder je met een royale hoeveelheid verf.

Impasto geeft:

  • meer levendigheid
  • meer lichtwerking
  • meer tastbaarheid

De verf wordt onderdeel van de expressie.

Oefening in het fauvistisch schilderen

Maak een schilderij van een eenvoudig landschap en leg jezelf de volgende regels op:

  • Gebruik maximaal zes kleuren.
  • Meng zo weinig mogelijk.
  • Gebruik alleen felle kleuren.
  • Werk met grote kleurvlakken.
  • Maak geen realistische schaduwen.
  • Gebruik zichtbare penseelstreken.
  • Maak het schilderij binnen één uur af.
  • Vraag je bij elke kleurkeuze af wat de sfeer versterkt, niet wat natuurgetrouw is.

Door deze beperkingen ga je automatisch losser werken en ontdek je hoe krachtig kleur op zichzelf kan zijn.

Controlelijst: is je werk echt fauvistisch?

Aan het einde kun je jezelf deze vragen stellen:

  • Zijn de kleuren die ik gebruik duidelijk onnatuurlijk?
  • Zijn mijn kleuren intens en zuiver?
  • Is de emotie belangrijker dan de werkelijkheid?
  • Zijn de penseelstreken goed zichtbaar?
  • Zijn vormen vereenvoudigd?
  • Zijn kleurcontrasten voldoende sterk?
  • Is het schilderij energiek en spontaan?
  • Voelt het geheel levendig en expressief?

Kun je de meeste vragen van dit lijstje met "ja" beantwoorden, dan is de kans groot dat je werk een duidelijk herkenbare fauvistische uitstraling heeft. De essentie van het fauvisme is niet het kopiëren van een vaste stijl, maar het onbevangen inzetten van kleur als belangrijkste middel om emotie, sfeer en persoonlijkheid over te brengen. 

Daardoor krijgt zelfs een eenvoudig onderwerp een krachtige, uitbundige en direct herkenbare uitstraling.