Posts tonen met het label hoogrenaissance. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hoogrenaissance. Alle posts tonen

donderdag 13 mei 2021

Paolo Veronese

 

KUNSTENAAR | Paolo Veronese 


Meester van de Renaissance, het Naturalisme en het Illusionisme


Personalia Paolo Veronese 

  • Geboortejaar 1528
  • Geboorteplaats Verona
  • Jaar van overlijden 1588

Biografie

Paolo Veronese, geboren als Paolo Caliari in 1528 in Verona, behoort tot de grootste schilders van de Italiaanse Hoogrenaissance. Zijn werk wordt gekenmerkt door een uitzonderlijk kleurgebruik, monumentale composities en indrukwekkende illusionistische effecten. Veronese wist religieuze, historische en mythologische onderwerpen om te vormen tot groots opgezette visuele spektakels die de rijkdom en pracht van het zestiende-eeuwse Venetië weerspiegelen.

Zijn schilderkunst combineert de idealen van de Renaissance met een scherp oog voor realistische details en een meesterlijke beheersing van perspectief. Daardoor wordt hij niet alleen gerekend tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de Renaissance, maar ook tot de grote meesters van het Naturalisme en het Illusionisme. Samen met Titiaan en Tintoretto bracht hij de Venetiaanse schilderkunst naar een ongekend hoog niveau.


Het vroege leven en de opleiding

Paolo Veronese werd geboren in Verona als zoon van een steenbewerker. Hoewel zijn familie geen directe banden had met de schilderkunst, viel zijn artistieke talent al vroeg op. Op veertienjarige leeftijd trad hij in de leer bij Antonio Badile, een gerespecteerde kunstenaar uit Verona.

Tijdens zijn opleiding ontwikkelde hij een grote belangstelling voor compositie, kleur en licht. Daarnaast werd hij sterk beïnvloed door Venetiaanse meesters zoals Giorgione en Titiaan. Hun rijke kleurgebruik en atmosferische schilderwijze zouden blijvend zichtbaar blijven in zijn eigen werk.


De Renaissance en Veronese

Veronese werkte tijdens de bloeiperiode van de Italiaanse Renaissance. Deze culturele beweging legde de nadruk op harmonie, evenwicht, menselijke waardigheid en de herontdekking van de klassieke oudheid.

Zijn schilderijen weerspiegelen deze idealen door hun uitgebalanceerde composities, monumentale figuren en aandacht voor menselijke emoties. Tegelijkertijd gaf Veronese een eigen invulling aan de renaissanceprincipes door een uitzonderlijk gevoel voor kleur en theatrale effecten.

Een van zijn beroemdste werken is De Bruiloft te Kana (1563), een monumentaal schilderij waarop het Bijbelse wonder van Jezus wordt afgebeeld. De scène speelt zich af in een indrukwekkend architectonisch decor met honderden figuren, rijke stoffen en schitterende details. Het werk toont zijn vermogen om complexe composities overzichtelijk en harmonieus te houden.


Het naturalisme van Veronese

Hoewel Veronese bekendstaat om zijn monumentale schilderijen, bezat hij ook een sterk naturalistisch talent. Zijn figuren ogen levendig en geloofwaardig, terwijl stoffen, juwelen, architectuur en landschappen met grote precisie zijn weergegeven.

Een uitstekend voorbeeld hiervan is De Aanbidding der Wijzen (1573). In dit schilderij toont hij een indrukwekkende rijkdom aan details. De kleding van de wijzen, de gezichtsuitdrukkingen van de aanwezigen en de subtiele lichtwerking zorgen voor een grote mate van realisme.

Veronese wist schoonheid en natuurgetrouwheid met elkaar te verbinden. Zijn schilderijen laten zien dat idealisering en observatie van de werkelijkheid elkaar niet hoeven uit te sluiten.


Illusionisme en ruimtelijke effecten

Een van de meest vernieuwende aspecten van Veronese's werk is zijn gebruik van illusionisme. Hij maakte gebruik van perspectief, licht en architectonische elementen om de indruk te wekken dat geschilderde ruimten daadwerkelijk bestaan.

Vooral in zijn plafondschilderingen en grote decoratieve opdrachten creëerde hij verbluffende ruimtelijke illusies. Muren lijken open te breken naar de hemel en plafonds veranderen in eindeloze architectonische constructies.

Een belangrijk voorbeeld hiervan is zijn werk voor het Palazzo Ducale in Venetië. Hier gebruikte hij perspectivische technieken om de beschikbare ruimte optisch te vergroten en een gevoel van grandeur te creëren.

Deze illusionistische benadering maakte zijn werk bijzonder aantrekkelijk voor kerken, paleizen en openbare gebouwen, waar kunst niet alleen decoratief maar ook indrukwekkend moest zijn.


Het Feest in het Huis van Levi en de Inquisitie

Ondanks zijn grote succes kwam Veronese in 1573 in conflict met de katholieke autoriteiten.

Zijn schilderij Het Laatste Avondmaal bevatte naast de Bijbelse figuren ook dwergen, soldaten, dienaren en andere wereldse personages. Na het Concilie van Trente werd religieuze kunst strenger gecontroleerd en de inquisitie vond deze toevoegingen ongepast.

Veronese werd opgeroepen om zijn keuzes te verdedigen. In plaats van het schilderij te wijzigen, veranderde hij eenvoudig de titel naar Het Feest in het Huis van Levi. Daardoor bleef het werk behouden zoals hij het had bedoeld.

Dit incident toont niet alleen zijn creativiteit, maar ook zijn onafhankelijkheid als kunstenaar.


Invloed en nalatenschap

Paolo Veronese overleed in 1588, maar zijn invloed bleef nog eeuwenlang voelbaar. Zijn monumentale schilderijen, rijke kleuren en illusionistische technieken vormden een belangrijke inspiratiebron voor latere kunstenaars.

Met name barokmeesters zoals Peter Paul Rubens bewonderden zijn kleurgebruik en dynamische composities. Ook kunstenaars uit de Rococo putten inspiratie uit zijn elegante en feestelijke schilderstijl.

Tegenwoordig wordt Veronese beschouwd als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Venetiaanse School en als een van de grote meesters van de Europese schilderkunst.


Samenvattend

Paolo Veronese was een kunstenaar die de idealen van de Renaissance combineerde met uitzonderlijke technische vaardigheden. Zijn naturalistische observaties, zijn meesterlijke kleurgebruik en zijn indrukwekkende illusionistische effecten maakten hem tot een van de meest vernieuwende schilders van zijn tijd.

Zijn monumentale werken behoren tot de hoogtepunten van de Venetiaanse kunst en blijven bezoekers van musea over de hele wereld fascineren. Daarmee heeft Veronese een blijvende plaats veroverd in de geschiedenis van de westerse kunst.


Stromingen

Paolo Veronese wordt tot de volgende stromingen gerekend.


 


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

dinsdag 11 mei 2021

Raffaello Sanzio Raphael

 

 

KUNSTENAARS  |  Raffaello Sanzio Raphael


De meester van de Hoogrenaissance



Personalia Raffaello Sanzio Raphael

  • Geboortejaar 1483
  • Geboorteplaats Urbino
  • Jaar van overlijden 1520

Biografie

Raffaello Sanzio, beter bekend als Raphael (1483-1520), behoort samen met Leonardo da Vinci en Michelangelo tot de drie grootste kunstenaars van de Hoogrenaissance. Geboren in Urbino en overleden op slechts 37-jarige leeftijd in Rome, liet hij een indrukwekkend oeuvre na dat tot op de dag van vandaag wordt bewonderd om zijn harmonie, schoonheid en technische perfectie.

Raphael wordt gezien als de kunstenaar die de idealen van de Hoogrenaissance het meest volledig wist te verwezenlijken. Zijn schilderijen kenmerken zich door evenwichtige composities, verfijnde kleuren, menselijke warmte en een uitzonderlijk gevoel voor perspectief. Zijn invloed op de kunstgeschiedenis is enorm geweest en zijn werk blijft een bron van inspiratie voor kunstenaars, kunsthistorici en kunstliefhebbers wereldwijd.


Vroege leven en opleiding

Raphael werd geboren in 1483 in Urbino, een belangrijk cultureel centrum tijdens de Renaissance. Zijn vader, Giovanni Santi, was schilder aan het hof van de Hertog van Urbino en introduceerde zijn zoon al op jonge leeftijd in de wereld van de kunst.

Na het overlijden van zijn vader zette Raphael zijn opleiding voort. Hij kwam terecht bij Timoteo Viti en later in de omgeving van Perugia, waar hij werd beïnvloed door de Umbrische School en kunstenaars als Pintoricchio.

Zijn vroege werken tonen een combinatie van laatgotische elegantie en renaissancistische vernieuwingen. Al snel bleek zijn uitzonderlijke talent voor compositie, perspectief en menselijke expressie.


Florence en de invloed van Leonardo en Michelangelo

Een beslissende fase in Raphael's ontwikkeling begon toen hij zich rond 1504 in Florence vestigde.

Daar bestudeerde hij intensief het werk van Leonardo da Vinci en Michelangelo. Van Leonardo leerde hij het subtiele gebruik van licht en schaduw, de zachte overgangen van het sfumato en de psychologische diepgang van zijn figuren.

Van Michelangelo nam hij de monumentale vormgeving, anatomische kennis en dynamische composities over.

Raphael wist deze invloeden echter niet simpelweg te kopiëren. Hij combineerde ze tot een geheel eigen stijl waarin harmonie, elegantie en evenwicht centraal stonden.


De Hoogrenaissance

Raphael wordt beschouwd als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Hoogrenaissance.

Deze kunststroming kenmerkt zich door:


  • Harmonische composities;
  • Perfect perspectief;
  • Evenwichtige verhoudingen;
  • Ideale schoonheid;
  • Heldere ruimtelijke opbouw.

Psychologische overtuigingskracht.

In zijn werk komen deze kenmerken samen op een manier die door velen wordt gezien als het hoogtepunt van de Renaissance.


De School van Athene

Raphael's beroemdste werk is zonder twijfel De School van Athene (1509-1511), geschilderd in de Stanze di Raffaello.

Dit monumentale fresco toont een denkbeeldige bijeenkomst van de grootste filosofen uit de klassieke oudheid.

Centraal staan:

  • Plato;
  • Aristoteles

Rond hen groepeerde Raphael talrijke denkers, wetenschappers en geleerden in een indrukwekkende architectonische ruimte.

Het fresco wordt bewonderd vanwege:

  • Het perfecte perspectief;
  • De uitgebalanceerde compositie;
  • De natuurlijke interactie tussen de figuren;
  • De harmonieuze integratie van architectuur en mens.

Het werk geldt als een van de absolute hoogtepunten van de westerse kunstgeschiedenis.


Madonna's en religieuze schilderkunst

Raphael verwierf ook grote bekendheid met zijn Madonna-schilderijen.

Werken zoals:

  • Madonna met het Kind;
  • Madonna van de Rozen;
  • Madonna del Prato;
  • Sixtijnse Madonna.

tonen zijn vermogen om tederheid, liefde en spiritualiteit op een overtuigende wijze weer te geven.

Zijn Madonna's onderscheiden zich door:

  • Rustige composities;
  • Zachte kleuren;
  • Harmonieuze figuren;
  • Menselijke warmte.

Deze schilderijen behoren tot de meest geliefde religieuze kunstwerken uit de Renaissance.


Portretten van de Renaissance

Naast religieuze kunst was Raphael een uitmuntend portretschilder.

Een van zijn bekendste portretten is het Portret van Baldassare Castiglione, waarin hij niet alleen de uiterlijke kenmerken van zijn model vastlegde, maar ook diens intelligentie, waardigheid en persoonlijkheid.

Zijn portretten worden gekenmerkt door:

  • Psychologische diepgang;
  • Natuurlijke houdingen;
  • Verfijnd kleurgebruik;
  • Elegante eenvoud.

Hierdoor behoren ze tot de hoogtepunten van de renaissanceportretkunst.


De Vaticaanse Stanzen

In 1508 werd Raphael door Paus Julius II naar Rome gehaald om de pauselijke vertrekken in het Vaticaan te decoreren.

Naast De School van Athene schilderde hij onder meer:

  • Disputa del Sacramento;
  • Parnassus;
  • De Kardinale Deugden.

Deze fresco's behoren tot de grootste prestaties van de Renaissance en tonen Raphael op het hoogtepunt van zijn artistieke kunnen.

De decoraties van de Vaticaanse Stanzen vestigden definitief zijn reputatie als de belangrijkste schilder van zijn generatie.


Architect en ontwerper

Na de dood van Donato Bramante werd Raphael benoemd tot hoofdarchitect van de bouw van de Sint-Pietersbasiliek.

Daarnaast ontwierp hij:

  • Paleizen;
  • Kerkgebouwen;
  • Tapijten;
  • Archeologische reconstructies.

Zijn veelzijdigheid toont aan dat hij veel meer was dan alleen schilder.


Invloed op latere kunstenaars

De invloed van Raphael op de kunstgeschiedenis is enorm.

Kunstenaars als:

  • Titiaan
  • Caravaggio
  • Bartholomeus Spranger

bestudeerden zijn composities en techniek.

Ook tijdens de Barok, het Neoclassicisme en zelfs de negentiende eeuw bleef Raphael gelden als het voorbeeld van artistieke perfectie.


Overlijden en nalatenschap

Raphael overleed onverwacht op 6 april 1520, vermoedelijk aan een ziekte die zich snel ontwikkelde.

Zijn dood veroorzaakte grote verslagenheid in Rome. Hij werd begraven in het beroemde Pantheon, een eer die slechts weinig kunstenaars ten deel viel.

Zijn graf draagt een beroemde inscriptie waarin wordt gesteld dat de natuur vreesde overwonnen te worden zolang Raphael leefde, en stierf toen hij overleed.


Samenvattend

Raffaello Sanzio, beter bekend als Raphael, belichaamt als geen ander de idealen van de Hoogrenaissance. Zijn meesterlijke beheersing van compositie, perspectief, kleur en menselijke emotie resulteerde in kunstwerken die nog altijd tot de hoogtepunten van de westerse beschaving behoren.

Met meesterwerken als De School van Athene, zijn talloze Madonna's en zijn fresco's in het Vaticaan heeft hij een blijvende invloed uitgeoefend op de ontwikkeling van de kunst. Zijn werk blijft een toonbeeld van schoonheid, harmonie en menselijke waardigheid en vormt een van de grootste nalatenschappen uit de geschiedenis van de schilderkunst.

 

Stromingen

Raffaello Sanzio Raphael wordt tot de volgende stromingen gerekend:



 


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

woensdag 5 mei 2021

Andrea Del Sarto

 

KUNSTENAARS  | Andrea Del Sarto 


Was een vooraanstaand Italiaans schilder uit de hoogrenaissance periode



Personalia Andrea del Sarto

  • Geboortejaar 1486
  • Geboorteplaats Florence
  • Jaar van overlijden 1530

Biografie

Wie was Andrea del Sarto

Andrea del Sarto werd geboren in Florence, Italië in 1486. Hij was een vooraanstaand Italiaans schilder uit de hoogrenaissanceperiode, voornamelijk actief in Florence. Hij werd opgeleid door zijn vader, een kleermaker, en later door een lokale schilder. Hij ging in de leer in het atelier van Andrea di Cosimo, waar hij de basis van het schilderen leerde.

Andrea del Sarto is bekend door zijn realistische figuren

Del Sarto's vroege werken tonen de invloed van zijn meester, maar hij ontwikkelde al snel zijn eigen stijl. Hij stond bekend om zijn vaardigheid in tekenen en zijn vermogen om zeer realistische figuren te creëren. Hij stond ook bekend om zijn vermogen om emoties over te brengen door middel van zijn schilderijen, wat hem de bijnaam "Andrea degli Impiccati" (Andrea van de Gehangenen) opleverde vanwege zijn vermogen om het lijden van de gekruisigde Christus uit te beelden.


Bekende werken van Andrea del Sarto

Zijn beroemdste werken zijn 'De Madonna van de Harpijen', 'De Heilige Familie' en 'Het Laatste Avondmaal'. Hij was ook een gerespecteerd leraar en zijn studenten waren Jacopo da Pontormo en Rosso Fiorentino.



Productief schilder, tekenaar en graficus

Andrea del Sarto was ook een productief tekenaar en graficus, zijn tekeningen omvatten vele prachtige studies van de menselijke figuur, zowel in beweging als in rust, evenals landschappen en architecturale ontwerpen.


Meesterwerken uit de hoogrenaissance

Andrea Del Sarto's stijl kan worden omschreven als elegant, harmonieus en evenwichtig, zijn schilderijen worden gekenmerkt door de delicate behandeling van oppervlakken, de helderheid van de kleuren en het bekwame gebruik van licht en schaduw. Zijn figuren worden gekenmerkt door de schoonheid, gratie en realisme, veel van zijn werken worden beschouwd als meesterwerken uit de hoogrenaissance.



Andrea del Sarto is achter gebleven qua bekendheid

Ondanks zijn talenten heeft del Sarto nooit de roem en het succes van zijn tijdgenoten, zoals Rafaël en Michelangelo, bereikt. Hij stierf in 1531 in Florence en zijn reputatie verdween grotendeels uit de geschiedenis tot de 19e eeuw.


Stromingen

Andrea Del Sarto wordt tot het Manïerisme gerekend.


zondag 2 mei 2021

Arnico Aspertini

 

KUNSTENAARS |  Arnico Aspertini 

Aspertini wordt geassocieerd met de hoogrenaissance

Personalia Arnico Aspertini

  • Geboortejaar 1475
  • Geboorteplaats Bologna
  • Jaar van overlijden 1552

Biografie


Arnico Aspertini was een Italiaanse kunstenaar uit de Renaissance, geboren rond 1470 in Bologna en overleden in 1552. Aspertini was een schilder en tekenaar die vooral bekend staat om zijn bijdragen aan de kunstwereld in de regio Emilia-Romagna in Italië tijdens de late 15e en vroege 16e eeuw.

Stijl en invloeden op het werk van Aspertini

Aspertini wordt geassocieerd met de hoogrenaissance. Hij was beïnvloed door kunstenaars als Raphael. Zijn stijl heeft een zekere expressieve intensiteit, die voor een groot deel ook wel toe te schrijven is aan zijn gebruik van levendige composities.

Werk

Arnico Aspertini heeft een verscheidenheid aan schilderijen en fresco's gemaakt. Een groot deel van zijn werk bestaat uit religieuze werken, portretten en mythologische taferelen. Aspertini was ook bedreven in het maken van tekeningen en schetsen. Deze dienden vaak als voorbereidende studies voor zijn schilderijen, een techniek die in deze tijd niet ongebruikelijk was. Opmerkelijk is dan wel dat ze bewaard gebleven zijn.

Samenwerkingen met Francesco Francia

Aspertini werkte samen met de gerenommeerde schilder Francesco Francia in Bologna. Deze samenwerking zal zeker bijgedragen hebben aan de ontwikkeling van zijn eigen stijl en techniek.

Belangrijk werk


Een van zijn opmerkelijke werken van Arnico Aspertini is het altaarstuk "The Baptism of Christ." Hij schilderde dit voor de kathedraal van Bologna. Dit altaarstuk toont prima de vaardigheid van Aspertini in het weergeven van menselijke figuren en landschappen.

Invloed op latere kunstenaars

Hoewel Aspertini niet zo beroemd geworden is als sommige andere kunstenaars uit de Renaissance, heeft zijn werk wel degelijk invloed gehad op latere generaties kunstenaars. En dan vooral in de regio Emilia-Romagna.

Stromingen

Arnico Aspertini wordt tot het Manïerisme gerekend.


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

zaterdag 2 februari 2019

Renaissance

KUNSTSTROMINGEN | Renaissance

Er is weer licht na de lange periode duisternis

De wedergeboorte van de kunst



Letterlijk vertaald betekent de term Renaissance wedergeboorte. Met die wedergeboorte wordt verwezen naar de terugkeer van de westerse kunst en cultuur die in de duistere middeleeuwen die aan deze periode vooraf gingen, vrijwel volledig waren verdwenen.

De stuwende kracht achter de renaissance was de opkomst van het humanisme, dat vooral door filosofen als Erasmus steeds belangrijker werd naast het traditionele christendom en dat daarmee een nieuwe wereld met een andere manier van denken ontsloot.

Het was daarmee een tijd van zoekende kunstenaars, wat niet zelden allerlei richtingen opleverde die zeker niet in één lijn lagen. Tegenstellingen kwamen veel voor.  De opkomst van het humansime en de aandacht voor het klassieke zorgden voor conflicterende inzichten die vaak in de kunst tot uiting kwamen.Al met al was de renaissance van groot belang voor de ontwikkeling van de kunst maar het was zeker geen periode van harmonie en samenwerking.

Begin en einde van de Renaissance zijn niet echt exact bekend

Men gaat er van uit dat de Renaissance begonnen is rond 1300 en dat we ergens rond 1600 het einde vinden. Het mag duidelijk zijn dat bij een beweging die driehonderd jaar duurt het begin en einde niet erg exact zijn aan te geven maar dat mag natuurlijk ook geen probleem genoemd worden.

De ambitie kwam terug

Men werd zich in de tijd van de renaissance weer bewust van de verworvenheden van eeuwen terug. En heel belangrijk, de mensheid kreeg haar ambities weer terug. Het was mede daardoor een zeer vruchtbare tijd. En al helemaal waar het ontdekkingen en dergelijke betrof.

Niet alleen Italië

Velen denken bij renaissance direct aan Italië. Maar ook de meer noordelijke delen van Europa hebben een flink steentje bijgedragen. Met name het naturalisme wordt geacht in Noord-Europa zijn grondslag te hebben waarbij Nederlandse en Vlaamse schilders een belangrijke rol gespeeld hebben.

Perspectief gaat een rol spelen

De kunst uit de renaissance laat zich vooral beschrijven met termen als verwijzend naar de klassieke wereld van de Romeinse en Griekse kunst. En gericht op symmetrie die meestal in het werk wel terug te vinden is. Maar ook de opkomst van het perspectief om een goed ruimtelijk effect aan te geven was een belangrijke ontwikkeling die de kwaliteit van de werken snel ten goede kwam. Het lineaire perspectief zoals we dat vandaag de dag nog kennen is in deze periode ontwikkeld en verving het belangrijkheidsperspectief waarbij de belangrijkste persoon van de afbeelding zo centraal en groot mogelijk werd afgebeeld, wat een waarheidsgetrouwe afbeelding zeker niet ten goede kwam.


Natuurgetrouwe afbeeldingen worden van groot belang

De ontwikkeling van het perspectief stond niet op zich. De kunstenaars in de renaissance waren veel bezig met het ontwikkelen van de theorie achter hun werk. Er was een duidelijk streven naar een steeds betere, natuurgetrouwe vastlegging. Men ging op zoek naar systematische methoden en technieken om kunst te vervaardigen. Dit leidde tot een soort onderling concurrentie die het ambacht van kunstenaar op een steeds hoger voetstuk zette. Was het voor die tijd gewoon een vak als ieder ander, de status van kunstenaar begon te groeien. Men begon steeds meer het culture aspect van kunst te begrijpen en het een plaats in de samenleving te geven.

Achter de schermen werd de druk uitgeoefend

Met een dergelijke beweging zijn er altijd personen die daar achter de schermen een stempel op willen drukken, zeker als er tegenstrijdige belangen zijn. Met name verschillende pausen probeerden de wat verminderende invloed van Rome te herstellen, waarbij wereldlijke vorsten vooral de eigen macht probeerden te vergroten. Ook op de achtergronden speelden dus allerlei conflicten een rol mee, waarbij de kunstenaar gebruikt werd om deze te beslechten. Men zag het belang van kunst en de gevolgen die er mee te bereiken waren en maakte daar gretig gebruik van. Uiteindelijk won de wereldlijke macht geleidelijk aan van de religieuze machthebbers, onder meer door de snel uitdijende wereld.

 

Aandacht voor de klassieke wereld

Men ging nu ook meer op zoek naar de juiste waarneming en vastlegging van de wereld. Een zoektocht waarbij men zich onder invloed van het opkomende humanisme en de steun van wereldlijke machthebbers niet langer meer beperkte tot uitsluitend christelijke en religieuze voorstellingen. Ook de klassieke wereld kreeg weer een duidelijke belangstelling  De helden, figuren en goden uit de klassieke mythologie zorgden bij de kunstenaars voor nieuwe bronnen van inspiratie die onder het christendom niet mogelijk waren geweest.

Richtingen binnen de Renaissance


Niet alleen zijn er veel onderstromingen in de Renaissance, er worden ook een aantal hoofdrichtingen onderkend, die meestal gericht zijn op een plaats of gebied.

We hebben het dan over

  • de vroegrenaissance, 
  • de Venetiaanse renaissance, 
  • de Hoogrenaissance 
  • en tot slot de Noord-Europese Renaissance
die ieder voor zich op deze site worden uitgewerkt.

Renaissance





Kenmerkende kunstenaars uit de renaissance


Onderstromingen van de renaissance

De renaissance kende nogal wat onderstromingen:


Extra zoekwoorden voor renaissance


  • Kenmerken van de renaissance
  • Renaissance kunststroming
  • Geschiedenis van de renaissance
  • Lineair perspectief
  • Humanisme en kunst
  • Leonardo da Vinci, Michelangelo
  • Rafaël
  • Italiaanse renaissance
  • Vlaamse renaissance