Posts tonen met het label Kees van Dongen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kees van Dongen. Alle posts tonen

woensdag 5 mei 2021

Kees van Dongen

 

Kunstenaars | Kees van Dongen


De kleurrijke meester van het Modernisme, Fauvisme en Expressionisme


Personalia Kees van Dongen

  • Geboortejaar 1877
  • Geboorteplaats Rotterdam
  • Jaar van overlijden 1968

Biografie

Kees van Dongen (1877–1968) behoort tot de meest opvallende kunstenaars van de twintigste eeuw. Zijn werk belichaamt de geest van het Modernisme, het Fauvisme en het Expressionisme. Van Dongen verwierf internationale bekendheid dankzij zijn levendige kleurgebruik, krachtige portretten en uitgesproken gevoel voor emotie en karakter. Met zijn gedurfde stijl groeide hij uit tot een van de belangrijkste Nederlandse kunstenaars die actief waren in het bruisende kunstleven van Parijs. Zijn oeuvre blijft tot op heden bewonderd vanwege de combinatie van technische vaardigheid, artistieke vrijheid en psychologische diepgang.


Vroege leven en opleiding

Kees van Dongen werd geboren als Cornelis Theodorus Maria van Dongen in Rotterdam. Al op jonge leeftijd ontwikkelde hij een sterke belangstelling voor tekenen en schilderen. Hoewel zijn ouders afkomstig waren uit een bescheiden milieu en zijn vader aanvankelijk weinig zag in een kunstenaarsbestaan, kreeg hij uiteindelijk de ruimte om zijn talent verder te ontwikkelen.

In 1894 begon Van Dongen zijn opleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam. Hier leerde hij de klassieke technieken van tekenen en schilderen. Tijdens zijn studiejaren ontwikkelde hij een brede artistieke basis, maar hij voelde zich al snel aangetrokken tot vernieuwende kunststromingen.

Aan het einde van de negentiende eeuw verhuisde hij naar Parijs, dat toen het belangrijkste centrum van de moderne kunst was. Daar kwam hij in contact met avant-gardekunstenaars, schrijvers en intellectuelen die zijn verdere ontwikkeling sterk beïnvloedden.


De opkomst van het Fauvisme

Het begin van de twintigste eeuw bracht grote veranderingen in de kunstwereld met zich mee. Traditionele academische regels maakten plaats voor experiment, vrijheid en persoonlijke expressie.

Van Dongen werd een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het Fauvisme, een kunststroming die bekendstaat om haar intense kleurgebruik en expressieve schilderstijl. De naam is afgeleid van het Franse woord fauves, wat "wilde beesten" betekent.

Samen met kunstenaars als Henri Matisse en André Derain ontwikkelde Van Dongen een stijl waarin kleur belangrijker werd dan natuurgetrouwe weergave.

Zijn schilderijen uit deze fauvistische periode kenmerken zich door:

  • Felle, niet-realistische kleuren;
  • Krachtige contouren;
  • Dynamische composities;
  • Emotionele directheid;
  • Grote visuele impact.

Een uitstekend voorbeeld hiervan is Le Corsage Rouge uit 1907. In dit werk gebruikt hij gedurfde kleurcontrasten om de vitaliteit en uitstraling van zijn model te versterken.


De ontwikkeling richting Expressionisme

Hoewel Van Dongen vaak vooral met het Fauvisme wordt geassocieerd, vertoont zijn werk ook sterke kenmerken van het Expressionisme.

Binnen deze stroming draait het niet alleen om kleur, maar vooral om het uitdrukken van innerlijke gevoelens en psychologische diepgang. Van Dongen richtte zich steeds meer op de menselijke figuur en gebruikte kleur en vorm om karakter en emotie zichtbaar te maken.

Zijn portretten van vrouwen werden bijzonder beroemd. Hij schilderde zijn modellen vaak met:

  • Grote, expressieve ogen;
  • Sterke contrasten;
  • Theatrale houdingen;
  • Elegante kleding;
  • Een mysterieuze uitstraling.

Daardoor kregen zijn portretten een psychologische spanning die veel verder ging dan een eenvoudige gelijkenis.


La Femme au Chapeau

Een goed voorbeeld van deze ontwikkeling is La Femme au Chapeau uit 1908.

In dit werk combineert Van Dongen het fauvistische kleurgebruik met een sterk gevoel voor karakter en emotie. De figuur straalt tegelijkertijd elegantie, kracht en afstandelijkheid uit.

De intense kleuren versterken de psychologische werking van het portret en tonen Van Dongens vermogen om uiterlijk en innerlijk met elkaar te verbinden.


Het Parijse mondaine leven

Vanaf de jaren tien en twintig groeide Van Dongen uit tot een geliefd portretschilder van de Parijse elite.

Hij schilderde aristocraten, artiesten, schrijvers, mode-iconen en welgestelde verzamelaars. Zijn stijl werd verfijnder, maar behield de krachtige kleurwerking die zijn werk zo herkenbaar maakte.

De glamour van het Parijse uitgaansleven vormde een belangrijke inspiratiebron. Van Dongen legde de sfeer van de Belle Époque en de daaropvolgende Roaring Twenties vast met een combinatie van elegantie en artistieke vrijheid.

Zijn portretten werden zeer gewild en bezorgden hem internationale faam.


Invloed op de moderne kunst

Kees van Dongen leverde een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van de moderne kunst.

Zijn vernieuwende gebruik van kleur en zijn vermogen om emoties zichtbaar te maken beïnvloedden talrijke kunstenaars na hem. Hij speelde een belangrijke rol in de overgang van traditionele schilderkunst naar een meer persoonlijke en expressieve beeldtaal.

Zijn werk vormt een belangrijke schakel tussen:

  • Het Fauvisme;
  • Het Expressionisme;
  • Het Modernisme;
  • De portretkunst van de twintigste eeuw.

Door zijn combinatie van artistieke vrijheid en technische beheersing wist hij een geheel eigen plaats binnen de kunstgeschiedenis te verwerven.


Erkenning en nalatenschap

Tijdens zijn leven genoot Van Dongen grote internationale erkenning. Zijn werk werd tentoongesteld in belangrijke musea en galerieën in Europa en de Verenigde Staten.

Tegenwoordig bevinden zijn schilderijen zich onder meer in de collecties van het Musée d'Orsay, het Museum of Modern Art en vele andere vooraanstaande musea.

Zijn invloed blijft zichtbaar in de manier waarop hedendaagse kunstenaars kleur, expressie en portretkunst benaderen.


Samenvattend

Dongen was een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het Modernisme, het Fauvisme en het Expressionisme. Met zijn levendige kleuren, krachtige portretten en emotionele directheid gaf hij een nieuwe richting aan de moderne schilderkunst. Zijn werk combineert artistieke durf met psychologische diepgang en blijft meer dan een eeuw later nog altijd indrukwekkend en actueel. Daarmee behoort Van Dongen tot de grote vernieuwers van de Europese kunstgeschiedenis.


 

Stromingen

Kees van Dongen wordt tot de volgende stromingen gerekend.


 


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

zaterdag 2 februari 2019

Fauvisme

KUNSTSTROMINGEN | Fauvisme


Het fauvisme was van korte duur


Van scheldwoord naar een begrip


Het fauvisme is een richting in de schilderkunst die in 1905 opkwam. "fauve" is Frans voor "wilde" en dit typeert de schilderwerken in krachtige penseelstreken. Omdat de stroming in 1907 al weer verdwenen was mag het fauvisme wel gezien worden als de kortst durende kunstrichting ooit.

Matisse. Vrouw met hoed. Public domain
Matisse. Vrouw met hoed. Public domain

 

Herkenbaar aan de felle, vaak primaire kleuren

Bij het fauvisme wordt veel gebruik gemaakt wordt van primaire en liefst complementaire kleuren. Deze vrij felle kleuren worden in rauwe, zware penseelstreken opgezet in grote kleurvlakken, waarbij details slechts een ondergeschikte rol in het schilderwerk spelen.

De oorsprong van de naam fauvisme

De naam komt van een commentaar van de kunstcriticus  Louis Vauxcelles. Bij een expositie in de herfstsalon in Parijs noemde deze het getoonde werk het werk van "fauves". Hij vond de schilderstijl agressief met te weinig gevoel voor nuance. Overigens wordt het fauvisme ook wel met het "Frans expressionisme" aangeduid.



Matisse als informeel leider

Een bekend aanhanger van het fauvisme is Matisse, die ook vaak als de informele leider van de beweging wordt gezien. Kleur speelde niet meer de rol die het altijd gespeeld had. Natuurlijke of realistische kleuren deden er bij de fauvisten niet toe.  De kleuren zijn bij het echte fauvisme vaak verre van natuurgetrouw. Blauwe bomen in een groene lucht zijn geen enkel probleem.

Doorborduren op het post-impressionisme

Wel maakte men dankbaar gebruik van de eerdere experimenten met kleur van de post-impressionisten. Schilders als Seurat en Signac hadden het werken met kleuren aardig op zijn kop gezet en daar werd nu op verder gewerkt. 

Verschil met andere richtingen is vaak klein

Omdat men zich eigenlijk niet aan enige regel hield, maakte het fauvisme de weg vrij voor grotere  richtingen die dat ook niet deden zoals het kubisme en het expressionisme. Gezien de sterke verwantschap met het expressionisme is het niet altijd even simpel om het verschil tussen fauvisme en expressionisme aan te geven. Sommigen zien het fauvisme als een onderstroom van het expressionisme of zelfs een ver doorgevoerde variant.

Matisse. the-joy-of-life   Public domain
Matisse. the-joy-of-life   Public domain



Basis in Zuid Frankrijk

De fauvisten hadden een voorkeur voor werken in het zuiden van Frankrijk zoals in Marseille en st Tropez, waar veel licht en felle kleuren terug te vinden waren.

Andere kenmerkende kunstenaars in het fauvisme

Maurice de Vlaminck "Aan de bar"  public domain
Maurice de Vlaminck "Aan de bar"  public domain


Hoe kan ik als kijker kunst uit de stroming van het fauvisme herkennen

Het fauvisme is een kunststroming die je als kijker vaak direct voelt voordat je precies begrijpt waarom. 

De schilderijen uit deze stroming lijken energiek, fel, spontaan en soms bijna “wild”. Dat is niet toevallig: de naam fauves betekent letterlijk “wilde dieren”. De stroming ontstond rond 1905 in Frankrijk en kunstenaars wilden vooral emotie, kleur en vrijheid tonen in plaats van een natuurgetrouwe weergave.

Bekende kunstenaars uit het fauvisme zijn onder meer Henri Matisse, André Derain en Maurice de Vlaminck.

Typische kenmerken waaraan je fauvisme herkent

1. Het gebruik van extreem felle, verzadigde kleuren

Dit is het belangrijkste kenmerk.

Fauvisten gebruikten:

  • Pure, onverdunde kleuren;
  • Kleuren rechtstreeks uit de tube;
  • Onnatuurlijke kleurcombinaties.

Een gezicht kon rustig groen zijn, een lucht rood en schaduwen dieppaars. De kleur hoefde in  geen enkel geval realistisch te zijn, maar moest wel het goede gevoel oproepen.

Bijvoorbeeld:

  • Een boom hoeft niet bruin en groen te zijn
  • Een zee kan oranje worden geschilderd
  • Huid kan blauw, geel of rood zijn

Kleur is dus belangrijker dan werkelijkheid.

2. Er is sprake van duidelijk zichtbare en losse penseelstreken

Fauvistische schilderijen ogen vaak snel en spontaan gemaakt.

Je ziet:

  • Ddikke verfstreken;
  • Losse contouren;
  • Weinig gladde afwerking;
  • Krachtige beweging in de verf.

Dat geeft energie aan het werk.

3. Er is bij de fauvisten weinig aandacht voor realistische details

Fauvisten wilden geen fotografische werkelijkheid schilderen.

Daarom zie je vaak:

  • Vereenvoudigde vormen;
  • Weinig perspectief;
  • Platte vlakken;
  • Minimale details.

Het schilderij draait meer om sfeer en expressie dan om precisie.

4. De aanwezigheid van vaak sterke contrasten

Fauvisten gebruikten vaak kleuren die botsen of juist heel sterk tegenover elkaar staan.

Denk aan:

  • Rood naast groen;
  • Blauw naast oranje;
  • Geel naast paars.

Daardoor krijgen schilderijen uit het fauvisme een krachtige visuele spanning.


André Derain, "Gezicht op de brug en de rivier" Public domain



5. Fauvisten stellen emotie boven de werkelijkheid

Het gevoel van de kunstenaar staat centraal.

Vraag jezelf als kijker af:

  • Welke emotie geeft dit werk?
  • Voelt het vrolijk, agressief, warm of onrustig?
  • Welke rol speelt kleur daarin?

Bij het fauvisme is emotie belangrijker dan correcte weergave.

Maurice de Vlaminck "Aan de bar"  public domain

Onderwerpen die binnen het fauvisme vaak voorkomen

Veel fauvisten schilderden onderwerpen als:

  • Landschappen;
  • Havens;
  • Mensen;
  • Interieurs;
  • Mediterrane scènes;
  • Stillevens.

Maar zelfs deze gewone onderwerpen krijgen door de gebruikte kleuren een bijna explosieve uitstraling.

Waar moet je als kijker naar fauvistisch werk speciaal op letten?

Probeer eens bewust te kijken naar:

Het kleurgebruik

Vraag je eerst af:

  • Zijn de kleuren realistisch?
  • Waarom zou de kunstenaar deze kleuren kiezen?

De opgewekte energie

  • Voelt het schilderij rustig of juist levendig?

Is en sprake van opvallende vereenvoudiging

  • Welke details zijn bewust weggelaten?

Is er sprake van veel contrast

  • Welke kleuren trekken direct je aandacht?

Verschil met andere stromingen

Fauvisme versus impressionisme

Bij het impressionisme draait het om:

  • Licht;
  • Sfeer;
  • Natuurlijke indrukken.

Bij het fauvisme draait het om:

  • Expressieve kleur;
  • Kracht;
  • Emotie.

Fauvisme versus expressionisme

Het fauvisme lijkt op het eerste gezicht veel op het expressionisme, maar is meestal:

  • Lichter;
  • Kleurrijker;
  • Decoratiever.

Expressionisme wordt vaak donkerder en emotioneler geladen.

Een handige kijkmethode

Als je er nog aan twijfelt of een werk al of niet fauvistisch is, stel jezelf dan deze vragen:

  • Zijn de kleuren onnatuurlijk fel?
  • Is kleur belangrijker dan detail?
  • Zijn de penseelstreken zichtbaar?
  • Oogt het werk spontaan en energiek?
  • Is realisme minder belangrijk dan gevoel?

Kun je meerdere keren “ja” antwoorden, dan kijk je waarschijnlijk naar kunst uit het fauvisme.

Bekende werken uit het  om eens te bekijken

Kijk bij de werken van:

  • Henri Matisse;
  • André Derain;
  • Raoul Dufy;
  • Kees van Dongen.

Quotes en uitspraken over het fauvisme

Enkele bekende en veel geciteerde uitspraken over het fauvisme, kleur en expressie van kunstenaars die met deze stroming verbonden zijn, zijn de volgende:

“Wanneer ik groen gebruik, betekent dat niet gras. Wanneer ik blauw gebruik, betekent dat niet lucht.”
Henri Matisse

Bovestaande quote vat perfect samen dat kleur bij het fauvisme vooral emotioneel en expressief wordt gebruikt.

“Ik wil met kleur een emotie bereiken.”
Henri Matisse

“Kleur helpt mij mijn gevoel uit te drukken.”
André Derain

“Het fauvisme was een beproeving door vuur.”
Henri Matisse

Matisse bedoelde hiermee dat het fauvisme een radicale zoektocht was naar artistieke vrijheid.

“Instinct moet de baas zijn.”
Maurice de Vlaminck

Een typische fauvistische gedachte: Spontaniteit en gevoel zijn belangrijker dan academische regels.

“Ik wilde schilderen met het hart en de nieren.”
Maurice de Vlaminck

“Kleur was voor ons dynamiet.”
André Derain

Deze uitspraak laat zien hoe revolutionair kleurgebruik voor de fauvisten voelde.

“Exactheid is niet de waarheid.”
Henri Matisse

“Ik droom van een kunst van evenwicht, zuiverheid en rust.”
Henri Matisse

Kees van Dongen, "Zelf portrait" Public domain

Hoe maak je zelf duidelijk herkenbaar fauvistisch werk?

Fauvisme is een kunststroming die vooral bekendstaat om het gebruik van krachtige, onnatuurlijke kleuren, spontane penseelstreken en een directe, emotionele benadering van de werkelijkheid. De fauvisten wilden niet de zichtbare werkelijkheid kopiëren, maar de beleving ervan uitdrukken. Wanneer je zelf werk wilt maken dat direct als fauvistisch herkenbaar is, draait het vooral om durf, eenvoud en kleur.

Kies een eenvoudig onderwerp

Fauvisten kozen vaak alledaagse onderwerpen. Denk aan:

  • Landschappen
  • Bloemstillevens
  • Portretten
  • Interieurs
  • Straatgezichten
  • Bomen en tuinen
  • Zeegezichten

Het onderwerp hoeft niet ingewikkeld te zijn. Juist een eenvoudige compositie geeft alle ruimte aan kleur en expressie.

Gebruik gerust onnatuurlijke kleuren

Dit is misschien wel het belangrijkste kenmerk.

Schilder een boom gerust:

  • blauw
  • paars
  • rood
  • oranje

Maak de lucht:

  • geel
  • roze
  • felgroen

Een gezicht mag bestaan uit:

  • paarse schaduwen
  • groene neus
  • rode wangen
  • blauwe kin

Vraag jezelf voortdurend af:

"Welke kleur voelt goed?"

Niet:

"Welke kleur zie ik?"

Werk vooral met zuivere kleuren

Gebruik kleuren zoveel mogelijk rechtstreeks uit de tube.

Bijvoorbeeld:

  • cadmiumrood
  • ultramarijn
  • kobaltblauw
  • citroengeel
  • cadmiumgeel
  • vermiljoen
  • smaragdgroen
  • viridiaan
  • magenta

Meng zo weinig mogelijk grijstinten.

Hoe zuiverder de kleuren blijven, hoe krachtiger het fauvistische effect.

Maak gebruik van sterke kleurcontrasten

Fauvisten hielden van botsende kleuren.

Combineer bijvoorbeeld:

  • rood naast groen
  • geel naast paars
  • blauw naast oranje
  • roze naast gifgroen
  • turkoois naast rood

Juist die spanning zorgt voor energie in het schilderij.

Vereenvoudig de vormen die je gebruikt

Werk niet alle details uit.

Laat weg:

  • kleine blaadjes
  • individuele haren
  • bakstenen
  • fijne texturen

Zoek naar de grote vlakken.

Vraag jezelf af:

"Kan dit eenvoudiger?"

Werk met duidelijk zichtbare penseelstreken

Verberg de verfstreken niet.

Laat iedere streek zichtbaar zijn.

Gebruik:

  • brede kwasten
  • stevige halen
  • losse bewegingen
  • dikke verf

Het schilderij mag zichtbaar geschilderd zijn.

Maak gebruik van donkere contouren

Veel fauvisten zetten vormen aan met donkere lijnen.

Dat kan met:

  • donkerblauw
  • donkerpaars
  • zwart
  • donkergroen

Daardoor blijven de kleurvlakken duidelijk van elkaar gescheiden.

Denk in kleurvlakken

In plaats van alles geleidelijk in elkaar over te laten lopen, maak je grote kleurvlakken.

Bijvoorbeeld:

  • één vlak voor een boomstam
  • één vlak voor een grasveld
  • één vlak voor de lucht

Weinig overgangen zorgen voor meer kracht.

Laat emotie belangrijker zijn dan werkelijkheid

Vraag jezelf tijdens het schilderen af:

  • Welke sfeer wil ik oproepen?
  • Welke kleuren passen daarbij?
  • Welke kleuren maken mij blij?
  • Welke kleuren maken spanning?

De emotie bepaalt de kleurkeuze.

Gebruik een eenvoudige compositie

Fauvistische schilderijen zijn meestal overzichtelijk.

Plaats:

  • een boom centraal
  • een huis tegen een heuvel
  • een vaas bloemen op tafel
  • een gezicht beeldvullend

Een heldere compositie laat de kleuren optimaal spreken.

Werk snel en daardoor intuïtief

Fauvisme draait om spontaniteit.

Probeer een schilderij eens binnen:

  • 30 minuten
  • 1 uur
  • maximaal 2 uur

Te lang doorwerken leidt vaak tot overcorrectie en verlies van de oorspronkelijke energie.

Durf rustig eens flink te overdrijven

  • Maak kleuren feller.
  • Maak contrasten groter.
  • Maak schaduwen paars.
  • Maak zonlicht oranje.
  • Maak gras rood als dat beter voelt.
  • Overdrijving hoort bij de stijl.

Laat eens wat wit doek zichtbaar

Niet ieder stukje hoeft volledig dichtgeschilderd te zijn.

Soms versterken kleine open plekken juist de levendigheid van het werk.

Maak gebruik van dikke verf

Bij voorkeur schilder je met een royale hoeveelheid verf.

Impasto geeft:

  • meer levendigheid
  • meer lichtwerking
  • meer tastbaarheid

De verf wordt onderdeel van de expressie.

Oefening in het fauvistisch schilderen

Maak een schilderij van een eenvoudig landschap en leg jezelf de volgende regels op:

  • Gebruik maximaal zes kleuren.
  • Meng zo weinig mogelijk.
  • Gebruik alleen felle kleuren.
  • Werk met grote kleurvlakken.
  • Maak geen realistische schaduwen.
  • Gebruik zichtbare penseelstreken.
  • Maak het schilderij binnen één uur af.
  • Vraag je bij elke kleurkeuze af wat de sfeer versterkt, niet wat natuurgetrouw is.

Door deze beperkingen ga je automatisch losser werken en ontdek je hoe krachtig kleur op zichzelf kan zijn.

Controlelijst: is je werk echt fauvistisch?

Aan het einde kun je jezelf deze vragen stellen:

  • Zijn de kleuren die ik gebruik duidelijk onnatuurlijk?
  • Zijn mijn kleuren intens en zuiver?
  • Is de emotie belangrijker dan de werkelijkheid?
  • Zijn de penseelstreken goed zichtbaar?
  • Zijn vormen vereenvoudigd?
  • Zijn kleurcontrasten voldoende sterk?
  • Is het schilderij energiek en spontaan?
  • Voelt het geheel levendig en expressief?

Kun je de meeste vragen van dit lijstje met "ja" beantwoorden, dan is de kans groot dat je werk een duidelijk herkenbare fauvistische uitstraling heeft. De essentie van het fauvisme is niet het kopiëren van een vaste stijl, maar het onbevangen inzetten van kleur als belangrijkste middel om emotie, sfeer en persoonlijkheid over te brengen. 

Daardoor krijgt zelfs een eenvoudig onderwerp een krachtige, uitbundige en direct herkenbare uitstraling.