Posts tonen met het label Salon van Parijs. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Salon van Parijs. Alle posts tonen

maandag 10 mei 2021

Edouard Manet

 

KUNSTENAARS | Edouard Manet



Een zoektocht naar erkenning van de kant van de académie.



Personalia Edouard Manet

  • Geboortejaar 1832
  • Geboorteplaats Parijs
  • Jaar van overlijden 1883

"De salon is het echte slagveld"


Olympia

Biografie

De vader van Manet was rechter. Hij wist dus in elk geval wat de wet was en hoe je aan de goede kant moest blijven. Een oom herkende de artistieke potentie van de jonge Manet en nam hem mee naar musea en galeries. Hij spoorde Manet aan om in de kunst te gaan.

Manet deed veel pogingen om op de salon van Parijs te komen. Hij verlangde op extreme wijze naar erkenning van de kant van de académie.  Toch deed hij weinig moeite om zich aan te passen aan de soms bijna bizarre regels die de Salon van Parijs aan de werken stelde. Maar zijn werk sprak in die wereld van gedempte maar toch sprekende kleuren, fantastische lijnvoering en perspectief volgens de wél goedgekeurde principes Raphaël, duidelijk onvoldoende aan. 

Wel kwam Manet op de zogenaamde Salon de refusés, de tentoonstelling van de geweigerde kunstenaars, die mede op initiatief van Napoleon III tot stand kwam. Napoleon III gaf de kunst daarmee een nieuw, door de staat gesteund platform en heeft mede daardoor flink bijgedragen aan de latere ontwikkelingen in de kunstwereld. 

bar in de Folies-bergère
bar in de Folies-bergère

Het eerste schilderij van Manet dat de Salon haalde was Olympia. Maar het sensuele naakt veroorzaakte direct de nodige discussie vanwege de vele toespelingen die er in verwerkt waren. Daardoor werd het ook niet het succes waar Manet op gehoopt had. Wel kreeg hij er een paar nieuwe bewonderaars door, zoals de schilder Monet.

Manet wordt ook niet echt onder de impressionisten  gerekend. Zijn vele pogingen om tot de Salon de  Paris door te breken, zorgden er voor dat hij  uiteindelijk nergens meer onder viel. Hierdoor kwam hij  tussen de  wal en het schip terecht. Wel wordt hij gezien als één van de eerste kunstenaars die nadacht over het uitbreiden van de figuratieve kunst met een eigen inbreng van de kunstenaar. Mogelijk was deze benadering ook één van de redenen dat hij nergens bij leek te horen.

Dejeuner sur l'herbe

Overigens was Manet getrouwd met een Nederlandse, namelijk met Suzanne Leerhof uit Zaltbommel.

Net als Courbet enkele jaren eerder, richt Manet een eigen paviljoen in op de wereldtentoonstelling. Dit paviljoen was gefinancierd  met geld van zijn moeder. Dit zorgt in elk geval voor  bekendheid in de wereld van de  landschapsschilders die plein air werkten.

Door de Frans-Duitse oorlog in 1870 verhuisden veel  kunstenaars, waaronder Manet, naar Londen.

Stromingen

Edouard Manet wordt tot het Realisme gerekend.

Bekende werken (zie Google afbeeldingen)

  • Déjeuner sur l'herbe
  • Olympia

 


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

zaterdag 8 mei 2021

Jean Auguste Dominique Ingres

 

KUNSTENAARS | Jean Auguste Dominique Ingres

Personalia Jean Auguste Dominique Ingres

  • Geboortejaar 1780
  • Geboorteplaats Montouban
  • Jaar van overlijden 1867

Biografie

Jean Auguste Dominique Ingres wint in 1801 de Prix de Rome

Vorm is voor Ingres belangrijker dan de correcte anatomie. De leiding van de salon vindt het prachtig en de mening van het kunstpubliek interesseert Ingres verder maar matig. Maar hij blijft met zijn eigen anpak wel netjes binnen de vormen van die verlichting en het Neoclassicisme de kunstenaar uit die tijd bijna voorschrijven.

Ingres staat verder vooral bekend om een wel erg overdreven perfectie. En juist dat is zeer populair bij de Salon van Parijs. Ingres is een leerling van David

Bekende werken

  • Grande Odalisque (1814)

  • Jupiter en thetis

  • De  gelofte van Lodewijk XIII

Na een weinig succesvol debuut op de Salon van  Parijs in 1819, met zijn schilderij Grande Odalisque,  waagde Ingres de sprong in het diepe opnieuw in 1824. Dit keer met niet minder dan  met zeven nieuwe schilderijen. Hij won de  conservatieve critici voor zich met het schilderij: "De  gelofte van Lodewijk XIII", dat hij in opdracht van het  ministerie van binnenlandse zaken had gemaakt  voor de kathedraal van Montauban.  

Het schilderij wordt echter als onrealistisch gezien, hoewel het  historisch wel juist schijnt te zijn als je alle engeltjes en zo weglaat. Maar het schilderij mocht wel op de Salon van Parijs
En dat zorgde daarna voor de doorbraak van Ingres.

Stromingen

Jean Auguste Dominique Ingres wordt tot de volgende stromingen gerekend.


 


donderdag 6 mei 2021

Théodore Gericault

 

KUNSTENAARS | Théodore Gericault


Pionier van de Romantiek en meester van menselijke emotie


Personalia Théodore Géricault

  • Geboortejaar 1791
  • Geboorteplaats Rouen
  • Jaar van overlijden 1824

Biografie

Théodore Géricault (1791-1824) was een Franse schilder die een doorslaggevende rol speelde in de ontwikkeling van de Romantiek. Zijn werk markeert de overgang van het Neoclassicisme naar een kunst waarin emotie, drama en menselijke ervaring centraal staan. Samen met Eugène Delacroix wordt hij beschouwd als een van de grondleggers van de Franse Romantiek.

Hoewel zijn carrière kort duurde, wist Géricault een enorme invloed uit te oefenen op de kunst van de negentiende eeuw. Zijn schilderijen onderscheiden zich door hun krachtige emotionele lading, dynamische composities en aandacht voor actuele maatschappelijke gebeurtenissen. Daarmee legde hij de basis voor een nieuwe generatie kunstenaars die de menselijke emotie centraal stelden.


Vroege leven en opleiding

Théodore Géricault werd geboren op 26 september 1791 in Rouen, Frankrijk, in een welgestelde familie. Hoewel zijn vader liever zag dat hij een zakelijke carrière zou volgen, bleek al vroeg dat Géricault een uitzonderlijk artistiek talent bezat.

Op zestienjarige leeftijd begon hij zijn opleiding aan de prestigieuze École des Beaux-Arts in Parijs. Daar studeerde hij onder leiding van Pierre-Narcisse Guérin.

Hoewel zijn opleiding sterk geworteld was in het Neoclassicisme, voelde Géricault zich steeds meer aangetrokken tot onderwerpen waarin emotie, beweging en menselijke kwetsbaarheid centraal stonden. Deze voorkeur zou later uitgroeien tot een van de belangrijkste kenmerken van zijn oeuvre.


De opkomst van de Romantiek

Aan het begin van de negentiende eeuw begon de Romantiek zich te ontwikkelen als reactie op het rationele karakter van het Neoclassicisme.

De Romantiek legde de nadruk op:

  • Emotie;
  • Verbeelding;
  • Individualiteit;
  • Natuurbeleving;
  • Het sublieme.

Géricault voelde zich sterk verbonden met deze nieuwe ideeën. In plaats van heldhaftige historische scènes koos hij vaak voor onderwerpen die menselijke emoties, drama en maatschappelijke realiteit centraal stelden.

Hierdoor werd hij een van de eerste kunstenaars die de idealen van de Romantiek overtuigend wist te vertalen naar de schilderkunst.


Het Vlot van de Medusa

Géricaults beroemdste meesterwerk is zonder twijfel Het Vlot van de Medusa (Le Radeau de la Méduse, 1818-1819).

Dit monumentale schilderij is gebaseerd op de ramp met het Franse fregat Méduse in 1816. Na een scheepsramp werden tientallen mensen achtergelaten op een geïmproviseerd vlot, waarvan slechts een klein aantal overleefde.

Het schilderij is dus gebaseerd op een  waar gebeurd verhaal. Het is van oorsprong als een soort  drama bedoeld maar degenen die er op afgebeeld zijn, zien er voor schipbreukelingen die een tijd op zee rondgezworven hebben, wel opvallend goed uit.  Hoewel het schilderij niet helemaal perfect was, is Het vlot van de medusa wel op de salon toegelaten

Het schilderij toont:

  • Wanhoop;
  • Hoop;
  • Menselijk lijden;
  • Overlevingsdrang;
  • Emotionele intensiteit.

Om het werk zo authentiek mogelijk te maken, sprak Géricault met overlevenden, bestudeerde hij lijken in mortuaria en maakte hij talloze voorbereidende studies.

Het resultaat was een schilderij dat de kunstwereld schokte door zijn rauwe realisme en emotionele kracht. Tegenwoordig geldt het als een van de grootste meesterwerken van de Romantiek.


Doorbraak op de Salon van Parijs

Toen Het Vlot van de Medusa werd tentoongesteld op de Salon van Parijs 1819 veroorzaakte het heftige reacties.

Sommige critici waren geschokt door de dramatische voorstelling van dood en wanhoop. Anderen bewonderden juist de vernieuwende kracht van het werk.

Ondanks de controverse zorgde de tentoonstelling ervoor dat Géricault nationale bekendheid verwierf en dat de Romantiek definitief haar plaats opeiste binnen de Franse kunstwereld.


Relatie met Eugène Delacroix

Een van de belangrijkste personen in Géricaults artistieke omgeving was Eugène Delacroix.

De twee kunstenaars ontwikkelden een nauwe vriendschap en deelden een passie voor emotionele expressie en vernieuwende schilderkunst.

Delacroix poseerde zelfs als model voor een van de figuren in Het Vlot van de Medusa.

De invloed van Géricault op Delacroix is duidelijk zichtbaar in werken zoals:

  • De Slachting van Chios (1824);
  • De Vrijheid leidt het Volk (1830).

Door zijn voorbeeld hielp Géricault mee aan de ontwikkeling van een nieuwe generatie romantische kunstenaars.


Paarden en beweging

Naast historische en maatschappelijke onderwerpen had Géricault een grote fascinatie voor paarden.

Hij schilderde talrijke werken waarin paarden centraal staan, waaronder:

  • Rennen;
  • Militaire scènes;
  • Jachtvoorstellingen;
  • Ruiterportretten.

Zijn aandacht voor anatomie en beweging maakte deze schilderijen bijzonder levendig.

Deze werken tonen zijn uitzonderlijke vermogen om energie, snelheid en dynamiek vast te leggen.


Psychologische portretten


In zijn latere jaren maakte Géricault een opmerkelijke reeks portretten van patiënten uit psychiatrische instellingen.

Deze schilderijen, vaak aangeduid als de Monomanen, tonen mensen die lijden aan verschillende psychische aandoeningen.

Ze vallen op door:

  • Psychologische diepgang;
  • Empathische benadering;
  • Realistische observatie;
  • Afwezigheid van idealisering.

Deze werken behoren tot de vroegste voorbeelden van psychologisch realisme in de Europese kunstgeschiedenis.


Techniek en stijl van Géricault

Géricaults schilderstijl wordt gekenmerkt door:

  • Krachtige penseelstreken;
  • Dramatische lichtwerking;
  • Dynamische composities;
  • Realistische anatomie;
  • Emotionele intensiteit.

Zijn werken tonen een voortdurende zoektocht naar authenticiteit en menselijke waarheid.

Géricault combineerde de technische vaardigheden van het Neoclassicisme met de emotionele kracht van de Romantiek, waardoor een geheel nieuwe artistieke taal ontstond.


Vroege dood en blijvende invloed

Géricault overleed op 26 januari 1824 in Parijs, waarschijnlijk als gevolg van complicaties na meerdere valpartijen en een langdurige ziekte. Hij werd slechts 32 jaar oud.

Ondanks zijn korte leven had hij een enorme invloed op de kunstgeschiedenis.

Zijn werk inspireerde niet alleen Delacroix, maar ook latere kunstenaars die zich bezighielden met:

  • Realisme;
  • Romantiek;
  • Historische schilderkunst;
  • Maatschappelijke betrokkenheid;
  • Psychologische portretkunst.

Zijn schilderijen bevinden zich tegenwoordig in de collecties van onder meer het Musée du Louvre en het Metropolitan Museum of Art.


Samenvattend

Théodore Géricault was een baanbrekende kunstenaar die de weg vrijmaakte voor de Romantiek. Met meesterwerken als Het Vlot van de Medusa bracht hij emotie, drama en menselijke kwetsbaarheid naar het centrum van de kunst.

Zijn vernieuwende benadering van actuele gebeurtenissen, zijn psychologische diepgang en zijn invloed op kunstenaars zoals Eugène Delacroix maken hem tot een van de belangrijkste figuren uit de negentiende-eeuwse kunstgeschiedenis. Zijn werk blijft een indrukwekkend voorbeeld van de kracht van kunst om menselijke ervaringen zichtbaar te maken.


SEO-keywords: 




Théodore Gericault zette  de romantiek rond 1820 in Frankrijk op gang. Hij deed dat samen met delacroix. Het publiek moet eerst niet veel van de romantiek hebben  maar de Salon van Parijs ziet het wel zitten.  Théodore Gericault was de leraar van Delacroix

 Stromingen

Théodore Gericault wordt tot de Romantiek gerekend.



zondag 16 februari 2020

Jean François Millet

KUNSTENAARS | Jean François Millet

De schilder van de arbeidsklasse

Het voorbeeld van Vincent van Gogh


De Franse schilder Jean François Millet werd geboren in 1928 en overleed in 1875

Millet is vooral bekend van zijn schilderijen van boeren op het land. Zijn werk lijkt sterk beïnvloed te zijn door de schilder Gustave Courbet, die ook de landarbeiders als onderwerp had. Millet woonde in Barbizon waar hij echter niet zoals de schilders van de school van Barbizon het landschap als onderwerp nam maar de arbeiders die in dat landschap aan het werk waren.

Door het gebruik van licht- en kleureffecten weet Jean François Millet de arbeidersklasse op een bijzondere manier neer te zetten. Dit wordt echter ook wel tegen hem gebruikt omdat het werk van Millet nog wel eens als "in scene gezet" wordt betiteld. Het zou niet echt naar het plattelandsleven zijn geschilderd.

Zijn werk werd door de Salon van Parijs vrijwel direct in de ban gedaan omdat men niet op landarbeiders zat te wachten.

Zijn werk diende vooral Vincent van Gogh als voorbeeld in de periode dat hij zich bezig hield met het schilderen van landarbeiders.

Millet wordt gerekend tot het realisme

woensdag 5 februari 2020

Royal Academy of arts

KUNSTTERMEN | Royal Academy of arts



De Royal Academy of arts was de Engelse tegenhanger van de "Salon van "Parijs".



En net zo traditioneel ingesteld

 
Beide instituten hebben het nodige gemeen. Beide waren bijvoorbeeld zeer traditioneel ingesteld. Nieuwe ontwikkelingen in de kunst werden pas in een laat stadium overgenomen ..

De Royal Academy of arts  bestaat nog steeds. Maar nu is het meer een soort van museum geworden.

"Varnishing day"

In de tijden van Turner en andere bekende schilders kende de Royal Academy een jaarlijkse terugkerende dag die "varnishing day" werd genoemd. Het oorspronkelijke idee hier achter was een speciale dag waarop kunstenaars hun werk konden vernissen voordat de "Summer Exhibition" plaats zou hebben. Maar een interessante bijkomstigheid was dat het ook een soort van besloten tentoonstelling was waar kunstenaars, journalisten en beroemdheden elkaar konden ontmoeten.

Turner

Turner stond er om bekend dat hij op de ze dag zijn werken niet alleen van vernis voorzag maar ook nog kleine wijzigingen aanbracht. Zelfs werden er werkzaamheden verricht aan doeken die nog onvoldoende afgewerkt waren.  Het mag duidelijk zijn dat Turner hiermee goed extra aandacht voor zijn werk wist te realiseren.,

Tadema en Waterhouse

Eind 1800 begint de belangstelling van kunstenaars voor de Royal Academy of Arts af te nemen. De kunstwereld gaat duidelijk een andere kant op dan wat de academy voor lijkt te staan. Alleen Millais weet zich er lang staande te houden en weet zelfs op een gegeven moment de leiding te nemen. 

Ook John William Waterhouse en Alma Tadema gooien binnen de Academy hoge ogen,


Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen


dinsdag 24 december 2019

Salon van Parijs

KUNSTTERMEN | Salon van Parijs


Een plekje voor je kunst op de salon van Parijs was ooit het hoogst haalbare


Was de graadmeter voor de stand van de cultuur, met name in Frankrijk


De salon van Parijs werd georganiseerd  door de Académie des Beaux Arts in Parijs. Deze jaarlijkse tentoonstelling was zeker in de 18e en 19e eeuw een graadmeter voor de stand van de cultuur, met name in Frankrijk. Het feit de een kunstwerk voor deze jaarlijkse tentoonstelling werd toegelaten was zeer bijzonder voor een kunstenaar. De waardering van de jury werd uitgedrukt in medailles en het bezit van een dergelijke medaille was van groot belang voor de verdere loopbaan van een kunstenaar. Het gaf hen en hun werk prestige en zorgde dus voor opdrachten. En de mogelijkheid om van het kunstenaarschap te leven, iets dat in de loop der tijden altijd al lastig voor kunstenaars is geweest.

Er werd veel aangeboden kunst afgekeurd

De jury die over de toelating op de salon van Parijs besliste was zeker zeer kritisch en menig werk werd dan ook afgekeurd. Onderwerpen dienden een klassieke uitstraling te hebben en liefst te verwijzen naar taferelen uit de Bijbel of de mythologie. Overigens was de mening van de Académie des Beaux Arts vaak in het geheel niet in overeenstemming met de mening van het publiek. Dit werd voor enkele kunstenaars zo gortig dat men zelfs, met zelfs ondersteuning van Napoleon III met een eigen versie van de Salon kwam waar uitsluitend afgekeurde werken kwamen te hangen.

Een koppig instituut

De academie die over de toelating besliste stond bekend als een koppig instituut dat zichzelf wel eens vooral al hoeder van bestaande waarden op het gebied van de kunst leek te zien. Van enig initiatief of innovatie was nooit sprake. Daarmee werd elke vorm van vernieuwend denken in de kunst de kop ingedrukt. De norm was de kunst van de grootmeesters uit de middeleeuwen. Daar werd elke vorm van kunst aan gerelateerd. Dat heeft het bijvoorbeeld het impressionisme knap lastig gemaakt, maar aan de andere kan ook een aanzet gegeven tot een andere manier van werken en denken bij kunstenaars. Die lieten de Salon van Parijs meer en meer links liggen en regelden de verkoop op een andere manier

De stugheid en gebrek aan flexibiliteit van de Salon hebben daarmee in een forse mate bijgedragen aan de ontwikkelingen van de kunst van de 19e en 20e eeuw. Kunstvormen die de leden van de Academie zeker fel afgekeurd zouden hebben en daar zit zeker een soort van ironie in.

Hoe groter het kunstwerk, hoe beter

Een kunstwerk dat aan de salon van Parijs werd aangeboden ter beoordeling moest in elk geval groot qua afmetingen zijn. Hoe groter het kunstwerk was, hoe beter het af en toe leek te zijn.  Op afbeeldingen die van deze salon bewaard zijn gebleven is te zien dat er werken hingen die bijna de gehele wand besloegen.

Onderwerpkeuze was van groot belang

Ook de onderwerpkeuze van de kunstenaar speelde als gezegd een belangrijke rol. Als een werk niet volledig technisch perfect was, werd het zeker afgekeurd. Maar als het onderwerp te controversieel was wachtte het werkstuk hetzelfde lot. Portretten werden zelden toegelaten vanwege het gebrek aan vernieuwing dat van een portret vaak uitgaat. De opdrachtgever van een portret zal immers graag natuurgetrouw weergegeven worden en daar past geen experimenteren met stijlen en dergelijke bij. Dat spreekt voor zich.

Situatie op de salon van Parijs vanaf 1850

Vanaf ongeveer 1850 wordt de salon volledig gedomineerd door een tweetal schilders, namelijk Gérôme en Chassériau. Beide schilders richten zich vooral op de de elite. Deze wordt ook weergegeven, in het algemeen met de klassieke oudheid als achtergrond. Van de onderwerpen zoals bijvoorbeeld Courbet die schilderde, de armere klasse, meestal druk aan het werk om hun brood te verdienen, was aan de Jury van de salon ook toen nog niet echt besteed, hoewel Courbet nog wel een medaille veroverde voor zijn werk met de begrafenis in Ornans.

Het werk van de schilders van Barbizon kan evenmin op veel waardering rekenen. Landschappen en de natuur werden toch wel als knap "ordinair" beschouwd. En het was dan ook lastig voor de schilders van de school van Barbizon om een plek op de Salon te krijgen. De schilder Rousseau was bijvoorbeeld zo hardnekkig bezig dat het hem de bijnaam van de "Grand refusé" opleverde.

Ordinair werk wordt welkom rond 1870

Vanaf ongeveer 1870 zien we geleidelijk aan wel een voorzichtige verandering in de onderwerpkeuze. Ook afbeeldingen van de "gewone"man beginnen een plaats te krijgen op de Salon. De weeskinderen van Bastien Leplage en zijn rustende boeren worden er zelfs populair. Een reden van de populariteit is de extreme natuurgetrouwheid waarmee de schilderijen gemaakt zijn. Met name een schilder als William Bouguerau is hiermee in brede kring bekend geworden. De man in de straat vindt het nu ook allemaal prachtig.

Terugval van de betekenis van de Salon van Parijs

Rond de eeuwwisseling kent Parijs een groot aantal expositiemogelijkheden en een nog veel groter aantal academies, zowel vanuit de staat vorm gegeven als door particulieren. Het volgzame dat de vroege deelnemers aan de salon toch wel kenmerkte omdat men veel accepteerde om maar mee te kunnen doen was inmiddels wel  verdwenen.

De kunstenaars rond 1900 gingen steeds meer hun eigen weg, op zoek naar nieuwe technieken, mogelijkheden en visies. De betekenis van de Salon van Parijs als beeldbepalend instituut liep daardoor sterk terug. 

Wel kwam er een nieuwe Salon in 1903, die opnieuw van belang zou gaan worden.

Extra termen waar de Salon op gevonden kan worden: 


  • Salon van Parijs geschiedenis
  • Salon des Refusés 1863
  • Franse kunstacademie
  • Gustave Courbet
  • Théodore Rousseau
  • Kunst in de 19e eeuw, 
  • Parijse salons, 
  • Academische kunst, 
  • Ontwikkeling moderne kunst, 
  • Kunststromingen Frankrijk