Posts tonen met het label Suprematisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Suprematisme. Alle posts tonen

maandag 10 mei 2021

Kasimir Malevich

 

 

KUNSTENAARS | Kasimir Malevich 


Pionier van het Suprematisme en de Abstracte Kunst



Personalia Kasimir Malevich 

  • Geboortejaar 1878
  • Geboorteplaats Kiev
  • Jaar van overlijden 1935

Man met een zak

Biografie

Kazimir Malevich (1878–1935) wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste vernieuwers van de moderne kunst. Als grondlegger van het Suprematisme speelde hij een centrale rol in de ontwikkeling van de abstracte kunst aan het begin van de twintigste eeuw. Met zijn radicale visie op vorm, kleur en compositie brak hij definitief met de traditionele voorstelling van de werkelijkheid. Zijn invloed op het Modernisme, de abstracte kunst en latere geometrische stromingen is tot op de dag van vandaag zichtbaar.


Vroege jaren en artistieke ontwikkeling

Kazimir Severinovitsj Malevich werd geboren op 23 februari 1878 in Kiev, destijds onderdeel van het Russische Keizerrijk en tegenwoordig gelegen in Oekraïne. Hij was afkomstig uit een familie van Poolse afkomst en groeide op in een landelijke omgeving.

Zijn eerste werken waren figuratief van aard en vertoonden invloeden van het Impressionisme, Postimpressionisme en Symbolisme. In deze periode experimenteerde Malevich voortdurend met verschillende stijlen en technieken.

Toen hij zich vestigde in Moskou, kwam hij in aanraking met de Europese avant-garde. Vooral het Kubisme van Pablo Picasso en Georges Braque, evenals het Futurisme van Umberto Boccioni, maakten grote indruk op hem.

Deze invloeden vormden het vertrekpunt voor zijn zoektocht naar een geheel nieuwe beeldtaal.


De weg naar abstractie

Malevich begon zijn carrière als figuratief kunstenaar, maar ontwikkelde zich geleidelijk richting abstractie.

Een belangrijk werk uit deze overgangsperiode is De Houthakker uit 1912. Hierin zijn nog herkenbare figuren aanwezig, maar de vormen worden steeds verder vereenvoudigd en opgebouwd uit geometrische elementen.

Rond 1915 zette Malevich de definitieve stap naar volledige abstractie. Hij verwierp het idee dat kunst de zichtbare werkelijkheid moest afbeelden en richtte zich volledig op vorm, kleur en compositie als zelfstandige middelen van expressie.

Deze ontwikkeling leidde rechtstreeks tot het ontstaan van het Suprematisme.


Het ontstaan van het Suprematisme

In 1915 introduceerde Malevich het Suprematisme, een revolutionaire kunststroming die gebaseerd was op eenvoudige geometrische vormen zoals vierkanten, rechthoeken, cirkels en kruisen.

Volgens Malevich moest kunst niet langer verwijzen naar objecten, verhalen of herkenbare onderwerpen. In plaats daarvan moest zij de suprematie van het gevoel uitdrukken door middel van pure vorm en kleur.

Het Suprematisme was daarmee een van de eerste volledig abstracte kunststromingen uit de geschiedenis.

Malevich beschouwde deze ontwikkeling niet alleen als een artistieke vernieuwing, maar ook als een spirituele bevrijding van de kunst.


Zwart Vierkant

Het beroemdste werk van Malevich is zonder twijfel Zwart Vierkant uit 1915.

Het schilderij toont niets meer dan een zwart vierkant op een witte achtergrond. Toch geldt het als een van de meest invloedrijke kunstwerken van de twintigste eeuw.

Voor Malevich symboliseerde het zwarte vlak de volledige bevrijding van de kunst van elke vorm van representatie. Het werk vormde een radicale breuk met eeuwen van figuratieve schilderkunst.

Met Zwart Vierkant verklaarde Malevich dat kunst voortaan niet langer afhankelijk hoefde te zijn van de zichtbare werkelijkheid.


Verdere ontwikkeling van het Suprematisme

Na Zwart Vierkant bleef Malevich de mogelijkheden van abstractie onderzoeken.

Belangrijke werken uit deze periode zijn:

  • Rood Vierkant;
  • Wit op Wit;
  • Suprematistische Compositie.

Vooral Wit op Wit uit 1918 wordt beschouwd als een hoogtepunt van de abstracte kunst. Het schilderij bestaat uit een licht gekanteld wit vierkant op een witte achtergrond.

Hiermee bracht Malevich zijn streven naar pure vorm en spirituele eenvoud tot een uiterste consequentie.


Filosofie achter zijn kunst

Malevich was niet alleen schilder, maar ook theoreticus.

Hij schreef uitvoerig over kunst en ontwikkelde een filosofie waarin kunst werd gezien als een middel om een hogere werkelijkheid te benaderen.

Volgens hem moest de kunstenaar zich losmaken van de materiële wereld en streven naar een zuiver spirituele ervaring. Vorm en kleur waren daarbij geen middelen om iets af te beelden, maar zelfstandige dragers van betekenis.

Deze ideeën maakten hem tot een van de belangrijkste theoretici van het Modernisme.


De Russische Revolutie en veranderende tijden

De Russische Revolutie van 1917 leek aanvankelijk nieuwe mogelijkheden te bieden voor avant-gardekunstenaars.

Malevich geloofde dat zijn abstracte kunst aansloot bij de idealen van een nieuwe samenleving. In de eerste jaren na de revolutie kreeg hij ruimte om les te geven en zijn ideeën te verspreiden.

Toen de macht van de Sovjetstaat onder leiding van Jozef Stalin groeide, veranderde de situatie echter drastisch.

De overheid begon steeds meer nadruk te leggen op het Socialistisch Realisme, een stijl die begrijpelijk moest zijn voor het grote publiek en de idealen van de staat moest ondersteunen.


Censuur en terugkeer naar figuratie

Het abstracte werk van Malevich werd door de Sovjetautoriteiten steeds vaker bekritiseerd als elitair en formalistisch.

Onder politieke druk keerde hij in de jaren twintig en dertig gedeeltelijk terug naar figuratieve voorstellingen. Toch bleven deze werken een merkwaardige, bijna mysterieuze kwaliteit behouden.

Zijn figuren zijn vaak vereenvoudigd, statisch en anoniem, waardoor ze nog steeds duidelijk verschillen van traditioneel realistische kunst.

Ondanks de beperkingen bleef hij trouw aan zijn overtuiging dat kunst een spirituele dimensie bezit.


Invloed op de moderne kunst

De invloed van Malevich op de kunstgeschiedenis is enorm.

Zijn ideeën inspireerden kunstenaars en stromingen zoals:

  • Piet Mondriaan;
  • De Stijl;
  • Het Constructivisme;
  • De geometrische abstractie;
  • Het Minimalisme

Veel kunstenaars zagen in zijn werk het bewijs dat kunst volledig zelfstandig kon bestaan zonder verwijzingen naar de zichtbare werkelijkheid.


Nalatenschap

Na zijn overlijden op 15 mei 1935 werd zijn werk lange tijd genegeerd binnen de Sovjet-Unie.

In West-Europa en de Verenigde Staten groeide de waardering echter snel. Vanaf de jaren zestig werd Malevich herontdekt als een van de grote pioniers van de moderne kunst.

Zijn werken bevinden zich tegenwoordig in belangrijke musea zoals het Stedelijk Museum Amsterdam, het Museum of Modern Art en het Tate Modern.


Samenvattend

Kazimir Malevich was een visionair kunstenaar die de grenzen van de schilderkunst fundamenteel verlegde. Met de ontwikkeling van het Suprematisme en meesterwerken als Zwart Vierkant introduceerde hij een nieuwe manier van denken over kunst, waarin vorm en kleur volledig zelfstandig konden functioneren. Zijn invloed op de abstracte kunst, het Modernisme en talloze latere stromingen is nauwelijks te overschatten. Malevich blijft een van de meest revolutionaire kunstenaars uit de geschiedenis van de moderne kunst.


Stromingen

Kasimir Malevich wordt tot het Suprematisme en het Modernisme gerekend.




Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen

zaterdag 2 februari 2019

Suprematisme

KUNSTSTROMINGEN | Suprematisme


De kunst beweegt mee met de maatschappelijke ontwikkelingen


Het suprematisme is ontwikkeld in het Rusland van na de revolutie


Het suprematisme uit de periode 1920-1930 is ontwikkeld in het Rusland van na de revolutie. In die periode na de Russische revolutie was de kunstwereld zeker onder de jongere kunstenaars flink in beroering. De maatschappij zou door de revolutie ingrijpend veranderd worden. En de kunstwereld wilde op deze ontwikkelingen meeliften. Ook in de kunst werd de vrije markt afgezworen. Kunst moest de ontwikkelingen gaan steunen en vooral een sociaal gerichte rol gaan krijgen.

Suprematisme

Kasimir Malevitsj als stuwende kracht

Stuwende kracht achter het suprematisme is Kasimir Malevitsj (1878 - 1935). Zowel Malevich als zijn collega's hadden al kennis gemaakt met de kunstwereld buiten Rusland. Invloeden van zowel het impressionisme als het futurisme zijn zeker aanwezig. Malevitsj definieerde het suprematisme zelf als volgt: "de suprematie van het zuivere gevoel of de zuivere perceptie in de beeldende kunst".

Geometrische vormen in simpele kleuren op witte ondergrond

De kunstvorm is gebaseerd op geometrische vormen zoals het vierkant en de driehoek, vastgelegd in een zeer sober kunstgebruik en meestal afgebeeld op een witte ondergrond. Het was bij het suprematisme de bedoeling om daarbij spiritualiteit in dit soort vormen te vangen in plaats van weergave in meer traditionele stijl.

Kleuren spelen nauwelijks een rol

Kleuren spelen bij het suprematisme geen bepalende rol. Kleurloos en monotoon voerden de boventoon. Zaken als sociaal commentaar of een vorm van vertelling aan degene die het werk bekeek waren niet terug te vinden. Ook de traditionele onderwerpen waren in deze richting van het suprematisme niet echt terug te vinden.

Het zwarte vierkant als symbool


Een vorm die we in het suprematisme en het werk van  Kasimir Malevitsj veel terug zien komen is een simpel zwart vierkant. Op de eerste tentoonstelling waar het getoond werd hing het op de plek waar in Russische huizen en hotels traditoneel een religieus icoon hangt, iets wat beslist geen toeval is geweest. Het zwarte vierkant hing ook boven zijn sterfbed en was basis voor zijn doodskist waar de urn met as in is opgeborgen.

Geen succes voor de revolutie

Als ondersteuning van de revolutie werkte het suprematisme echter niet erg. De kunstvormen waren te hoog gegrepen voor de volgers van de revolutie


Typerende kunstenaars van het suprematisme


Constructivisme

KUNSSTROMINGEN | Constructivisme


Een belangrijke onderstroom van het modernisme


De kunstvorm die al genoeg had aan een leeg schilderdoek



"Constructie is de moderne voorwaarde voor organisatie en doelmatig gebruik van materialen". Aleksandr Rodtschenko

Uitbouw en vervanging van het suprematisme

De constructivisten meenden dat kunst vooral moest dienen als een soort van ondersteuning van de industriële maatschappij. Evenals het suprematisme was het constructivisme bedoeld als ondersteuning van de revolutionaire bewegingen in Rusland. Om meer effect en invloed te hebben werd het suprematisme omgezet naar een meer grafisch concept en geleidelijk aan vervangen. 

Invloed van de oktober revolutie

Later, rond 1918 kreeg het constructivisme de steun van de Communistische partij. De oktober revolutie had de nodige sporen nagelaten. De maatschappij zou vernieuwd worden. En ook kunstenaars werkten aan een nieuwe kunstvorm en een antwoord op het verleden dat ze afschudden wilden. Bij die nieuwe kunstvorm hoorde ook het gebruik van nieuwe materialen. Ook moest de kunst een vorm van nut hebben voor de nieuwe maatschappij

Tatlin als belangrijke aanjager

Een belangrijke aanjager van de beweging van het constructivisme was Tatlin, die nadat het Picasso had ontmoet in Parijs, op zoek ging naar nieuwe wegen. Hij wilde het twee-dimensionale kubisme omzetten naar een ruimtelijke variant.  Zo ontwierp Tatlin een ingenieus monument voor de "derde internationale" dat echt dusdanig complex en duur werd dat van de daadwerkelijke realisatie toch maar werd afgezien.

Hoewel er bij het constructivisme zeker sprake was van een sterke Russische invloed, zeker in het begin, werd het constructivisme uiteindelijk toch vooral ook een West  Europese stroming. Er werd veel gewerkt met abstracte en  geometrische kunstwerken. Deze waren dan vaak opgebouwd  met losse onderdelen.

Het constructivisme betreft een onderstroom van het modernisme die rond 1920 begon en aan het einde van de tweede wereldoorlog, rond 1945, weer verdween.

"Constructivistisch leven is het leven van de toekomst" leksandr Rodtschenko





constructivisme


Verschijningsvormen van het constructivisme

Het constructivisme is een kunststroming die vooral bekendstaat om het gebruik van geometrische vormen en een sterke nadruk op constructie en structuur. Kunstenaars binnen deze beweging probeerden hun werken op een rationele en overzichtelijke manier op te bouwen. Daarbij maakten zij veelvuldig gebruik van lijnen, vlakken, cirkels, driehoeken en rechthoeken. Het resultaat was een kunst die strak, helder en vaak zeer modern oogde.

Een opvallend kenmerk van het constructivisme is dat de stroming zich niet beperkte tot één kunstvorm. Zowel tweedimensionale als driedimensionale werken speelden een belangrijke rol. In schilderijen en grafisch werk werden geometrische vormen gebruikt om evenwichtige composities te creëren. Tegelijkertijd experimenteerden kunstenaars met ruimtelijke objecten en constructies die de grens tussen beeldhouwkunst, architectuur en design deden vervagen.

Daarnaast stond het gebruik van niet-alledaagse materialen centraal. Constructivistische kunstenaars wilden breken met traditionele kunstmaterialen zoals olieverf en marmer. Daarom maakten zij gebruik van materialen die afkomstig waren uit de industrie en techniek. Metaal, glas, hout, kunststof, draad en andere moderne materialen werden verwerkt in kunstwerken en ruimtelijke constructies.

Door deze combinatie van geometrische vormen, innovatieve materialen en zowel platte als ruimtelijke kunstwerken kreeg het constructivisme een geheel eigen uitstraling. De stroming weerspiegelde het optimisme van een tijdperk waarin technologie, industrie en vooruitgang werden gezien als de bouwstenen van een nieuwe moderne samenleving.


Het blanke schilderdoek als kunstwerk

Voor de meest radicale aanhangers van het constructivisme ging de zoektocht naar de essentie van kunst zeer ver. Zij stelden zichzelf de vraag wat een kunstwerk eigenlijk tot kunst maakt. Moest een schilderij altijd een voorstelling bevatten, of kon het object zelf al voldoende zijn? Vanuit deze gedachte ontstond het idee dat zelfs een blank schilderdoek als kunstwerk kon worden beschouwd.

Deze opvatting kwam voort uit het streven om alle overbodige elementen uit de kunst te verwijderen. Traditionele schilderkunst draaide vaak om het afbeelden van mensen, landschappen of gebeurtenissen. Constructivisten wilden juist breken met deze eeuwenoude traditie. Zij zochten naar een kunst die volledig zelfstandig bestond, zonder verwijzing naar de zichtbare werkelijkheid.

Voor sommige kunstenaars was het doek zelf een object met eigen eigenschappen. De afmetingen, de structuur van het linnen, de spanning van het doek en de aanwezigheid in de ruimte werden belangrijker gevonden dan een geschilderde voorstelling. Het kunstwerk hoefde volgens hen niet langer iets af te beelden of te vertellen. Het mocht eenvoudigweg bestaan.

Deze gedachte sloot aan bij de bredere constructivistische overtuiging dat kunst moest worden teruggebracht tot haar meest fundamentele elementen. Door zelfs het lege doek als kunstwerk te erkennen, werd de grens tussen kunstobject en dagelijks voorwerp ter discussie gesteld.

Hoewel deze ideeën destijds controversieel waren, hebben zij grote invloed gehad op latere kunststromingen zoals het minimalisme, de conceptuele kunst en diverse vormen van moderne installatiekunst. Wat ooit als een provocerende gedachte werd gezien, groeide uit tot een belangrijk uitgangspunt binnen de hedendaagse kunst.


De relatie tussen het constructivisme en het dadaïsme

Het constructivisme en het dadaïsme ontstonden beide in het begin van de twintigste eeuw, in een periode waarin Europa werd geconfronteerd met grote maatschappelijke veranderingen en de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog. Hoewel beide stromingen zich afzetten tegen traditionele opvattingen over kunst, deden zij dat op een heel verschillende manier.

Het dadaïsme was vooral een protestbeweging. Dada-kunstenaars reageerden op de oorlog en de maatschappelijke chaos met absurditeit, ironie en provocatie. Zij wilden de bestaande waarden en normen ter discussie stellen en keerden zich tegen het idee dat kunst altijd logisch, mooi of betekenisvol moest zijn. Toeval, humor en experiment speelden daarbij een belangrijke rol.

Het constructivisme koos juist voor een meer rationele benadering. Constructivistische kunstenaars geloofden dat kunst een bijdrage kon leveren aan de opbouw van een nieuwe samenleving. Zij maakten gebruik van geometrische vormen, heldere structuren en moderne materialen. Hun werk was vaak gericht op functionaliteit en maatschappelijke vooruitgang.

Toch zijn er ook overeenkomsten tussen beide stromingen. Zowel dadaïsten als constructivisten wilden breken met de traditionele academische kunst. Beide bewegingen experimenteerden met nieuwe technieken, materialen en vormen van beeldtaal. Ook maakten zij gebruik van collage, fotomontage en grafisch ontwerp.

Hoewel het dadaïsme vooral gericht was op kritiek en ontregeling, en het constructivisme op orde en opbouw, hebben beide stromingen een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van de moderne kunst en vormgeving.


Ook werden er bij het constructivisme wel bewegende elementen toegevoegd. En bij extremere vormen kan dit leiden tot een soort van kinetische kunst.

De ondergang van het constructivisme

Het constructivisme ontstond in het begin van de twintigste eeuw als een vooruitstrevende kunststroming die kunst, technologie en maatschappelijke vernieuwing met elkaar wilde verbinden. Kunstenaars geloofden dat hun werk kon bijdragen aan een betere en modernere samenleving. Strakke geometrische vormen, functionaliteit en een optimistisch geloof in vooruitgang stonden centraal binnen deze beweging.

Toch kwam het constructivisme vanaf de jaren dertig steeds meer onder druk te staan. De politieke situatie in Europa werd steeds instabieler. Economische crises, sociale spanningen en de opkomst van totalitaire regimes zorgden ervoor dat de idealen van veel avant-gardistische kunstenaars steeds minder ruimte kregen. In landen als Duitsland werden moderne kunststromingen door het nationaalsocialistische regime veroordeeld als "ontaarde kunst". Veel kunstenaars verloren hun positie, werden gecensureerd of zagen zich gedwongen te emigreren.

Ook in de Sovjet-Unie, waar het constructivisme oorspronkelijk veel invloed had gehad, veranderde het politieke klimaat drastisch. De overheid stelde steeds strengere eisen aan kunst en cultuur. Het socialistisch realisme werd de officiële kunststijl, waardoor abstracte en experimentele stromingen zoals het constructivisme naar de achtergrond verdwenen.

De toenemende politieke spanningen in Europa en de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog maakten een einde aan veel internationale samenwerkingen tussen kunstenaars. Het idealistische geloof in een nieuwe, rationele wereld werd overschaduwd door nationalisme, propaganda en conflict.

Hoewel het constructivisme als actieve beweging grotendeels verdween, bleven de ideeën ervan voortleven. De invloed is nog altijd zichtbaar in architectuur, grafisch ontwerp, industriële vormgeving en moderne kunst. Daarmee verdween de beweging zelf, maar niet haar nalatenschap.


Typerende kunstenaars van het constructivisme:




Kunstenaars

Stromingen en richtingen

Overige begrippen en termen

Kunstenaarsgereedschappen

Kunstenaarsmaterialen

korte berichten, nieuwe kunst etc


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 

Waar kunstenaars zich thuis voelen